പുതിയ ആണവയുഗം? ബിൽ ഗേറ്റ്സിന്റെ റിയാക്ടറിന് അനുമതി

ലോകം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ കോടീശ്വരന്മാരിലൊരാളായ ബിൽ ഗേറ്റ്സ് ഒരു പുതിയ ദൗത്യത്തിലാണ്. സോഫ്റ്റ്‌വെയർ ലോകത്തെ മാറ്റിമറിച്ചതിന് ശേഷം, അദ്ദേഹം ഇപ്പോൾ കണ്ണ് വെച്ചിരിക്കുന്നത് ഊർജ്ജ രംഗത്താണ്. ആ ദൗത്യത്തിലെ നിർണായകമായ ഒരു ചുവടുവെപ്പാണ് കഴിഞ്ഞ ദിവസം അമേരിക്കയിൽ നടന്നത്. ഗേറ്റ്സിന്റെ ആണവോർജ്ജ സ്റ്റാർട്ടപ്പായ ടെറാപവർ (TerraPower) ഒരു പുതുതലമുറ ആണവ റിയാക്ടർ നിർമ്മിക്കുന്നതിന് അമേരിക്കൻ സർക്കാരിന്റെ അനുമതി നേടിയിരിക്കുന്നു.

ഏകദേശം ഒരു പതിറ്റാണ്ടിനിടെ ഇതാദ്യമായാണ് ഇത്തരമൊരു സുപ്രധാന അനുമതി ഒരു സ്വകാര്യ കമ്പനിക്ക് ലഭിക്കുന്നത്. പഴയ കൽക്കരി നിലയത്തിന് സമീപം, വ്യോമിംഗ് എന്ന സ്ഥലത്താണ് ഈ പുതിയ നിലയം ഉയരാൻ പോകുന്നത്. ഊർജ്ജരംഗത്ത് ഇതൊരു പുതിയ തുടക്കമാകുമോ എന്ന് ലോകം ഉറ്റുനോക്കുകയാണ്.

എന്താണ് ടെറാപവറിന്റെ ‘നാട്രിയം’ റിയാക്ടർ?

ടെറാപവർ നിർമ്മിക്കാൻ പോകുന്ന റിയാക്ടറിന് പല പ്രത്യേകതകളുമുണ്ട്. ‘നാട്രിയം’ (Natrium) എന്ന് പേരിട്ടിരിക്കുന്ന ഈ റിയാക്ടർ നിലവിലുള്ള ആണവ നിലയങ്ങളിൽ നിന്ന് ഘടനാപരമായും പ്രവർത്തനരീതിയിലും ഏറെ വ്യത്യസ്തമാണ്. ജനറൽ ഇലക്ട്രിക്-ഹിറ്റാച്ചി (GE Hitachi) യുമായി സഹകരിച്ച് വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത ഈ ഡിസൈൻ ആണവോർജ്ജ രംഗത്തെ ഒരു പുതിയ കാൽവെപ്പായിട്ടാണ് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്.

345 മെഗാവാട്ട് വൈദ്യുതി ഉത്പാദിപ്പിക്കാൻ ശേഷിയുള്ളതാണ് നാട്രിയം റിയാക്ടർ. ഇത് ആധുനിക ആണവ നിലയങ്ങളേക്കാൾ ചെറുതാണെങ്കിലും, മറ്റ് പല സ്റ്റാർട്ടപ്പുകളും പരീക്ഷിക്കുന്ന ചെറിയ മോഡുലാർ റിയാക്ടറുകളേക്കാൾ (Small Modular Reactors) പലമടങ്ങ് വലുതാണ്.

പ്രധാന വ്യത്യാസം അതിന്റെ തണുപ്പിക്കൽ സംവിധാനത്തിലാണ്. കഴിഞ്ഞ 50 വർഷമായി ലോകത്ത് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ഒട്ടുമിക്ക റിയാക്ടറുകളും വെള്ളം ഉപയോഗിച്ചാണ് തണുപ്പിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ നാട്രിയത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഉരുകിയ സോഡിയം (molten sodium) ആണ്. ഇത് കൂടുതൽ സുരക്ഷിതവും കാര്യക്ഷമവുമാണെന്ന് ടെറാപവർ അവകാശപ്പെടുന്നു. കഴിഞ്ഞ 40 വർഷത്തിനിടെ വെള്ളം ഉപയോഗിക്കാത്ത ഒരു വാണിജ്യ ആണവ റിയാക്ടറിന് അമേരിക്കൻ ന്യൂക്ലിയർ റെഗുലേറ്ററി കമ്മീഷൻ (NRC) അനുമതി നൽകുന്നത് ഇതാദ്യമാണ്.

ഊർജ്ജ സംഭരണത്തിലെ പുതിയ വാഗ്ദാനം

നാട്രിയം റിയാക്ടറിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകതകളിലൊന്ന് ഊർജ്ജം സംഭരിച്ചുവെക്കാനുള്ള കഴിവാണ്. ഇത് എങ്ങനെ സാധ്യമാകുന്നു?

റിയാക്ടർ പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ അധികമായി വരുന്ന ഉരുകിയ സോഡിയം വലിയ ടാങ്കുകളിൽ സംഭരിച്ചുവെക്കും. വൈദ്യുതിക്ക് ആവശ്യം കുറവുള്ള സമയത്തും റിയാക്ടറിന് പൂർണ്ണതോതിൽ പ്രവർത്തിക്കാനാകും. ഈ സമയത്ത് ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന അധിക ഊർജ്ജം, ചൂടുള്ള സോഡിയത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ സംഭരിക്കും. പിന്നീട്, സൗരോർജ്ജത്തിൽ നിന്നോ കാറ്റിൽ നിന്നോ വൈദ്യുതി ലഭ്യമല്ലാത്ത സമയങ്ങളിൽ, ഈ സംഭരിച്ചുവെച്ച താപം ഉപയോഗിച്ച് ടർബൈനുകൾ പ്രവർത്തിപ്പിച്ച് വൈദ്യുതി ഉത്പാദിപ്പിക്കാം.

ഇതൊരു വിപ്ലവകരമായ മാറ്റമാണ്. കാരണം, സൗരോർജ്ജവും കാറ്റാടി ഊർജ്ജവും നേരിടുന്ന പ്രധാന വെല്ലുവിളി അവ എല്ലാ സമയത്തും ലഭ്യമാകില്ല എന്നതാണ്. ഈ വിടവ് നികത്താൻ നാട്രിയം പോലുള്ള റിയാക്ടറുകൾക്ക് കഴിഞ്ഞേക്കും. ഇത് ആണവ നിലയങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനച്ചെലവ് കുറയ്ക്കാനും സഹായിക്കും.

ടെക് ഭീമന്മാർ എന്തിന് ആണവോർജ്ജത്തിൽ പണം മുടക്കുന്നു?

ബിൽ ഗേറ്റ്സ് മാത്രമല്ല ആണവോർജ്ജത്തിൽ പ്രതീക്ഷയർപ്പിക്കുന്നത്. ആമസോണിന്റെ ജെഫ് ബെസോസ്, ഓപ്പൺഎഐയുടെ സാം ആൾട്ട്മാൻ തുടങ്ങിയ ടെക് ലോകത്തെ പ്രമുഖരെല്ലാം ആണവോർജ്ജ സ്റ്റാർട്ടപ്പുകളിൽ കോടിക്കണക്കിന് ഡോളറുകളാണ് നിക്ഷേപിക്കുന്നത്. എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ മാറ്റം?

ഉത്തരം ലളിതമാണ്: ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾ. ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസിന്റെ (Artificial Intelligence) വരവോടെ ഡാറ്റാ സെന്ററുകളുടെ ഊർജ്ജ ആവശ്യം ക്രമാതീതമായി വർധിക്കുകയാണ്. ഒരു സാധാരണ നഗരത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ വൈദ്യുതിയാണ് ഇന്ന് പല വൻകിട ഡാറ്റാ സെന്ററുകളും ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഈ ഊർജ്ജ വിശപ്പ് അടക്കാൻ പരമ്പരാഗത ഊർജ്ജ സ്രോതസ്സുകൾ മാത്രം മതിയാകില്ല.

ഇവിടെയാണ് ആണവോർജ്ജത്തിന്റെ പ്രസക്തി. 24 മണിക്കൂറും തടസ്സമില്ലാതെ, ഹരിതഗൃഹ വാതകങ്ങൾ പുറത്തുവിടാതെ വൈദ്യുതി നൽകാൻ ആണവോർജ്ജത്തിന് കഴിയും. ഈ സാധ്യത തിരിച്ചറിഞ്ഞ നിക്ഷേപകർ കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ മാത്രം 100 കോടി ഡോളറിലധികം ആണവ സ്റ്റാർട്ടപ്പുകളിലേക്ക് ഒഴുക്കിയിട്ടുണ്ട്. ടെറാപവർ മാത്രം ഇതുവരെ 170 കോടി ഡോളർ (ഏകദേശം 14,000 കോടി രൂപ) സമാഹരിച്ചു കഴിഞ്ഞു.

വെല്ലുവിളികളുടെ മലനിരകൾ

ഇത്രയൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ എല്ലാം ശുഭകരമാണെന്ന് തോന്നാം. പക്ഷെ ചിത്രം അത്ര ലളിതമല്ല. ആണവോർജ്ജം ഇന്നും നിരവധി വെല്ലുവിളികൾ നേരിടുന്നുണ്ട്.

• ഭീമമായ നിർമ്മാണച്ചെലവ്: പുതിയ വൈദ്യുതി ഉത്പാദന മാർഗ്ഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ചെലവേറിയ ഒന്നാണ് ആണവോർജ്ജം. പല പദ്ധതികളും നിശ്ചയിച്ച ബജറ്റിനേക്കാൾ പലമടങ്ങ് അധികം തുക ചെലവഴിച്ചാണ് പൂർത്തിയാകുന്നത്.
• സൗരോർജ്ജത്തിന്റെ മുന്നേറ്റം: കഴിഞ്ഞ ദശകത്തിൽ സൗരോർജ്ജത്തിന്റെയും കാറ്റാടി ഊർജ്ജത്തിന്റെയും ബാറ്ററി സംഭരണത്തിന്റെയും ചെലവ് കുത്തനെ ഇടിഞ്ഞു. ഇത് ആണവോർജ്ജത്തിന് വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ്.
• സുരക്ഷാ ആശങ്കകൾ: ചെർണോബിൽ, ഫുക്കുഷിമ പോലുള്ള ദുരന്തങ്ങൾ ജനമനസ്സുകളിൽ ഇന്നും ഭീതിയുണർത്തുന്നു. ആണവ മാലിന്യങ്ങളുടെ സുരക്ഷിതമായ സംസ്കരണവും ഒരു തലവേദനയാണ്.

വൻതോതിലുള്ള നിർമ്മാണത്തിലൂടെ (mass manufacturing) റിയാക്ടറുകളുടെ ഭാഗങ്ങൾ നിർമ്മിച്ച് ചെലവ് കുറയ്ക്കാമെന്നാണ് ടെറാപവർ പോലുള്ള സ്റ്റാർട്ടപ്പുകൾ കരുതുന്നത്. എന്നാൽ ഈ ആശയം ഇനിയും പരീക്ഷിച്ച് വിജയിച്ചിട്ടില്ല. അഥവാ വിജയിച്ചാൽ തന്നെ, അതിന്റെ ഫലം കണ്ടുതുടങ്ങാൻ ഒരു ദശാബ്ദമെങ്കിലും എടുത്തേക്കാം.

ഒരു പുതിയ തുടക്കമോ?

ടെറാപവറിന് ലഭിച്ച ഈ അനുമതി തീർച്ചയായും ആണവോർജ്ജ രംഗത്തിന് ഒരു പുത്തൻ ഉണർവ്വ് നൽകിയിട്ടുണ്ട്. സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ സഹായത്തോടെ സുരക്ഷിതവും ചെലവ് കുറഞ്ഞതുമായ ഒരു ആണവ റിയാക്ടർ നിർമ്മിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ അത് ലോകത്തിന്റെ ഊർജ്ജ സമവാക്യങ്ങളെത്തന്നെ മാറ്റിമറിച്ചേക്കാം.

ഇന്ത്യയെപ്പോലുള്ള, ഊർജ്ജാവശ്യങ്ങൾ അനുദിനം വർധിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങൾ ഈ മുന്നേറ്റങ്ങളെ അതീവ താല്പര്യത്തോടെയാണ് വീക്ഷിക്കുന്നത്. ബിൽ ഗേറ്റ്സിന്റെ ആണവ സ്വപ്നം യാഥാർത്ഥ്യമാകുമോ, അതോ വെല്ലുവിളികളുടെ മുന്നിൽ പരാജയപ്പെടുമോ എന്ന് കാലം തെളിയിക്കും. എന്തായാലും, ഊർജ്ജ ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകളിൽ ആണവോർജ്ജം വീണ്ടും കേന്ദ്രസ്ഥാനത്തേക്ക് വന്നിരിക്കുന്നു എന്നത് തർക്കമില്ലാത്ത കാര്യമാണ്.