ഇന്ത്യയിൽ തൊഴിലിടങ്ങളിൽ സ്ത്രീകൾക്ക് ആർത്തവ അവധി നൽകണമോ എന്ന ചർച്ചകൾ വീണ്ടും സജീവമാവുകയാണ്. ഒരു വിഭാഗം ഇത് സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യത്തിനും ലിംഗസമത്വത്തിനും അനിവാര്യമാണെന്ന് വാദിക്കുമ്പോൾ, മറുവിഭാഗം ഇത് സ്ത്രീകളോടുള്ള വിവേചനത്തിനും തൊഴിൽ നിയമനങ്ങളിൽ നിന്ന് അവരെ മാറ്റിനിർത്തുന്നതിനും കാരണമായേക്കുമെന്ന് ആശങ്കപ്പെടുന്നു. ഈ സംവാദങ്ങൾക്കിടയിൽ, നമുക്ക് ലോകത്തിന്റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിലേക്ക് ഒന്ന് കണ്ണോടിക്കാം. പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപേ ഈ ആശയം നടപ്പിലാക്കിയ രാജ്യങ്ങൾ നമുക്ക് മുന്നിലുണ്ട്. അവരുടെ അനുഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇന്ത്യക്ക് എന്തെല്ലാം പഠിക്കാനുണ്ട്?
ഓരോ രാജ്യവും ഈ വിഷയത്തെ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നത് വ്യത്യസ്തമായ രീതിയിലാണ്. ചിലർ ഇതിനെ സ്ത്രീകളുടെ അവകാശമായി കാണുമ്പോൾ, മറ്റുചിലർ ആരോഗ്യപരമായ ഒരു ആവശ്യകതയായി പരിഗണിക്കുന്നു. ശമ്പളമില്ലാത്ത അവധി മുതൽ ഡോക്ടറുടെ സർട്ടിഫിക്കറ്റോടുകൂടിയ സമ്പൂർണ്ണ ശമ്പളത്തോടുകൂടിയ അവധി വരെ നീളുന്നു ഈ നയങ്ങൾ.
ലോകരാജ്യങ്ങളിലെ ആർത്തവ നയങ്ങൾ: യാഥാർത്ഥ്യം എന്ത്?
ആഗോളതലത്തിൽ പല രാജ്യങ്ങളും ആർത്തവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ശാരീരിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട് നിയമനിർമ്മാണം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ നിയമം കടലാസിൽ ഒതുങ്ങുന്നതും പ്രായോഗിക തലത്തിൽ വെല്ലുവിളികൾ നേരിടുന്നതും സാധാരണമാണ്. പ്രധാനപ്പെട്ട ചില രാജ്യങ്ങളിലെ സാഹചര്യങ്ങൾ പരിശോധിക്കാം.
ജപ്പാൻ: പേരിനൊരു നിയമം
ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും പഴക്കം ചെന്ന ആർത്തവ അവധി നിയമങ്ങളിലൊന്ന് ജപ്പാനിലാണ്. അവിടുത്തെ തൊഴിൽ നിയമപ്രകാരം, ആർത്തവ വേദന കാരണം ജോലി ചെയ്യാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ഒരു സ്ത്രീ അവധി ആവശ്യപ്പെട്ടാൽ തൊഴിലുടമ അത് നിരസിക്കാൻ പാടില്ല. കേൾക്കുമ്പോൾ മികച്ചതെന്ന് തോന്നാമെങ്കിലും ഇതിലൊരു വലിയ ‘പക്ഷേ’ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്.
ഈ അവധിക്ക് ശമ്പളം നൽകണമെന്ന് നിയമം അനുശാസിക്കുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മിക്ക കമ്പനികളും ഇത് ശമ്പളമില്ലാത്ത അവധിയായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. ഇതിലും വലിയ പ്രശ്നം സാമൂഹികമായ സമ്മർദ്ദമാണ്. ആർത്തവ അവധി എടുക്കുന്നത് ഒരു കുറച്ചിലായി കാണുന്ന ഒരു തൊഴിൽ സംസ്കാരം അവിടെ നിലനിൽക്കുന്നു. സഹപ്രവർത്തകരുടെ മുന്നിൽ മോശക്കാരിയാകുമോ എന്ന ഭയം കാരണം ഭൂരിഭാഗം സ്ത്രീകളും ഈ അവകാശം ഉപയോഗിക്കാറില്ലെന്നാണ് റിപ്പോർട്ടുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. നിയമം ഉണ്ടെങ്കിലും പ്രായോഗികമായി ഫലം കാണുന്നില്ല എന്നതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണിത്.
ദക്ഷിണ കൊറിയയും ഇന്തോനേഷ്യയും: കടലാസിലെ അവകാശം
ദക്ഷിണ കൊറിയയിൽ തൊഴിൽ നിയമപ്രകാരം സ്ത്രീകൾക്ക് മാസത്തിൽ ഒരു ദിവസം ആർത്തവ അവധിക്ക് അർഹതയുണ്ട്. ഇത് നൽകാത്ത കമ്പനികൾക്ക് പിഴ ചുമത്താനും നിയമത്തിൽ വ്യവസ്ഥയുണ്ട്. ജപ്പാനിലെപ്പോലെ ഇതും സാധാരണയായി ശമ്പളമില്ലാത്ത അവധിയാണ്. എങ്കിലും, ചില കമ്പനികൾ ഈ അവധി എടുക്കാത്ത ജീവനക്കാർക്ക് അധിക വേതനം നൽകാറുണ്ട്. സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള വിശാലമായ തൊഴിൽ നിയമങ്ങളുടെ ഭാഗമായാണ് ഇതിനെ കാണുന്നത്.
ഇന്തോനേഷ്യയിലും 1948 മുതൽ ഈ നിയമം നിലവിലുണ്ട്. ആർത്തവത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ രണ്ട് ദിവസങ്ങളിൽ വേദനയോ അസ്വസ്ഥതയോ അനുഭവിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾക്ക് അവധി എടുക്കാം. എന്നാൽ പ്രായോഗിക തലത്തിൽ ഓരോ കമ്പനിയുടെയും നിയമങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമാണ്. ചില സ്ഥാപനങ്ങൾ ഡോക്ടറുടെ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ആവശ്യപ്പെടുമ്പോൾ, മറ്റു ചിലർക്ക് അവരുടേതായ ആഭ്യന്തര നിയമങ്ങളുണ്ട്. ഫലത്തിൽ, നിയമം സാർവത്രികമായി ഒരേപോലെ നടപ്പിലാക്കപ്പെടുന്നില്ല.
തായ്വാനും സ്പെയിനും: മാറുന്ന സമീപനങ്ങൾ
സമീപകാലത്ത് ഈ വിഷയത്തിൽ കൂടുതൽ പ്രായോഗികവും പുരോഗമനപരവുമായ നിലപാടുകൾ സ്വീകരിച്ച രാജ്യങ്ങളുമുണ്ട്. തായ്വാൻ ഇതിലൊരു മികച്ച മാതൃകയാണ്. ലിംഗസമത്വ നിയമത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് അവർ ആർത്തവ അവധി ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.
- വർഷത്തിൽ മൂന്ന് ദിവസം വരെ സ്ത്രീകൾക്ക് ആർത്തവ അവധി എടുക്കാം.
- ഈ അവധി അവരുടെ സാധാരണ അസുഖ അവധിയിൽ (sick leave) നിന്ന് കുറയ്ക്കുകയില്ല.
- ഈ ദിവസങ്ങളിൽ പകുതി ശമ്പളം നൽകുകയും വേണം.
ജീവനക്കാരുടെ ആവശ്യങ്ങളും തൊഴിലുടമയുടെ താല്പര്യങ്ങളും ഒരുപോലെ പരിഗണിക്കുന്ന ഒരു സന്തുലിതമായ സമീപനമാണിത്.
യൂറോപ്പിൽ ആദ്യമായി ദേശീയതലത്തിൽ ആർത്തവ അവധി നയം കൊണ്ടുവന്ന രാജ്യമാണ് സ്പെയിൻ. 2023-ൽ പാസാക്കിയ നിയമം, കഠിനമായ ആർത്തവ വേദന അനുഭവിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾക്ക് വൈദ്യസഹായത്തോടെ അവധി നൽകാൻ വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു. ഇത് എല്ലാവർക്കുമുള്ള ഒരു പൊതു അവധിയല്ല. എൻഡോമെട്രിയോസിസ് (Endometriosis) പോലുള്ള രോഗങ്ങൾ മൂലമോ കഠിനമായ വേദന മൂലമോ ദൈനംദിന ജോലികൾ ചെയ്യാൻ സാധിക്കാത്തവർക്കാണ് ഈ അവധി. ഡോക്ടർ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്ന പക്ഷം, ഈ അവധി ദിവസങ്ങളിലെ ശമ്പളം പൊതുജനാരോഗ്യ സംവിധാനം വഴി പൂർണ്ണമായി നൽകും. ഇതൊരു ആരോഗ്യപ്രശ്നമായിക്കണ്ട് സർക്കാർ തന്നെ ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കുന്നു എന്നതാണ് സ്പെയിൻ മാതൃകയുടെ പ്രത്യേകത.
ഇന്ത്യൻ സാഹചര്യത്തിൽ ഇത് സാധ്യമോ?
മറ്റു രാജ്യങ്ങളിലെ അനുഭവങ്ങൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാണ്; ഒരു നിയമം പാസാക്കിയതുകൊണ്ട് മാത്രം പ്രശ്നം തീരുന്നില്ല. ഇന്ത്യയെപ്പോലെ സങ്കീർണ്ണമായ സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങളുള്ള ഒരു രാജ്യത്ത് **ആർത്തവ അവധി** നടപ്പിലാക്കുമ്പോൾ പല കാര്യങ്ങളും പരിഗണിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
പ്രധാന വെല്ലുവിളികൾ:
- സാമൂഹികമായ കാഴ്ചപ്പാട്: ആർത്തവത്തെക്കുറിച്ച് തുറന്നു സംസാരിക്കാൻ പോലും മടിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹത്തിൽ, ഒരു പുരുഷനായ മാനേജരോട് ആർത്തവ അവധി ചോദിക്കുന്നതിലെ പ്രായോഗിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഊഹിക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ. ഇത് സ്ത്രീകളെ കൂടുതൽ സമ്മർദ്ദത്തിലാക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.
- വിവേചനത്തിനുള്ള സാധ്യത: സ്ത്രീകൾക്ക് അധികമായി അവധി നൽകേണ്ടി വരുമെന്ന കാരണത്താൽ കമ്പനികൾ സ്ത്രീകളെ നിയമിക്കാൻ മടിക്കുമോ എന്നതൊരു പ്രധാന ആശങ്കയാണ്. ഇത് തൊഴിൽരംഗത്ത് സ്ത്രീകളുടെ അവസരങ്ങൾ കുറയ്ക്കാൻ ഇടയാക്കരുത്.
- അസംഘടിത മേഖല: ഇന്ത്യയിലെ തൊഴിൽശക്തിയുടെ സിംഹഭാഗവും അസംഘടിത മേഖലയിലാണ്. വീട്ടുജോലിക്കാർ, കർഷകത്തൊഴിലാളികൾ, നിർമ്മാണത്തൊഴിലാളികൾ തുടങ്ങിയവർക്ക് ഇത്തരം നിയമങ്ങളുടെ പ്രയോജനം എങ്ങനെ ലഭിക്കും എന്നതും വലിയൊരു ചോദ്യമാണ്.
കേരളത്തിലെയും ഇന്ത്യയിലെയും സാഹചര്യത്തിൽ, സ്പെയിനിന്റെ മാതൃക ഒരുപക്ഷേ കൂടുതൽ പ്രായോഗികമായേക്കാം. അതായത്, എല്ലാ സ്ത്രീകൾക്കും ഒരു നിശ്ചിത അവധി എന്നതിലുപരി, കഠിനമായ വേദനയും മറ്റ് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളും അനുഭവിക്കുന്നവർക്ക് ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ശമ്പളത്തോടുകൂടിയ അവധി നൽകുന്നത് വിവേചനത്തിനുള്ള സാധ്യത കുറയ്ക്കും. ഇത് യഥാർത്ഥത്തിൽ ആവശ്യമുള്ളവർക്ക് സഹായം ഉറപ്പാക്കുകയും ചെയ്യും.
ആത്യന്തികമായി, ആർത്തവ അവധിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ച ഒരു അവധി ദിവസത്തിൽ ഒതുങ്ങുന്നില്ല. അത് സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യത്തെക്കുറിച്ചും തൊഴിലിടങ്ങളിലെ സമത്വത്തെക്കുറിച്ചുമുള്ള വിശാലമായ സംവാദത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ആർത്തവം ഒരു രോഗമല്ല, സ്വാഭാവികമായ ജൈവീക പ്രക്രിയയാണ്. അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്ക് ആവശ്യമായ പിന്തുണ നൽകുന്ന, തുറന്നു സംസാരിക്കാൻ കഴിയുന്ന തൊഴിൽ സംസ്കാരം വളർത്തിയെടുക്കുക എന്നതാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനം.
