അമേരിക്കയിലെ നിരത്തുകളിലൂടെ ഡ്രൈവറില്ലാതെ ഒരു ടാക്സി ഓടിവരുമ്പോൾ അതിലിരിക്കുന്ന യാത്രക്കാരൻ ചിന്തിക്കുന്നതെന്താകും? പൂർണ്ണമായും ഒരു കമ്പ്യൂട്ടർ അൽഗോരിതം നിയന്ത്രിക്കുന്ന വാഹനത്തിലെ യാത്രയുടെ സുരക്ഷയെക്കുറിച്ചാവാം. എന്നാൽ ആ വാഹനത്തിന് വഴിയിൽ ഒരു സംശയം വന്നാൽ, ഒരു ട്രാഫിക് കോൺ കാണുമ്പോൾ എന്തുചെയ്യണമെന്നറിയാതെ നിന്നാൽ, അതിന് സഹായം എത്തുന്നത് ആയിരക്കണക്കിന് കിലോമീറ്ററുകൾക്കപ്പുറം ഫിലിപ്പീൻസിലിരിക്കുന്ന ഒരു ജീവനക്കാരനിൽ നിന്നാണെങ്കിലോ? ഈയൊരു വെളിപ്പെടുത്തലാണ് ഗൂഗിളിന്റെ മാതൃകമ്പനിയായ ആൽഫബെറ്റിന്റെ കീഴിലുള്ള സ്വയം ഓടുന്ന വാഹന നിർമ്മാതാക്കളായ വേമോയെ (Waymo) ഇപ്പോൾ ഒരു വലിയ വിവാദത്തിൽ ചാടിച്ചിരിക്കുന്നത്.

അമേരിക്കൻ സെനറ്റ് കമ്മിറ്റിക്ക് മുന്നിൽ നടന്ന ഒരു ഹിയറിംഗിലാണ് ഈ വിഷയത്തിന് തിരികൊളുത്തിയത്. വേമോയുടെ ചീഫ് സേഫ്റ്റി ഓഫീസർ മൗറീഷ്യോ പെനയോട് സെനറ്റർ എഡ് മാർക്കി ചോദിച്ച ലളിതമായ ഒരു ചോദ്യമാണ് കാര്യങ്ങൾ സങ്കീർണ്ണമാക്കിയത്. അടിയന്തര സാഹചര്യങ്ങളിൽ വേമോ വാഹനങ്ങൾക്ക് മനുഷ്യസഹായം ലഭിക്കാറുണ്ടോ എന്നായിരുന്നു ചോദ്യം. ഉണ്ടെന്നായിരുന്നു പെനയുടെ മറുപടി. ആ സഹായം നൽകുന്ന ചില ജീവനക്കാർ ഫിലിപ്പീൻസിലാണെന്നുകൂടി അദ്ദേഹം വെളിപ്പെടുത്തിയതോടെ വേമോ പ്രതിരോധത്തിലായി.

വിവാദത്തിന് തിരികൊളുത്തിയ വെളിപ്പെടുത്തൽ

അമേരിക്കൻ റോഡുകളിൽ ഓടുന്ന വാഹനങ്ങൾക്ക്, അമേരിക്കൻ ഡ്രൈവിംഗ് ലൈസൻസ് പോലുമില്ലാത്ത വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ ജീവനക്കാർ എങ്ങനെ നിർദ്ദേശം നൽകുമെന്നായിരുന്നു സെനറ്റർ മാർക്കിയുടെ പ്രധാന ആശങ്ക. ഇത് കേവലം തൊഴിൽപരമായ ഒരു പ്രശ്നമല്ല, മറിച്ച് സുരക്ഷയുടെയും ഉത്തരവാദിത്തത്തിന്റെയും ഗൗരവമേറിയ വിഷയമാണെന്ന് അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ഈ വാർത്ത പുറത്തുവന്നതോടെ, ഡ്രൈവറില്ലാ കാറുകളുടെ സുരക്ഷയെക്കുറിച്ച് ആശങ്കകൾ ഉയർന്നു.

സമൂഹ മാധ്യമങ്ങളിലും ടെക് ലോകത്തും ഈ വിഷയം വലിയ ചർച്ചകൾക്ക് വഴിതുറന്നു. പൂർണ്ണമായും യന്ത്രവൽകൃതമെന്ന് കരുതിയ ഒരു സംവിധാനത്തിന് പിന്നിൽ ഇങ്ങനെയൊരു ‘മനുഷ്യ ഇടപെടൽ’ ഉണ്ടെന്നത് പലർക്കും പുതിയ അറിവായിരുന്നു. ഇതോടെ വേമോ വിദൂര സഹായം എന്ന സംവിധാനത്തിന്റെ സുതാര്യത ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടു.

പ്രതിരോധവുമായി വേമോ

വിമർശനങ്ങൾ കനത്തതോടെ, വിശദീകരണവുമായി വേമോ തന്നെ രംഗത്തെത്തി. കമ്പനിയുടെ ഗ്ലോബൽ ഓപ്പറേഷൻസ് തലവൻ റയാൻ മക്നമാര ഒരു ബ്ലോഗ് പോസ്റ്റിലൂടെയും സെനറ്റർക്ക് അയച്ച കത്തിലൂടെയും കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. കമ്പനി മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന പ്രധാന വാദങ്ങൾ ഇവയാണ്:

• ഇതൊരു റിമോട്ട് ഡ്രൈവിംഗ് അല്ല: വേമോയുടെ പ്രധാന വിശദീകരണം ഇതാണ്. ഫിലിപ്പീൻസിലിരുന്ന് ആരും കാർ ‘ഓടിക്കുകയല്ല’. വാഹനത്തിന്റെ പൂർണ്ണ നിയന്ത്രണം അതിലെ ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് (Artificial intelligence) അധിഷ്ഠിത ഡ്രൈവിംഗ് സിസ്റ്റത്തിന് തന്നെയാണ്.
• സഹായം, സംശയങ്ങൾക്ക് മാത്രം: റോഡിലെ അസാധാരണമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ, ഉദാഹരണത്തിന് വഴിയിൽ ഒരു പുതിയ നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനം നടക്കുമ്പോൾ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ട്രാഫിക് പോലീസ് കൈകൊണ്ട് സിഗ്നൽ കാണിക്കുമ്പോൾ, കാറിന്റെ സിസ്റ്റത്തിന് ഒരു സംശയം തോന്നിയേക്കാം. അത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ എന്തുചെയ്യണമെന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കാൻ സിസ്റ്റം വിദൂരത്തുള്ള ടീമിനോട് ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കും. ആ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നൽകുക മാത്രമാണ് ‘റിമോട്ട് അസിസ്റ്റൻസ്’ (Remote Assistance) ടീമിന്റെ ജോലി. ഉദാഹരണത്തിന്, “വഴിയിൽ കാണുന്നത് യഥാർത്ഥ ട്രാഫിക് കോൺ ആണോ അതോ ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കവറാണോ?” എന്ന സംശയത്തിന് ഉത്തരം നൽകുന്നതുപോലെ.

ഈ സഹായം ലഭിച്ച ശേഷം, എങ്ങനെ മുന്നോട്ട് പോകണമെന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നതും വാഹനം ഓടിക്കുന്നതും കാറിലെ ഓട്ടോണമസ് സിസ്റ്റം തന്നെയാണ്.

രണ്ടുതരം ടീമുകൾ, വ്യത്യസ്ത ജോലികൾ

തങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ കൂടുതൽ സുതാര്യമാക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി, മനുഷ്യ ഇടപെടൽ ആവശ്യമായ സാഹചര്യങ്ങൾക്കായി രണ്ട് വ്യത്യസ്ത ടീമുകൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടെന്നും വേമോ വെളിപ്പെടുത്തി.

1. റിമോട്ട് അസിസ്റ്റൻസ് (RA) ടീം: ഇവരാണ് വിവാദത്തിന് കാരണമായ ടീം. അരിസോണ, മിഷിഗൺ എന്നിവിടങ്ങളിലും ഫിലിപ്പീൻസിലെ രണ്ട് നഗരങ്ങളിലുമായി ഇവരുടെ സേവനം ലഭ്യമാണ്. ലോകമെമ്പാടും ഏത് സമയത്തും ഏകദേശം 70 ഏജന്റുമാർ ഈ ജോലിക്ക് ഉണ്ടാകും. കാറിന്റെ ചെറിയ സംശയങ്ങൾക്ക് മറുപടി നൽകുക മാത്രമാണ് ഇവരുടെ ദൗത്യം.

2. ഇവന്റ് റെസ്‌പോൺസ് ടീം (ERT): ഇത് പൂർണ്ണമായും അമേരിക്കയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന, കൂടുതൽ വൈദഗ്ധ്യമുള്ള ടീമാണ്. അപകടങ്ങൾ പോലുള്ള ഗുരുതരമായ സാഹചര്യങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് ഇവരാണ്. പോലീസുമായും യാത്രക്കാരുമായും സംസാരിക്കുക, നിയമപരമായ റിപ്പോർട്ടിംഗിനായി ഡാറ്റ ശേഖരിക്കുക, ആവശ്യമെങ്കിൽ വാഹനം കെട്ടിവലിച്ചു കൊണ്ടുപോകാൻ ഏർപ്പാടാക്കുക തുടങ്ങിയ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ ഈ ടീമിനാണ്.

ഈ വേർതിരിവ് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി, സുരക്ഷാപരമായ കാര്യങ്ങളിൽ വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലെന്ന് സ്ഥാപിക്കാനാണ് വേമോ ശ്രമിക്കുന്നത്.

കണക്കുകൾ നൽകുന്ന സൂചന

ചില കണക്കുകൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ഈ സംവിധാനത്തിന്റെ വ്യാപ്തി കൂടുതൽ വ്യക്തമാകും. വേമോയ്ക്ക് നിലവിൽ 3,000 വാഹനങ്ങളുണ്ട്. ഓരോ ആഴ്ചയും ഈ വാഹനങ്ങൾ 40 ലക്ഷം മൈലിലധികം (ഏകദേശം 64 ലക്ഷം കിലോമീറ്റർ) സഞ്ചരിക്കുകയും 4 ലക്ഷത്തിലധികം യാത്രകൾ നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത്രയും വലിയൊരു പ്രവർത്തനത്തിന് മേൽനോട്ടം വഹിക്കാൻ ലോകമെമ്പാടുമായി ഒരേസമയം ഡ്യൂട്ടിയിലുള്ളത് വെറും 70 വിദൂര സഹായ ഏജന്റുമാർ മാത്രം!

ഒരു വശത്ത്, വളരെ കുറഞ്ഞ മനുഷ്യ ഇടപെടലോടെ ഇത്രയും വലിയൊരു ശൃംഖല പ്രവർത്തിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നത് വേമോയുടെ സാങ്കേതിക മികവിനെയാണ് കാണിക്കുന്നത്. എന്നാൽ മറുവശത്ത്, ഇത്രയും കുറച്ച് ആളുകൾക്ക് ആയിരക്കണക്കിന് വാഹനങ്ങളുടെ സുരക്ഷ ഒരേസമയം ഉറപ്പാക്കാൻ കഴിയുമോ എന്ന പ്രസക്തമായ ചോദ്യവും ഉയരുന്നുണ്ട്.

ടെക്നോളജിയിലെ ‘മാന്ത്രികത’യും വിശ്വാസ്യതയും

വർഷങ്ങളായി ഓട്ടോണമസ് വാഹന കമ്പനികൾ തങ്ങളുടെ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ പിന്നാമ്പുറങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാൻ മടിച്ചിരുന്നു. എല്ലാം ഒരു മാന്ത്രികവിദ്യ പോലെ അവതരിപ്പിക്കാനായിരുന്നു പലർക്കും താൽപ്പര്യം. എന്നാൽ ഇത്തരം രഹസ്യ സ്വഭാവം ജനങ്ങളിൽ അവിശ്വാസം വളർത്താനേ ഉപകരിക്കൂ എന്ന് ഈ സംഭവം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. വേമോ വിദൂര സഹായം പോലെയുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നുവെന്ന് നേരത്തെ തന്നെ സുതാര്യമായി വിശദീകരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഒരുപക്ഷേ ഇത്രയും വലിയ വിവാദം ഒഴിവാക്കാമായിരുന്നു.

നമ്മുടെ നാട്ടിലും ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസും ഓട്ടോമേഷനും വ്യാപകമാകുമ്പോൾ ഇത്തരം സുതാര്യതയുടെ പാഠങ്ങൾ ഇന്ത്യൻ കമ്പനികളും ഉൾക്കൊള്ളേണ്ടതുണ്ട്. സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ ഗുണങ്ങൾക്കൊപ്പം അതിന്റെ പരിമിതികളും പ്രവർത്തനരീതികളും ജനങ്ങളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുമ്പോഴാണ് യഥാർത്ഥ വിശ്വാസം ആർജ്ജിക്കാൻ സാധിക്കുക.

വഴിത്തിരിവിൽ ഡ്രൈവറില്ലാ കാറുകൾ

ഈ വിവാദം കത്തിനിൽക്കുന്നതിനിടെ, ന്യൂയോർക്കിൽ റോബോടാക്സികൾക്ക് നിയമസാധുത നൽകാനുള്ള ഒരു നിർദ്ദേശം ഗവർണർ കാത്തി ഹോച്ചൽ പിൻവലിച്ചത് വേമോയ്ക്ക് മറ്റൊരു തിരിച്ചടിയായി. നിയമനിർമ്മാതാക്കൾക്കിടയിൽ വേണ്ടത്ര പിന്തുണയില്ലാത്തതിനാലാണ് ഈ പിന്മാറ്റം. പൊതുജനങ്ങളുടെയും രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെയും വിശ്വാസം നേടാതെ ഈ രംഗത്ത് മുന്നോട്ട് പോകാൻ കഴിയില്ലെന്നതിന്റെ വ്യക്തമായ സൂചനയാണിത്.

അന്തിമമായി, വേമോ വിദൂര സഹായം സംബന്ധിച്ച ഈ ചർച്ചകൾ ഡ്രൈവറില്ലാ കാറുകളുടെ ഭാവിയെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ നിർണ്ണായകമാകും. ഇത് കേവലം വേമോയുടെ മാത്രം കാര്യമല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യനും യന്ത്രവും ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകേണ്ട നിയമങ്ങൾ, സുരക്ഷാ മാനദണ്ഡങ്ങൾ, ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള വലിയൊരു സംവാദത്തിന്റെ തുടക്കമാണ്. ഈ സംവാദങ്ങൾ ശരിയായ ദിശയിൽ മുന്നോട്ട് പോയാൽ മാത്രമേ ഡ്രൈവറില്ലാ കാറുകൾ നമ്മുടെ നിരത്തുകളിലും ഒരു യാഥാർത്ഥ്യമാകൂ.