യുഎസ്എസ് സൈക്ലോപ്സ്: കടലെടുത്ത ആ വലിയ കപ്പൽ എവിടെ?

1918 മാർച്ച് 4. കരീബിയൻ ദ്വീപായ ബാർബഡോസിൽ നിന്നും അമേരിക്കയിലെ ബാൽട്ടിമോറിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ച കൂറ്റൻ കാർഗോ കപ്പലായിരുന്നു യുഎസ്എസ് സൈക്ലോപ്സ് (USS Cyclops). ക്യാപ്റ്റൻ ജോർജ്ജ് ഡബ്ല്യൂ. വോർലിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ 306 ജീവനക്കാരും യാത്രക്കാരും ആ കപ്പലിലുണ്ടായിരുന്നു. ശാന്തമായ കടലും തെളിഞ്ഞ കാലാവസ്ഥയും. യാത്ര പുറപ്പെട്ട് അധികം വൈകാതെ ആ കപ്പലിൽ നിന്നുള്ള എല്ലാ സന്ദേശങ്ങളും നിലച്ചു. പിന്നീട് ആരും ആ കപ്പലിനെ കണ്ടിട്ടില്ല, അതിലെ യാത്രക്കാരെക്കുറിച്ച് കേട്ടിട്ടുമില്ല. ഒരു അപായ സന്ദേശം പോലും അയക്കാതെ, ഒരു കഷ്ണം അവശിഷ്ടം പോലും ഉപേക്ഷിക്കാതെ ആ പടുകൂറ്റൻ കപ്പൽ എവിടെ അപ്രത്യക്ഷമായി? അമേരിക്കൻ നാവികസേനയുടെ ചരിത്രത്തിലെ, യുദ്ധ സാഹചര്യത്തിലല്ലാതെ സംഭവിച്ച ഏറ്റവും വലിയ ജീവഹാനിയായി, ബെർമുഡ ട്രയാംഗിളിന്റെ ഭീകരതയുടെ പ്രതീകമായി സൈക്ലോപ്സ് ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു.

ആഴക്കടലിലേക്ക് മറഞ്ഞ ഭീമൻ

ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ തീക്ഷ്ണമായ നാളുകളായിരുന്നു അത്. 542 അടി നീളമുള്ള, അമേരിക്കൻ നാവികസേനയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ചരക്കുകപ്പലുകളിൽ ഒന്നായിരുന്നു യുഎസ്എസ് സൈക്ലോപ്സ്. കൽക്കരിയും മറ്റ് യുദ്ധസാമഗ്രികളും സഖ്യകക്ഷികൾക്ക് എത്തിച്ചുകൊടുക്കുന്നതിൽ നിർണായക പങ്കുവഹിച്ച ഈ കപ്പൽ ‘ഒഴുകുന്ന കൽക്കരി ഖനി’ എന്ന് പോലും അറിയപ്പെട്ടു. 1910-ൽ നീറ്റിലിറക്കിയ ഈ ഭീമൻ, യുദ്ധം തുടങ്ങിയതോടെ നാവികസേനയുടെ അഭിമാനസ്തംഭമായി മാറി. അതിന്റെ കൂറ്റൻ വലുപ്പവും കരുത്തും കാരണം, അത് മുങ്ങാൻ സാധ്യതയില്ലെന്ന് പലരും വിശ്വസിച്ചു.

1918 ജനുവരിയിൽ ബ്രസീലിലേക്ക് കൽക്കരിയുമായി പോയ സൈക്ലോപ്സ്, മടക്കയാത്രയിൽ 11,000 ടണ്ണിലധികം മാംഗനീസ് അയിര് വഹിച്ചിരുന്നു. സ്റ്റീൽ നിർമ്മാണത്തിന് അത്യാവശ്യമായ ഒരു വസ്തുവായിരുന്നു ഇത്. ബ്രസീലിലെ റിയോ ഡി ജനീറോയിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട കപ്പൽ, വഴിമധ്യേ ബാർബഡോസിൽ മാർച്ച് 3-ന് ഒരു അപ്രതീക്ഷിത സ്റ്റോപ്പ് നടത്തി. അധികമായി സാധനങ്ങൾ ശേഖരിക്കാനാണ് കപ്പൽ നിർത്തിയതെന്നാണ് ഔദ്യോഗിക വിശദീകരണം. അവിടെനിന്ന് മാർച്ച് 4-ന് ബാൽട്ടിമോർ ലക്ഷ്യമാക്കി യാത്ര പുനരാരംഭിച്ചു. അതായിരുന്നു സൈക്ലോപ്സിനെ അവസാനമായി ആരെങ്കിലും കണ്ടത്. മാർച്ച് 13-ന് ബാൽട്ടിമോറിൽ എത്തേണ്ടിയിരുന്ന കപ്പൽ എത്തിയില്ല. ദിവസങ്ങൾ ആഴ്ചകളായി, പക്ഷേ സൈക്ലോപ്സിൽ നിന്ന് ഒരു വിവരവും ലഭിച്ചില്ല. അവസാനമായി കപ്പലിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച സന്ദേശം വളരെ സാധാരണമായ ഒന്നായിരുന്നു, “കാലാവസ്ഥ അനുകൂലം, എല്ലാം ശുഭം” എന്നായിരുന്നു അതിന്റെ ഉള്ളടക്കം.

തുമ്പുകളില്ലാത്ത അന്വേഷണം

കപ്പൽ വൈകാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആദ്യം ആശങ്കകൾ കുറവായിരുന്നു. ശക്തമായ കാറ്റിലോ മറ്റോ പെട്ട് യാത്ര വൈകുന്നതാവാം എന്നായിരുന്നു ആദ്യ നിഗമനം. എന്നാൽ ആഴ്ചകൾ പിന്നിട്ടതോടെ ആശങ്ക ഭയത്തിന് വഴിമാറി. യുഎസ് നേവി ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വിപുലമായ തിരച്ചിലുകളിലൊന്നിന് തുടക്കം കുറിച്ചു. കപ്പലിന്റെ യാത്രാപാതയായ വെർജീനിയ തീരം മുതൽ കരീബിയൻ കടൽ വരെ അറ്റ്ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിന്റെ വിശാലമായ മേഖലകൾ അവർ അരിച്ചുപെറുക്കി. എന്നാൽ ഫലം നിരാശാജനകമായിരുന്നു. ഒരു ലൈഫ് ബോട്ട്, ഒരു കഷ്ണം മരപ്പലക, ഒരു എണ്ണപ്പാട… ഒന്നും, തീർത്തും ഒന്നും കണ്ടെത്താനായില്ല. ഒരു ഭീമാകാരനായ സമുദ്രജീവിയെങ്ങാനും അതിനെ വിഴുങ്ങിയോ എന്ന് പോലും ആളുകൾ സംശയിച്ചു. ഒരു അപായ സന്ദേശം (SOS) പോലും അയക്കാൻ സമയം കിട്ടുന്നതിന് മുമ്പ് എന്തോ ഭയാനകമായ ഒന്ന് ആ കപ്പലിന് സംഭവിച്ചിരിക്കണം എന്ന് അന്വേഷണ ഉദ്യോഗസ്ഥർ ഉറപ്പിച്ചു. ഒടുവിൽ, 1918 ജൂൺ 1-ന്, യുഎസ്എസ് സൈക്ലോപ്സും അതിലുണ്ടായിരുന്ന 306 പേരും എന്നെന്നേക്കുമായി നഷ്ടപ്പെട്ടതായി നാവികസേന ഔദ്യോഗികമായി സ്ഥിരീകരിച്ചു. “ദൈവത്തിനും കടലിനും മാത്രമേ ആ വലിയ കപ്പലിന് എന്ത് സംഭവിച്ചുവെന്ന് അറിയൂ,” അന്നത്തെ യുഎസ് പ്രസിഡന്റ് വുഡ്രോ വിൽസൺ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഈ ദുരന്തത്തിന്റെ ആഴവും നിസ്സഹായതയും വ്യക്തമാക്കുന്നു.

അണിയറയിലെ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ

ഒരു തുമ്പും അവശേഷിപ്പിക്കാതെ ഒരു പടുകൂറ്റൻ കപ്പൽ അപ്രത്യക്ഷമായത് എങ്ങനെയെന്ന ചോദ്യത്തിന് പതിറ്റാണ്ടുകളായി പല ഉത്തരങ്ങളും സിദ്ധാന്തങ്ങളും ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്. ഓരോന്നിനും അതിന്റേതായ സാധ്യതകളും സംശയങ്ങളുമുണ്ട്.

1. ജർമ്മൻ ആക്രമണം

ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധം കൊടുമ്പിരിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയമായതിനാൽ, ഒരു ജർമ്മൻ അന്തർവാഹിനി (U-boat) സൈക്ലോപ്സിനെ ആക്രമിച്ചു നശിപ്പിച്ചതാകാം എന്നതായിരുന്നു ആദ്യത്തെ പ്രധാന സംശയം. യുദ്ധത്തിന് ആവശ്യമായ മാംഗനീസ് അയിര് കൊണ്ടുപോകുന്ന കപ്പൽ ശത്രുക്കളുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യമായിരുന്നു. എന്നാൽ, ഈ വാദത്തിന് തെളിവുകളില്ലായിരുന്നു. യുദ്ധസമയത്ത് ഒരു കപ്പൽ മുക്കിയാൽ, അത് തങ്ങളുടെ വിജയമായി ജർമ്മനി ആഘോഷപൂർവ്വം പ്രഖ്യാപിക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ സൈക്ലോപ്സിന്റെ കാര്യത്തിൽ അവർ മൗനം പാലിച്ചു. യുദ്ധം കഴിഞ്ഞു ജർമ്മൻ രേഖകൾ വിശദമായി പരിശോധിച്ചപ്പോൾ, ആ സമയത്ത് ആ പ്രദേശത്ത് ഒരു ജർമ്മൻ അന്തർവാഹിനിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്ന് വ്യക്തമായി. ജർമ്മനി ഈ ആക്രമണത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം പൂർണ്ണമായും നിഷേധിച്ചു.

2. ഘടനാപരമായ തകരാറും ഭാരക്കൂടുതലും

ഏറ്റവും ശക്തമായി നിലനിൽക്കുന്ന സിദ്ധാന്തം ഇതാണ്. സൈക്ലോപ്സ് രൂപകൽപ്പന ചെയ്തത് കൽക്കരി പോലെയുള്ള ഭാരം കുറഞ്ഞ വസ്തുക്കൾ കൊണ്ടുപോകാനായിരുന്നു. എന്നാൽ അപ്രത്യക്ഷമായ യാത്രയിൽ അത് വഹിച്ചിരുന്നത് കൽക്കരിയേക്കാൾ വളരെ സാന്ദ്രതയും ഭാരവും കൂടിയ മാംഗനീസ് അയിരായിരുന്നു. കപ്പലിന്റെ ശേഷിക്കും അപ്പുറം ഭാരം കയറ്റിയിരുന്നോ എന്ന സംശയവും ബലപ്പെട്ടു. മാത്രമല്ല, യാത്ര പുറപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പുതന്നെ കപ്പലിന്റെ ഒരു എഞ്ചിന് തകരാറുണ്ടായിരുന്നതായി ക്യാപ്റ്റൻ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിരുന്നു. ഈ തകരാറുമൂലം കപ്പൽ ഒറ്റ എഞ്ചിനിലാണ് സഞ്ചരിച്ചിരുന്നത്. അപ്രതീക്ഷിതമായി ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു വലിയ കൊടുങ്കാറ്റിലോ ഭീമൻ തിരമാലയിലോ (Rogue wave) പെട്ടാൽ, അമിതഭാരവും എഞ്ചിൻ തകരാറും കാരണം കപ്പലിന്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെടാം. കപ്പലിന്റെ ഒരു വശത്തേക്ക് ഭാരമേറിയ ചരക്ക് ഒന്നിച്ച് തെന്നിമാറിയാൽ, നിമിഷങ്ങൾക്കകം കപ്പൽ കീഴ്മേൽ മറിഞ്ഞ് ആഴങ്ങളിലേക്ക് താഴും. ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചാൽ ഒരു അപായ സന്ദേശം അയക്കാൻ പോലും സമയം കിട്ടാതെ കപ്പൽ അതിവേഗം മുങ്ങിപ്പോകാം.

ഈ സിദ്ധാന്തത്തിന് ബലം നൽകുന്ന മറ്റൊരു വസ്തുത കൂടിയുണ്ട്. സൈക്ലോപ്സിന്റെ സഹോദര കപ്പലുകളായ യുഎസ്എസ് പ്രോട്ടിയസ് (USS Proteus), യുഎസ്എസ് നീരിയസ് (USS Nereus) എന്നിവയും സമാനമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധകാലത്ത് അപ്രത്യക്ഷമായി. അവയും ബോക്സൈറ്റ് അയിര് കൊണ്ടുപോകുമ്പോഴാണ് ബെർമുഡ ട്രയാംഗിൾ മേഖലയിൽ വെച്ച് കാണാതായത്. ഇത് കപ്പലിന്റെ രൂപകൽപ്പനയിൽ തന്നെ അയിര് പോലെയുള്ള ഭാരമേറിയ ചരക്ക് കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന വാദത്തിന് ശക്തി പകരുന്നു. കപ്പലിന്റെ നീളമേറിയ ഘടന ഭാരമേറിയ ചരക്ക് വഹിക്കുമ്പോൾ തിരമാലകൾക്കിടയിൽ വെച്ച് രണ്ടായി ഒടിഞ്ഞുപോകാനുള്ള സാധ്യതയും വിദഗ്ദ്ധർ തള്ളിക്കളയുന്നില്ല.

3. ക്യാപ്റ്റനും അട്ടിമറിയും

കപ്പലിന്റെ ക്യാപ്റ്റനായിരുന്ന ജോർജ്ജ് ഡബ്ല്യൂ. വോർലിയും (George W. Worley) സംശയത്തിന്റെ നിഴലിലായിരുന്നു. ജർമ്മൻ വംശജനായ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ പേര് ജോഹാൻ ഫ്രെഡറിക് വിച്ച്മാൻ എന്നായിരുന്നു. അമേരിക്കയോട് കൂറില്ലാത്ത അദ്ദേഹം ഒരു ജർമ്മൻ ചാരനാണെന്നും കപ്പൽ ശത്രുക്കൾക്ക് കൈമാറിയതാണെന്നും ഒരു വാദം ഉയർന്നു. റിയോ ഡി ജനീറോയിലെ അമേരിക്കൻ കോൺസുൽ ജനറൽ, ക്യാപ്റ്റൻ വോർലി ജർമ്മൻ അനുകൂലിയാണെന്നും അദ്ദേഹത്തെ വിശ്വസിക്കാൻ കൊള്ളില്ലെന്നും വാഷിംഗ്ടണിലേക്ക് സന്ദേശം അയച്ചിരുന്നു. ക്രൂരനും മദ്യപാനിയുമായിരുന്ന ക്യാപ്റ്റനെതിരെ കപ്പലിലെ ജീവനക്കാർക്കിടയിൽ കടുത്ത അതൃപ്തിയുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ലഹള നടന്ന് കപ്പലിന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടതാവാം എന്നും ചിലർ സംശയിച്ചു. എന്നാൽ നാവികസേനയുടെ അന്വേഷണത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ രാജ്യദ്രോഹത്തിന് തെളിവുകളൊന്നും കണ്ടെത്താനായില്ല.

ഇന്നും ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ചോദ്യങ്ങൾ

നൂറ്റാണ്ടൊന്നു കഴിഞ്ഞിട്ടും യുഎസ്എസ് സൈക്ലോപ്സിന്റെ തിരോധാനം സമുദ്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ നിഗൂഢതകളിലൊന്നായി തുടരുന്നു. ആധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ സഹായത്തോടെ നടത്തിയ തിരച്ചിലുകളൊന്നും ഫലം കണ്ടിട്ടില്ല. പ്രധാന ചോദ്യങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ബാക്കിയാണ്:

• അവശിഷ്ടങ്ങൾ എവിടെ?: 542 അടി നീളമുള്ള ഒരു ഭീമൻ സ്റ്റീൽ കപ്പൽ ഒരു തുമ്പും അവശേഷിപ്പിക്കാതെ എങ്ങനെ അപ്രത്യക്ഷമാകും? ഒരു ചെറിയ കഷണം പോലും, ഒരു ലൈഫ് ജാക്കറ്റ് പോലും എന്തുകൊണ്ട് കണ്ടെത്താനായില്ല?
• അപായ സന്ദേശം എവിടെ?: കപ്പൽ മുങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ഒരു SOS സന്ദേശം അയക്കാൻ എന്തുകൊണ്ട് സാധിച്ചില്ല? അത്രയും പെട്ടെന്ന്, ഒരു മുന്നറിയിപ്പുമില്ലാതെ എല്ലാം സംഭവിച്ചുവെന്നാണോ?
• കൃത്യമായ സ്ഥാനം: കപ്പൽ എവിടെയാണ് മുങ്ങിയത് എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു ധാരണയുമില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ തിരച്ചിലുകൾ എവിടെ കേന്ദ്രീകരിക്കണമെന്നറിയാതെ വഴിമുട്ടി നിൽക്കുന്നു. അറ്റ്ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ എവിടെയോ അത് വിശ്രമിക്കുന്നു.
• യാത്രക്കാരുടെ വിധി?: 306 പേർക്ക് എന്ത് സംഭവിച്ചു? അവർ മുങ്ങിമരിച്ചോ, അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചോ? ഒരു മൃതദേഹം പോലും കണ്ടെത്താനായില്ല എന്നത് ദുരൂഹത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.

യുഎസ്എസ് സൈക്ലോപ്സിന്റെ കഥ വെറുമൊരു കപ്പൽ ദുരന്തമല്ല. മനുഷ്യന്റെ അഹങ്കാരത്തെയും പ്രകൃതിയുടെ പ്രവചനാതീതമായ ശക്തിയെയും ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാണത്. ബെർമുഡ ട്രയാംഗിളിന്റെ ദുരൂഹതകൾക്ക് ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമായി ഇന്നും സൈക്ലോപ്സിന്റെ പേര് പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. ഒരുപക്ഷേ, എന്നെങ്കിലും കടൽ അതിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുമായിരിക്കും. അതുവരെ, ആ 306 ആത്മാക്കളുടെ കഥയും അവരുടെ അവസാന നിമിഷങ്ങളിലെ ഭീതിയും അറ്റ്ലാന്റിക്കിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമായി അവശേഷിക്കും. കടലിന് രഹസ്യങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കാൻ അറിയാം, സൈക്ലോപ്സിനേക്കാൾ വലിയ രഹസ്യം ഒരുപക്ഷേ അതിന് വേറെയുണ്ടാവില്ല.