ഓരോ വർഷവും ലോകത്ത് ലക്ഷക്കണക്കിന് കുഞ്ഞുങ്ങൾ അവരുടെ അഞ്ചാം പിറന്നാളിന് മുൻപ് മരണത്തിന് കീഴടങ്ങുന്നു. ലോകമനസ്സാക്ഷിയെ ഞെട്ടിക്കുന്ന പുതിയ കണക്കുകൾ പ്രകാരം 2024-ൽ മാത്രം ഇങ്ങനെ ജീവൻ നഷ്ടമായത് 49 ലക്ഷം കുട്ടികൾക്കാണ്. ഇതിൽ 23 ലക്ഷവും ജീവിതത്തിന്റെ ആദ്യ 28 ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ മരിച്ച നവജാത ശിശുക്കളാണ്. ലളിതമായ ചികിത്സയിലൂടെയും ശരിയായ പരിചരണത്തിലൂടെയും രക്ഷിക്കാമായിരുന്ന ജീവനുകളാണ് ഇവയിൽ ഭൂരിഭാഗവും എന്നത് ഈ ദുരന്തത്തിന്റെ ആഴം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
ലോകാരോഗ്യ സംഘടന (WHO) പുറത്തുവിട്ട ഏറ്റവും പുതിയ ‘ലെവൽസ് & ട്രെൻഡ്സ് ഇൻ ചൈൽഡ് മോർട്ടാലിറ്റി’ റിപ്പോർട്ടിലാണ് ഈ കണ്ണുതുറപ്പിക്കുന്ന വിവരങ്ങളുള്ളത്. 2000-ന് ശേഷം ആഗോളതലത്തിൽ ശിശുമരണ നിരക്ക് പകുതിയിലധികമായി കുറയ്ക്കാൻ നമുക്ക് സാധിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ, 2015-ന് ശേഷം ഈ പുരോഗതിയുടെ വേഗത 60 ശതമാനത്തിലധികം കുറഞ്ഞുവെന്നത് കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടുപോകുന്നുവോ എന്ന സംശയം ബലപ്പെടുത്തുന്നു.
പുരോഗതിയുടെ വേഗത കുറയുമ്പോൾ
ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ശിശുമരണ നിരക്ക് കുറയ്ക്കുന്നതിൽ ലോകരാജ്യങ്ങൾ കൈവരിച്ച വലിയ മുന്നേറ്റം ഏറെ പ്രതീക്ഷ നൽകുന്നതായിരുന്നു. മെച്ചപ്പെട്ട ആരോഗ്യ സംരക്ഷണം, പ്രതിരോധ കുത്തിവയ്പ്പുകൾ, ശുചിത്വം എന്നിവയെല്ലാം ഇതിന് കാരണമായി. എന്നാൽ കഴിഞ്ഞ ദശാബ്ദത്തിൽ ഈ മുന്നേറ്റത്തിന് കാര്യമായ തടസ്സം നേരിട്ടിരിക്കുന്നു. എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ വേഗത കുറഞ്ഞത്?
ആഗോളതലത്തിലുള്ള സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികൾ, പ്രാദേശികമായ സംഘർഷങ്ങൾ, കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം മൂലമുള്ള ദുരന്തങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം ആരോഗ്യമേഖലയിലെ ഫണ്ടിംഗിനെ കാര്യമായി ബാധിച്ചു. ഇത് അമ്മമാരുടെയും കുഞ്ഞുങ്ങളുടെയും ആരോഗ്യപരിപാലന പദ്ധതികളെ പിന്നോട്ടടിച്ചു. പ്രത്യേകിച്ച് ദരിദ്ര, വികസ്വര രാജ്യങ്ങളിൽ ഇതിന്റെ പ്രത്യാഘാതം വളരെ വലുതാണ്.
അദൃശ്യനായ കൊലയാളി: പോഷകാഹാരക്കുറവ്
ഈ വർഷത്തെ റിപ്പോർട്ട് ആദ്യമായി കടുത്ത പോഷകാഹാരക്കുറവ് (Severe Acute Malnutrition – SAM) മൂലമുള്ള മരണങ്ങളുടെ നേരിട്ടുള്ള കണക്കുകൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. 2024-ൽ ഒരു വയസ്സിനും 59 മാസത്തിനും ഇടയിൽ പ്രായമുള്ള ഒരു ലക്ഷത്തിലധികം കുട്ടികൾ, അതായത് કુલ മരണത്തിന്റെ 5%, പോഷകാഹാരക്കുറവ് മൂലം നേരിട്ട് മരിച്ചുവെന്ന് റിപ്പോർട്ട് വ്യക്തമാക്കുന്നു.
എന്നാൽ ഇത് മഞ്ഞുമലയുടെ ഒരറ്റം മാത്രമാണ്. പോഷകാഹാരക്കുറവ് കുട്ടികളുടെ രോഗപ്രതിരോധ ശേഷി ദുർബലമാക്കുന്നു. ഇത് ന്യൂമോണിയ, വയറിളക്കം തുടങ്ങിയ സാധാരണ രോഗങ്ങൾ പോലും കുട്ടികളിൽ മാരകമാകാൻ കാരണമാകുന്നു. മരണ സർട്ടിഫിക്കറ്റുകളിൽ പലപ്പോഴും അടിസ്ഥാന കാരണമായി പോഷകാഹാരക്കുറവ് രേഖപ്പെടുത്താറില്ല. അതിനാൽ യഥാർത്ഥ മരണസംഖ്യ ഇതിലും വളരെ കൂടുതലായിരിക്കാമെന്ന് വിദഗ്ദ്ധർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. പാകിസ്ഥാൻ, സൊമാലിയ, സുഡാൻ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലാണ് ഈ പ്രശ്നം ഏറ്റവും രൂക്ഷം.
ആദ്യത്തെ നാളുകൾ നിർണായകം
അഞ്ച് വയസ്സിന് താഴെയുള്ള മരണങ്ങളിൽ പകുതിയോളം സംഭവിക്കുന്നത് ജീവിതത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ ഒരു മാസത്തിനുള്ളിലാണ്. നവജാത ശിശുക്കളുടെ മരണനിരക്ക് കുറയ്ക്കുന്നതിലെ പുരോഗതി മറ്റ് പ്രായക്കാരെ അപേക്ഷിച്ച് വളരെ കുറവാണ്. ഇതിന്റെ പ്രധാന കാരണങ്ങൾ ഇവയാണ്:
- മാസം തികയാതെയുള്ള പ്രസവം (Preterm birth): 36 ശതമാനം മരണങ്ങൾക്കും കാരണം ഇതാണ്.
- പ്രസവസമയത്തെ സങ്കീർണ്ണതകൾ: 21 ശതമാനം കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ജീവനെടുക്കുന്നത് പ്രസവസമയത്തുണ്ടാകുന്ന പ്രശ്നങ്ങളാണ്.
- അണുബാധകൾ: നവജാത ശിശുക്കളിലെ അണുബാധകളും (neonatal sepsis) ജന്മനായുള്ള വൈകല്യങ്ങളും മരണകാരണമാകുന്നു.
ഈ മരണങ്ങളെല്ലാം തടയാവുന്നവയാണ്. ഗർഭകാല പരിചരണം മെച്ചപ്പെടുത്തുക, പ്രസവസമയത്ത് വിദഗ്ദ്ധരുടെ സഹായം ഉറപ്പാക്കുക, തൂക്കക്കുറവുള്ളതും രോഗികളുമായ നവജാത ശിശുക്കൾക്ക് പ്രത്യേക പരിചരണം നൽകുക എന്നിവയിലൂടെ ഈ മരണങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഒഴിവാക്കാനാകും. കേരളം ഈ രംഗത്ത് മികച്ച മാതൃകയാണെങ്കിലും, ഇന്ത്യയിലെ പല സംസ്ഥാനങ്ങളിലും ഈ സൗകര്യങ്ങൾ ഇന്നും അപര്യാപ്തമാണ്.
ഒരു മാസത്തിന് ശേഷം വെല്ലുവിളികൾ മാറുന്നു
ആദ്യത്തെ ഒരു മാസം അതിജീവിക്കുന്ന കുട്ടികളെ കാത്തിരിക്കുന്നത് മറ്റ് വെല്ലുവിളികളാണ്. പകർച്ചവ്യാധികളാണ് ഈ പ്രായത്തിൽ പ്രധാന വില്ലന്മാർ. മലേറിയ, വയറിളക്കം, ന്യൂമോണിയ എന്നിവയാണ് പ്രധാന കൊലയാളികൾ. ഈ പ്രായത്തിലുള്ള കുട്ടികളിലെ മരണങ്ങളിൽ 17 ശതമാനത്തിനും കാരണം മലേറിയയാണ്. ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങളായ ചാഡ്, കോംഗോ, നൈജർ, നൈജീരിയ എന്നിവിടങ്ങളിലാണ് മലേറിയ മരണങ്ങൾ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
സംഘർഷങ്ങൾ, കാലാവസ്ഥാ പ്രശ്നങ്ങൾ, മരുന്നുകളെ പ്രതിരോധിക്കുന്ന പുതിയ തരം കൊതുകുകൾ എന്നിവയെല്ലാം മലേറിയക്കെതിരായ പോരാട്ടത്തെ ദുർബലമാക്കുന്നു.
അസമത്വം നിറഞ്ഞ ലോകം
കുട്ടികളുടെ മരണം ലോകത്ത് എല്ലായിടത്തും ഒരുപോലെയല്ല. 2024-ലെ അഞ്ച് വയസ്സിന് താഴെയുള്ള മരണങ്ങളിൽ 58 ശതമാനവും സബ്-സഹാറൻ ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലാണ് സംഭവിച്ചത്. ഇവിടെ പകർച്ചവ്യാധികളാണ് പ്രധാന കാരണം. എന്നാൽ ദക്ഷിണേഷ്യയിൽ (25% മരണങ്ങൾ) നവജാത ശിശുക്കളുടെ മരണമാണ് കൂടുതൽ. ഇത് ഗർഭകാല, പ്രസവാനന്തര പരിചരണത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു.
വികസിത രാജ്യങ്ങളിലെ കണക്കുകൾ ഈ അസമത്വം കൂടുതൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു. യൂറോപ്പിലും വടക്കേ അമേരിക്കയിലും പകർച്ചവ്യാധികൾ മൂലമുള്ള ശിശുമരണം വെറും 9 ശതമാനമാണ്. ഓസ്ട്രേലിയയിലും ന്യൂസിലൻഡിലും ഇത് 6 ശതമാനമായി കുറയുന്നു. അടിസ്ഥാന ആരോഗ്യ സൗകര്യങ്ങളിലുള്ള ഈ അന്തരം തന്നെയാണ് ലക്ഷക്കണക്കിന് കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ജീവനെടുക്കുന്നത്. സംഘർഷം നിലനിൽക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളിൽ ജനിക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിക്ക് മറ്റൊരിടത്ത് ജനിക്കുന്ന കുട്ടിയെക്കാൾ അഞ്ചാം പിറന്നാളിന് മുൻപ് മരിക്കാനുള്ള സാധ്യത മൂന്നിരട്ടിയാണ്.
വളരുന്തോറും പുതിയ അപകടങ്ങൾ
അഞ്ച് വയസ്സ് പിന്നിട്ടാലും കുട്ടികളുടെയും യുവാക്കളുടെയും ലോകം പൂർണ്ണമായും സുരക്ഷിതമല്ല. 2024-ൽ 5 മുതൽ 24 വയസ്സുവരെ പ്രായമുള്ള 21 ലക്ഷം പേർ മരണമടഞ്ഞു. ഇവിടെയും മരണകാരണങ്ങൾ പ്രായത്തിനനുസരിച്ച് മാറുന്നു.
ചെറിയ കുട്ടികളിൽ പകർച്ചവ്യാധികളും അപകടങ്ങളും പ്രധാന കാരണമാകുമ്പോൾ, കൗമാരക്കാരിൽ സ്ഥിതി വ്യത്യസ്തമാണ്. 15-19 വയസ്സിനിടയിലുള്ള പെൺകുട്ടികളിൽ ആത്മഹത്യയാണ് പ്രധാന മരണകാരണം. ആൺകുട്ടികളിലാകട്ടെ, റോഡപകടങ്ങളും. ഈ കണക്കുകൾ മാറുന്ന ലോകത്തിനനുസരിച്ച് നമ്മുടെ ആരോഗ്യ പരിപാലന മുൻഗണനകളും മാറേണ്ടതുണ്ടെന്ന് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
ഇനി എന്ത്? കാത്തിരിക്കാൻ സമയമില്ല
ലോകം ശിശുമരണ നിരക്ക് കുറയ്ക്കുന്നതിൽ കൈവരിച്ച നേട്ടങ്ങൾ നിലനിർത്താനും മുന്നോട്ട് പോകാനും അടിയന്തര നടപടികൾ ആവശ്യമാണ്. ആരോഗ്യമേഖലയിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് അമ്മമാരുടെയും കുഞ്ഞുങ്ങളുടെയും പരിപാലനത്തിനായി കൂടുതൽ പണം നിക്ഷേപിക്കണം. പ്രാഥമികാരോഗ്യ കേന്ദ്രങ്ങൾ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ഗ്രാമീണ, വിദൂര പ്രദേശങ്ങളിൽ പോലും ഗുണമേന്മയുള്ള ചികിത്സ ഉറപ്പാക്കുകയും വേണം.
ഓരോ കുട്ടിയുടെയും ജീവൻ വിലപ്പെട്ടതാണ്. ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ മരണം ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ മാത്രം നഷ്ടമല്ല, അത് ലോകത്തിന്റെ മുഴുവൻ നഷ്ടമാണ്. ഈ കണക്കുകൾ ഒരു താക്കീതാണ്; ഇനിയും അലംഭാവം കാണിച്ചാൽ നാം നേടിയ പുരോഗതിയെല്ലാം വ്യർത്ഥമാകുമെന്ന താക്കീത്.
