ഡ്രോൺ യുദ്ധം: അമേരിക്കയുടെ കോടികളുടെ പടയൊരുക്കം

ലോകത്തെ പല രാജ്യങ്ങളുടെയും മൊത്തം സൈനിക ബജറ്റിനേക്കാൾ വലിയൊരു തുക. അതും ഒരൊറ്റ കാര്യത്തിനായി മാത്രം. അമേരിക്കൻ പ്രതിരോധ വകുപ്പായ പെന്റഗൺ അടുത്ത സാമ്പത്തിക വർഷത്തേക്ക് ആവശ്യപ്പെട്ട തുക കേട്ടാൽ ആരും ഒന്ന് ഞെട്ടും. ഏകദേശം 5400 കോടി ഡോളർ (ഏകദേശം 4.5 ലക്ഷം കോടി രൂപ), ഡ്രോണുകൾക്കും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സ്വയംനിയന്ത്രിത യുദ്ധ സാങ്കേതികവിദ്യകൾക്കുമായി മാത്രം നീക്കിവെക്കാനാണ് ഈ പടുകൂറ്റൻ ആവശ്യം.

യുദ്ധതന്ത്രങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു പുതിയ അധ്യായത്തിനാണ് ഇത് തുടക്കം കുറിക്കുന്നത്. ഉക്രൈൻ, ദക്ഷിണ കൊറിയ, ഇസ്രായേൽ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളുടെ വാർഷിക പ്രതിരോധ ബജറ്റിനെക്കാൾ കൂടുതലാണ് അമേരിക്ക ഡ്രോണുകൾക്ക് വേണ്ടി മാത്രം മുടക്കാൻ ഒരുങ്ങുന്നത്. ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ഒന്നുമാത്രം: ഭാവിയുടെ യുദ്ധങ്ങൾ ആകാശത്ത്, മനുഷ്യരില്ലാത്ത ചെറുയന്ത്രങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരിക്കും. അമേരിക്കയുടെ ഈ നീക്കം ആഗോളതലത്തിൽ ഒരു പുതിയ ആയുധ മത്സരത്തിന് തിരികൊളുത്തുമോ എന്ന ആശങ്കയും ഇതോടെ ശക്തമാവുകയാണ്.

എന്താണ് ‘DAWG’ പദ്ധതി?

ഈ ഭീമമായ തുകയുടെ സിംഹഭാഗവും പോകുന്നത് ‘ഡിഫൻസ് ഓട്ടോണമസ് വാർഫെയർ ഗ്രൂപ്പ്’ (DAWG) എന്ന പുതിയൊരു വിഭാഗത്തിനാണ്. 2025-ൽ രൂപീകരിച്ച ഈ വിഭാഗത്തിന് കഴിഞ്ഞ വർഷം ലഭിച്ചത് വെറും 22.6 കോടി ഡോളറായിരുന്നു. അവിടെനിന്നാണ് 5360 കോടി ഡോളറിലേക്കുള്ള ഈ കുതിച്ചുചാട്ടം. പെന്റഗണിന്റെ മുൻഗണനകൾ എത്ര വേഗമാണ് മാറുന്നത് എന്നതിന്റെ കണ്ണുതുറപ്പിക്കുന്ന തെളിവാണിത്.

“DAWG ഒരു വഴികാട്ടിയെപ്പോലെയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്,” പെന്റഗണിലെ മുതിർന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥനായ ജൂൾസ് ഹർസ്റ്റ് ഒരു വാർത്താ സമ്മേളനത്തിൽ പറഞ്ഞു. “അവർ ഏറ്റവും മികച്ച സാങ്കേതികവിദ്യകൾ കണ്ടെത്തുന്നു, അവ നമ്മുടെ സൈന്യവുമായി സംയോപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു. വിവിധ കമ്പനികളുമായി ചേർന്ന് പുതിയ സംവിധാനങ്ങളും ഓട്ടോണമസ് ടൂളുകളും അവർ തത്സമയം പരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.”

ഈ പദ്ധതിയുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ ഗവേഷണം ചെയ്ത് കണ്ടെത്തുക എന്നതിലുപരി, നിലവിൽ വിപണിയിലുള്ളതും പരീക്ഷിച്ച് വിജയിച്ചതുമായ ഡ്രോണുകളും അനുബന്ധ സംവിധാനങ്ങളും വൻതോതിൽ വാങ്ങിക്കൂട്ടുക എന്നതാണ്. അതായത്, ഗവേഷണത്തിന് വേറെയും കോടികൾ വരും. ഇപ്പോൾ വാങ്ങുന്ന ഈ ഉപകരണങ്ങൾ അമേരിക്കൻ സൈന്യത്തിന് പെട്ടെന്നുതന്നെ ഒരു നിർണായക മുൻതൂക്കം നൽകാൻ പര്യാപ്തമാണ്.

ഏതൊക്കെ ഡ്രോണുകളാണ് വാങ്ങുന്നത്?

പെന്റഗൺ ലക്ഷ്യമിടുന്നത് പലതരം ഡ്രോണുകളെയാണ്. ഓരോന്നിനും അതിന്റേതായ ദൗത്യങ്ങളുണ്ട്. ഈ ബജറ്റിലെ പ്രധാന ഭാഗം താഴെ പറയുന്നവയ്ക്കാണ്:

• വൺ-വേ അറ്റാക്ക് ഡ്രോണുകൾ: ശത്രുലക്ഷ്യത്തിൽ ചെന്ന് പതിച്ച് സ്വയം പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്ന ‘കാമികാസേ’ ഡ്രോണുകളാണിത്. ഉക്രൈൻ യുദ്ധത്തിൽ റഷ്യയും, മിഡിൽ ഈസ്റ്റിൽ ഇറാനും വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ച ‘ഷഹീദ്’ ഡ്രോണുകൾ ഇവയ്ക്ക് ഉദാഹരണമാണ്. കുറഞ്ഞ ചിലവിൽ നിർമ്മിച്ച് ശത്രുവിന്റെ വ്യോമ പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങളെ തകർക്കാൻ ഇവയ്ക്ക് സാധിക്കും.
• കൊളാബറേറ്റീവ് കോംബാറ്റ് എയർക്രാഫ്റ്റ് (CCA): ഇത് ഭാവിയുടെ യുദ്ധവിമാന സങ്കൽപ്പമാണ്. മനുഷ്യൻ പറത്തുന്ന യുദ്ധവിമാനങ്ങൾക്ക് കൂട്ടായി, അവയുടെ ചിറകിൻകീഴിൽ പറക്കുന്ന ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് നിയന്ത്രിത ഡ്രോണുകളാണിത്. പൈലറ്റിന് ഒരു വിശ്വസ്തനായ ‘വിംഗ്മാൻ’ ആയി പ്രവർത്തിച്ച് ശത്രുവിനെ നിരീക്ഷിക്കാനും ആക്രമിക്കാനും ഇവ സഹായിക്കും.
• എംക്യു-25 ഡ്രോൺ: അമേരിക്കൻ നാവികസേനയ്ക്ക് വേണ്ടി ബോയിംഗ് നിർമ്മിക്കുന്ന ഈ ഡ്രോണിന്റെ പ്രധാന ദൗത്യം ആകാശത്തുവെച്ച് മറ്റ് യുദ്ധവിമാനങ്ങൾക്ക് ഇന്ധനം നിറച്ചുകൊടുക്കുക എന്നതാണ്. ഇത് വിമാനവാഹിനിക്കപ്പലുകളിൽ നിന്നുള്ള വിമാനങ്ങളുടെ ആക്രമണ പരിധി പതിന്മടങ്ങ് വർദ്ധിപ്പിക്കും.
• കൗണ്ടർ-ഡ്രോൺ സംവിധാനങ്ങൾ: ഡ്രോണുകളെ വാങ്ങുന്നതുപോലെ തന്നെ പ്രധാനമാണ് ശത്രുഡ്രോണുകളെ പ്രതിരോധിക്കുന്നതും. അമേരിക്കൻ സൈനിക താവളങ്ങളെയും കപ്പലുകളെയും ചെറിയ ഡ്രോൺ ആക്രമണങ്ങളിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കാനുള്ള റഡാറുകൾ, ജാമറുകൾ, ലേസർ ആയുധങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കായും വലിയൊരു തുക നീക്കിവെച്ചിട്ടുണ്ട്.

എന്തുകൊണ്ട് ഇപ്പോളിങ്ങനെയൊരു മാറ്റം?

അമേരിക്കയുടെ ഈ പെട്ടെന്നുള്ള ചുവടുമാറ്റത്തിന് പിന്നിൽ വ്യക്തമായ ചില കാരണങ്ങളുണ്ട്. അടുത്ത കാലത്തായി നടന്ന യുദ്ധങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് റഷ്യ-ഉക്രൈൻ സംഘർഷം, ആധുനിക ഡ്രോൺ യുദ്ധം എങ്ങനെയായിരിക്കുമെന്നതിന്റെ വ്യക്തമായ ചിത്രം ലോകത്തിന് നൽകി.

പണ്ട് അമേരിക്ക ‘ഗ്ലോബൽ വാർ ഓൺ ടെററിസ’ത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പ്രിഡേറ്റർ, റീപ്പർ പോലുള്ള വലിയതും വിലകൂടിയതുമായ ഡ്രോണുകളായിരുന്നു. എന്നാൽ ഉക്രൈനിൽ കണ്ടത് സാധാരണക്കാർ ഉപയോഗിക്കുന്ന ക്വാഡ്‌കോപ്റ്ററുകൾ പോലും ബോംബുകൾ വർഷിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ്. ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിലാണ് അവിടെ പുതിയ യുദ്ധതന്ത്രങ്ങൾ രൂപപ്പെട്ടത്. “പ്രതിരോധ സാമഗ്രികൾ നിർമ്മിക്കാൻ സാധാരണ വർഷങ്ങൾ എടുക്കുന്ന സ്ഥാനത്ത്, യുദ്ധക്കളത്തിലെ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിലാണ് മാറുന്നത്,” ലെഫ്റ്റനന്റ് ജനറൽ സ്റ്റീവൻ വിറ്റ്നി നിരീക്ഷിക്കുന്നു.

ഇറാൻ നിർമ്മിത ഷഹീദ് ഡ്രോണുകൾ സൃഷ്ടിച്ച തലവേദനയാണ് മറ്റൊരു പ്രധാന കാരണം. വെറും 20,000 ഡോളർ മാത്രം വിലവരുന്ന ഈ ഡ്രോണുകൾ കൂട്ടമായി അയച്ച് ലക്ഷക്കണക്കിന് ഡോളർ വിലയുള്ള വ്യോമ പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങളെ നിഷ്പ്രഭമാക്കാൻ സാധിച്ചു. ഈ ഡ്രോണുകളുടെ വിജയം എത്രത്തോളമുണ്ടെന്നാൽ, അമേരിക്ക തന്നെ ഇതിന്റെ ഒരു പതിപ്പ് ‘റിവേഴ്സ് എഞ്ചിനീയറിംഗ്’ വഴി നിർമ്മിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്.

അതോടൊപ്പം, ചൈനയുമായുള്ള വർധിച്ചുവരുന്ന മത്സരവും ഈ മാറ്റത്തിന് ആക്കം കൂട്ടി. പസഫിക് സമുദ്രത്തിൽ ഒരു സംഘർഷമുണ്ടായാൽ, ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് ഉപയോഗിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് ഡ്രോണുകളുടെ കൂട്ടത്തെ (Drone Swarms) ഉപയോഗിക്കാൻ ഇരുരാജ്യങ്ങളും തയ്യാറെടുക്കുകയാണ്.

പുതിയൊരു ‘ഡ്രോൺ സേന’ വരുമോ?

ബഹിരാകാശത്ത് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ ‘സ്പേസ് ഫോഴ്സ്’ എന്ന പേരിൽ ഒരു പ്രത്യേക സൈനിക വിഭാഗം തന്നെ അമേരിക്ക രൂപീകരിച്ചിരുന്നു. അപ്പോൾ, ഡ്രോണുകൾക്കായി സമാനമായ ഒരു ‘ഡ്രോൺ ഫോഴ്സ്’ വരുമോ എന്ന ചോദ്യം സ്വാഭാവികമാണ്. എന്നാൽ അത്തരമൊരു പദ്ധതി നിലവിലില്ലെന്നാണ് പെന്റഗൺ വൃത്തങ്ങൾ അറിയിക്കുന്നത്. നിലവിലുള്ള കര-നാവിക-വ്യോമ സേനകൾക്ക് കീഴിൽ തന്നെ ഡ്രോൺ യൂണിറ്റുകൾ ശക്തിപ്പെടുത്താനാണ് ഇപ്പോഴത്തെ തീരുമാനം.

എന്നാൽ കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ട പോലെയാണ് സാങ്കേതികവിദ്യ മുന്നോട്ട് കുതിക്കുന്നത്. ഇന്നില്ലെന്ന് പറയുന്നത് നാളെ യാഥാർത്ഥ്യമായേക്കാം. ഇത്രയും വലിയൊരു നിക്ഷേപം നടത്തുമ്പോൾ, ഭാവിയിൽ ഡ്രോണുകൾക്ക് മാത്രമായി ഒരു സൈനിക വിഭാഗം രൂപീകരിക്കാനുള്ള സാധ്യത തള്ളിക്കളയാനാവില്ല.

യുദ്ധത്തിന്റെ പുതിയ മുഖം

പെന്റഗണിന്റെ ഈ നീക്കം ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു: യുദ്ധത്തിന്റെ സ്വഭാവം അടിമുടി മാറുകയാണ്. ടാങ്കുകളും പടുകൂറ്റൻ കപ്പലുകളും യുദ്ധവിമാനങ്ങളും അപ്രസക്തമാകുന്നില്ലെങ്കിലും, അവയുടെ പ്രാധാന്യം കുറഞ്ഞുവരികയാണ്. പകരം, ചെറുതും വിലകുറഞ്ഞതും എന്നാൽ അതീവ ബുദ്ധിശാലിയുമായ സ്വയംനിയന്ത്രിത യന്ത്രങ്ങൾ യുദ്ധക്കളം ഭരിക്കും.

ഈ മാറ്റം ആഗോള സൈനിക സമവാക്യങ്ങളെ മാറ്റിമറിക്കും. കുറഞ്ഞ ചിലവിൽ ശക്തമായ ഡ്രോൺ സാങ്കേതികവിദ്യ സ്വന്തമാക്കുന്ന ചെറിയ രാജ്യങ്ങൾക്ക് പോലും വലിയ സൈനിക ശക്തികളെ വെല്ലുവിളിക്കാൻ സാധിച്ചേക്കാം. മനുഷ്യന്റെ പങ്ക് കുറയുന്നതോടെ യുദ്ധത്തിന്റെ ധാർമ്മിക വശങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ ചർച്ചകൾക്കും ഇത് വഴിവെക്കും. ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാണ്, ആകാശത്ത് ഇനി പുതിയ താരോദയങ്ങളാണ്. അവ നക്ഷത്രങ്ങളല്ല, മറിച്ച് ആയിരക്കണക്കിന് ഡ്രോണുകളാണ്.