ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ആദ്യ ശ്വാസം ഒരു പുതിയ ജീവിതത്തിന്റെ പ്രത്യാശയാണ്. എന്നാൽ പഞ്ചാബിലെ നൂറുകണക്കിന് നവജാതശിശുക്കൾക്ക്, ആ ആദ്യ ശ്വാസം ഒരു ആജീവനാന്ത രോഗത്തിന്റെ നിഴലിലാണ്. അമ്മയിൽ നിന്ന് കുഞ്ഞിലേക്ക് പകരാൻ സാധ്യതയുള്ള മാരകമായ കരൾവീക്കം ബി (Hepatitis B) തടയുന്നതിൽ സംസ്ഥാന ആരോഗ്യവകുപ്പിന് സംഭവിച്ച ഗുരുതരമായ വീഴ്ചയാണ് ഇതിന് കാരണം. കണക്കുകൾ പുറത്തുവരുമ്പോൾ, ഒരു വലിയ പൊതുജനാരോഗ്യ ദുരന്തത്തിന്റെ സൂചനകളാണ് വ്യക്തമാകുന്നത്.
ദേശീയ വൈറൽ ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് നിയന്ത്രണ പദ്ധതിയുടെ (National Viral Hepatitis Control Programme) കീഴിൽ പുറത്തുവിട്ട ഔദ്യോഗിക രേഖകൾ ഒരു ഞെട്ടിക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്കാണ് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്. 2025-26 സാമ്പത്തിക വർഷത്തിൽ ഡിസംബർ വരെയുള്ള കണക്കുകൾ പ്രകാരം, ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് ബി അണുബാധയുള്ള (HBsAg-positive) അമ്മമാർക്ക് ജനിച്ച 995 കുഞ്ഞുങ്ങളിൽ വെറും 287 പേർക്ക് മാത്രമാണ് നിർണായകമായ പ്രതിരോധ ചികിത്സ ലഭിച്ചത്. അതായത്, വെറും 28.8 ശതമാനം മാത്രം! ഇത് അർത്ഥമാക്കുന്നത്, ഉയർന്ന അപകടസാധ്യതയുള്ള 700-ൽ അധികം കുഞ്ഞുങ്ങൾ രോഗത്തിന്റെ പിടിയിലാകാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്നാണ്.
എന്തുകൊണ്ട് ആദ്യ 24 മണിക്കൂർ നിർണായകം?
ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് ബി ബാധിതയായ ഒരമ്മ കുഞ്ഞിന് ജന്മം നൽകുമ്പോൾ, ആ കുഞ്ഞിനെ രോഗത്തിന്റെ പിടിയിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാനുള്ള സുവർണ്ണാവസരം ആദ്യത്തെ 24 മണിക്കൂറാണ്. ഈ സമയത്തിനുള്ളിൽ കുഞ്ഞിന് ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് ബി വാക്സിന്റെ ആദ്യ ഡോസും, ഒപ്പം ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് ബി ഇമ്മ്യൂണോഗ്ലോബുലിൻ (HBIG) എന്ന പ്രത്യേക കുത്തിവയ്പ്പും നൽകണം. ഈ രണ്ട് പ്രതിരോധ മാർഗ്ഗങ്ങളും ഒരുമിച്ച് നൽകുമ്പോൾ അമ്മയിൽ നിന്ന് കുഞ്ഞിലേക്ക് രോഗം പകരാനുള്ള സാധ്യത 95 ശതമാനത്തോളം കുറയ്ക്കാൻ സാധിക്കുമെന്ന് ആരോഗ്യവിദഗ്ധർ അടിവരയിടുന്നു.
ഈ നിർണായക സമയം വൈകുകയോ കുത്തിവയ്പ്പ് നൽകാതിരിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, കുഞ്ഞ് ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ക്രോണിക് ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് ബി അണുബാധയ്ക്ക് ഇരയാകാം. ഇത് ഭാവിയിൽ സിറോസിസ്, കരൾ അർബുദം (Liver Cancer) തുടങ്ങിയ മാരകമായ രോഗങ്ങളിലേക്ക് നയിച്ചേക്കാം. ചുരുക്കത്തിൽ, ആരോഗ്യ സംവിധാനത്തിന്റെ ഒരു ദിവസത്തെ അനാസ്ഥ ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ വേട്ടയാടുന്ന ദുരിതത്തിന് കാരണമാകും.
സംവിധാനങ്ങൾ പാളുന്നത് എവിടെ?
ദേശീയ തലത്തിലും സംസ്ഥാന തലത്തിലും കർശനമായ നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകിയിട്ടും പഞ്ചാബിലെ സാഹചര്യം ഇത്രയും വഷളാകാൻ പല കാരണങ്ങളുണ്ട്. ആരോഗ്യവകുപ്പ് തന്നെ പുറത്തുവിട്ട ആശയവിനിമയങ്ങളിൽ ഈ പരാജയങ്ങളുടെ കാരണങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്.
കണക്കുകളിലെ കളികളും സ്വകാര്യ ആശുപത്രികളുടെ നിസ്സഹകരണവും
പ്രധാന പ്രശ്നങ്ങളിലൊന്ന് കൃത്യമായ വിവരശേഖരണത്തിന്റെ അഭാവമാണ്. ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് ബി പോസിറ്റീവായ ഗർഭിണികളുടെ പ്രസവങ്ങൾ പലപ്പോഴും ശരിയായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ല. സംസ്ഥാനത്തെ 23 ജില്ലകളിലെയും സ്വകാര്യ ആശുപത്രികളിൽ നടക്കുന്ന ഇത്തരം പ്രസവങ്ങളുടെ കണക്കുകൾ സർക്കാർ സംവിധാനത്തിൽ എത്തുന്നതേയില്ല. പഞ്ചാബിലെ പകുതിയോളം പ്രസവങ്ങൾ നടക്കുന്നത് സ്വകാര്യ മേഖലയിലാണെന്നോർക്കണം. ഈ ആശുപത്രികൾ വിവരങ്ങൾ കൈമാറാത്തത് പ്രതിരോധ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ഏകോപനത്തെ താളം തെറ്റിക്കുന്നു.
മാത്രമല്ല, സർക്കാർ ആശുപത്രികളിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന കണക്കുകളിൽ പോലും പൊരുത്തക്കേടുകൾ കാണുന്നുണ്ട്. നൽകിയ വാക്സിനുകളുടെയും ഇമ്മ്യൂണോഗ്ലോബുലിന്റെയും എണ്ണവും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ട പ്രസവങ്ങളുടെ എണ്ണവും തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്. ഇത് പഴയ കണക്കുകൾ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നതാണോ അതോ തെറ്റായ റിപ്പോർട്ടിംഗ് ആണോ എന്ന് വ്യക്തമല്ല.
ജില്ലകൾ തിരിച്ച് സ്ഥിതി അതീവ ഗുരുതരം
സംസ്ഥാനത്തിന്റെ മൊത്തത്തിലുള്ള കണക്ക് 29 ശതമാനത്തിൽ താഴെയാണെങ്കിൽ, ചില ജില്ലകളിലെ അവസ്ഥ അതിലും പരിതാപകരമാണ്. ഇത് ആരോഗ്യസേവന ലഭ്യതയിലെ പ്രാദേശികമായ അസമത്വമാണ് കാണിക്കുന്നത്.
- പത്താൻകോട്ട്: യോഗ്യരായ 34 കുഞ്ഞുങ്ങളിൽ വെറും ഒരാൾക്ക് മാത്രം പ്രതിരോധം ലഭിച്ചു. കവറേജ് വെറും 2.9%!
- ഫത്തേഗഡ് സാഹിബ്: 42 കുഞ്ഞുങ്ങളിൽ 3 പേർക്ക് (7.1%).
- മുക്ത്സർ: 62 കുഞ്ഞുങ്ങളിൽ 5 പേർക്ക് (8.1%).
- തരൺ തരൺ: 33 കുഞ്ഞുങ്ങളിൽ 3 പേർക്ക് (9.1%).
- ജലന്ധർ: 121 കുഞ്ഞുങ്ങളിൽ 13 പേർക്ക് (10.7%).
ഫാസിൽക്ക (20%), സംഗ്രൂർ (19.6%), മൊഹാലി (22.2%), ഗുരുദാസ്പൂർ (23.5%), പട്യാല (24.2%) തുടങ്ങിയ മറ്റു പല ജില്ലകളിലും സ്ഥിതി ആശാവഹമല്ല. ബർണാല, കപൂർത്തല പോലുള്ള ചില ജില്ലകൾ മെച്ചപ്പെട്ട പ്രകടനം കാഴ്ചവെച്ചെങ്കിലും സംസ്ഥാന ശരാശരിയെ ഉയർത്താൻ അത് പര്യാപ്തമായിരുന്നില്ല.
പഞ്ചാബിലെ ഈ കണക്കുകൾ കാണുമ്പോൾ, നമ്മുടെ കേരളത്തിലെ സ്ഥിതി എന്താണെന്ന് പരിശോധിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയും ഉയരുന്നുണ്ട്. പൊതു-സ്വകാര്യ ആരോഗ്യമേഖലകൾ തമ്മിലുള്ള ഏകോപനം ഇവിടെ എത്രത്തോളം കാര്യക്ഷമമാണ്?
അടിയന്തര നടപടികൾക്ക് കർശന നിർദ്ദേശം
കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടുപോകുന്ന ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, വീഴ്ചകൾ പരിഹരിക്കാൻ സിവിൽ സർജൻമാർക്ക് കർശന നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്. പ്രതിരോധ ശൃംഖലയിലെ വിള്ളലുകൾ അടയ്ക്കാൻ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള ഈ നടപടികൾ ഇവയാണ്:
- കൃത്യമായ ട്രാക്കിംഗ്: HBsAg-പോസിറ്റീവ് ആയ എല്ലാ ഗർഭിണികളെയും ‘അപകടസാധ്യത കൂടിയ ഗർഭം’ (High-Risk Pregnancy) എന്ന് പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തുകയും ആരോഗ്യ സേവനത്തിന്റെ എല്ലാ തലങ്ങളിലും ഇവരെ നിരീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യണം.
- മുൻകൂട്ടിയുള്ള ആസൂത്രണം: പ്രസവം പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന സർക്കാർ അല്ലെങ്കിൽ സ്വകാര്യ ആശുപത്രി ഏതാണെന്ന് മുൻകൂട്ടി കണ്ടെത്തണം. ഇതുവഴി അവസാന നിമിഷത്തെ ഓട്ടപ്പാച്ചിലുകൾ ഒഴിവാക്കാം.
- ലഭ്യത ഉറപ്പാക്കൽ: പ്രസവം നടക്കുന്ന എല്ലാ കേന്ദ്രങ്ങളിലും, സ്വകാര്യ ആശുപത്രികൾ ഉൾപ്പെടെ, ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് ബി വാക്സിനും ഇമ്മ്യൂണോഗ്ലോബുലിനും തടസ്സമില്ലാതെ ലഭ്യമാക്കണം.
- കർശനമായ നിരീക്ഷണം: പൊതു-സ്വകാര്യ ആശുപത്രികളിൽ ജനിക്കുന്ന എല്ലാ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കും പ്രതിരോധ കുത്തിവയ്പ്പുകൾ ലഭിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുകയും അതിന്റെ രേഖകൾ കൃത്യമായി സൂക്ഷിക്കുകയും വേണം.
ഒരു തലമുറയുടെ ആരോഗ്യം തുലാസിൽ
പഞ്ചാബിലെ ഈ സംഭവം കേവലം ഒരു സംസ്ഥാനത്തിന്റെ മാത്രം കണക്കുകളല്ല, മറിച്ച് പൊതുജനാരോഗ്യ സംവിധാനങ്ങൾക്ക് സംഭവിക്കാവുന്ന ഒരു വലിയ പാളിച്ചയുടെ മുന്നറിയിപ്പാണ്. കരൾവീക്കം ബി പോലുള്ള രോഗങ്ങൾ തടയാൻ ശാസ്ത്രീയമായി തെളിയിക്കപ്പെട്ട, ചെലവുകുറഞ്ഞ മാർഗ്ഗങ്ങൾ ലഭ്യമായിരിക്കെ, അത് സമയബന്ധിതമായി ജനങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുന്നത് അക്ഷന്തവ്യമായ തെറ്റാണ്.
കൃത്യമായ ഏകോപനവും, ഉത്തരവാദിത്തബോധവും, പൊതു-സ്വകാര്യ പങ്കാളിത്തവും ഇല്ലെങ്കിൽ, ഒരു തലമുറയുടെ ആരോഗ്യമാണ് അപകടത്തിലാകുന്നത്. പ്രതിരോധിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു രോഗത്തിന് മുന്നിൽ നിസ്സഹായരായി നിൽക്കേണ്ടി വരുന്ന ഈ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ഭാവിയുടെ ഉത്തരവാദിത്തം ആരോഗ്യ സംവിധാനങ്ങൾക്കാണ്.
