ബഹിരാകാശ ഡാറ്റാ സെന്റർ: മസ്കിന്റെ കോടികളുടെ പുതിയ സ്വപ്നം

ലോകം ഇന്നേവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്തത്ര വലിയൊരു ഓഹരി വിപണി പ്രവേശനത്തിന് (IPO) ഇലോൺ മസ്കിന്റെ സ്പേസ്എക്സ് ഒരുങ്ങുന്നതായി റിപ്പോർട്ടുകൾ വരുമ്പോൾ, നിക്ഷേപകരുടെ നെറ്റി ചുളിക്കുന്ന ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്. 1.75 ട്രില്യൺ ഡോളർ എന്ന അവിശ്വസനീയമായ മൂല്യം ഈ കമ്പനിക്ക് എങ്ങനെ ന്യായീകരിക്കാനാകും? ഈ ചോദ്യത്തിന് മസ്കിന്റെ കയ്യിലൊരു ഉത്തരമുണ്ട്, അതും ഭൂമിയിലല്ല, ബഹിരാകാശത്ത്. അതാണ് ബഹിരാകാശ ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾ (Orbital Data Centers) എന്ന വിപ്ലവകരമായ ആശയം.

ഇന്റർനെറ്റിന്റെയും ഡിജിറ്റൽ ലോകത്തിന്റെയും നട്ടെല്ലാണ് ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾ. നമ്മുടെ ഫോട്ടോകളും വീഡിയോകളും ഇമെയിലുകളും തുടങ്ങി സകല ഡിജിറ്റൽ വിവരങ്ങളും സൂക്ഷിക്കുന്ന ഭീമാകാരമായ സെർവർ ഫാമുകൾ. എന്നാൽ, ഭൂമിയിൽ ഇവ സ്ഥാപിക്കുന്നത് ഇപ്പോൾ വലിയ തലവേദനയായി മാറിയിരിക്കുകയാണ്. ഇതിനൊരു പരിഹാരമെന്ന നിലയിലാണ് മസ്ക് ആകാശത്തേക്ക് കണ്ണെറിയുന്നത്.

എന്തിനാണ് ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾ ബഹിരാകാശത്തേക്ക്?

ഭൂമിയിൽ ഒരു ഡാറ്റാ സെന്റർ സ്ഥാപിക്കുന്നതിന് എന്താണ് ഇത്ര വലിയ തടസ്സം? ഒറ്റവാക്കിൽ പറഞ്ഞാൽ, ജനകീയ പ്രതിഷേധം. ഒരു ഡാറ്റാ സെന്ററിന് പ്രവർത്തിക്കാൻ ഭീമമായ അളവിൽ വൈദ്യുതിയും വെള്ളവും ആവശ്യമാണ്. ഇത് പ്രാദേശിക ഊർജ്ജ ശൃംഖലയിൽ വലിയ സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തും. കൂടാതെ, സെർവറുകൾ തണുപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന കൂളിംഗ് സിസ്റ്റങ്ങൾ പുറത്തുവിടുന്ന ചൂട് പരിസ്ഥിതി പ്രശ്നങ്ങളും സൃഷ്ടിക്കുന്നു. വലിയൊരു ഭൂപ്രദേശം ഇതിനായി ഏറ്റെടുക്കേണ്ടി വരുന്നതും മറ്റൊരു പ്രശ്നമാണ്.

അമേരിക്കയിലും യൂറോപ്പിലുമടക്കം പലയിടത്തും പുതിയ ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾക്കെതിരെ ശക്തമായ പ്രാദേശിക എതിർപ്പുകൾ ഉയരുന്നുണ്ട്. നിയമപരമായ നൂലാമാലകളും അനുമതി ലഭിക്കാനുള്ള കാലതാമസവും വേറെ. ഇലോൺ മസ്കിനെപ്പോലെ ചുവപ്പുനാടകളെ വെറുക്കുന്ന ഒരു സംരംഭകന് ഇത് നൽകുന്ന തലവേദന ചെറുതല്ല. ഇവിടെയാണ് ബഹിരാകാശം ഒരു മികച്ച ബദലായി വരുന്നത്.

ബഹിരാകാശത്ത് ആരുടെയും ‘പുരയിടമില്ല’. നിയമപരമായ എതിർപ്പുകളോ ജനകീയ പ്രതിഷേധങ്ങളോ ഇല്ല. സൗരോർജ്ജം ഉപയോഗിച്ച് വൈദ്യുതി കണ്ടെത്താം. ബഹിരാകാശത്തിന്റെ കടുത്ത തണുപ്പ് സെർവറുകളെ തണുപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്നും ചിലർ വാദിക്കുന്നു. ഭൂമിയിലെ സാമൂഹികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ വെല്ലുവിളികളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ, ബഹിരാകാശത്തെ സാങ്കേതിക വെല്ലുവിളികൾ ഒരുപക്ഷേ മറികടക്കാവുന്നതാണെന്ന് മസ്കിനെപ്പോലുള്ളവർ ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടാവാം.

മത്സരം ബഹിരാകാശത്തും ശക്തം

ഈ ആശയം ഇലോൺ മസ്കിന്റെ മാത്രം തലയിലുദിച്ച ഒന്നല്ല. ആമസോണിന്റെ സ്ഥാപകൻ ജെഫ് ബെസോസും ഈ രംഗത്തേക്ക് ശ്രദ്ധ തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്. സ്റ്റാർലിങ്ക് ഉപഗ്രഹ ശൃംഖലയുമായി ആമസോണിന്റെ പ്രോജക്ട് കൈപ്പർ (Project Kuiper) മത്സരിക്കുന്നതുപോലെ, ബഹിരാകാശ ഡാറ്റാ സെന്ററുകളുടെ കാര്യത്തിലും ഒരു മസ്ക്-ബെസോസ് പോരാട്ടത്തിന് കളമൊരുങ്ങുകയാണ്.

ഇവർക്ക് പുറമെ, ഈ രംഗത്ത് ഇതിനകം ചുവടുറപ്പിച്ച ചില സ്റ്റാർട്ടപ്പുകളുമുണ്ട്. വൈ കോമ്പിനേറ്റർ (Y Combinator) എന്ന പ്രശസ്തമായ സ്റ്റാർട്ടപ്പ് ഇൻകുബേറ്ററിൽ നിന്ന് വളർന്നുവന്ന ‘സ്റ്റാർക്ലൗഡ്’ എന്ന കമ്പനി അടുത്തിടെ 170 മില്യൺ ഡോളറിന്റെ നിക്ഷേപം സമാഹരിച്ച് യൂണികോൺ പദവിയിലേക്ക് ഉയർന്നിരുന്നു. ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, ബഹിരാകാശ ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾ എന്നത് കേവലം ഒരു ഭാവനാസൃഷ്ടിയല്ല, മറിച്ച് കോടിക്കണക്കിന് ഡോളർ ഒഴുകിയെത്തുന്ന ഒരു പുതിയ വ്യവസായമായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നാണ്.

എന്തുകൊണ്ട് ഈ ആശയം ഇപ്പോൾ ചർച്ചയാകുന്നു?

• ഭൂമിയിലെ തടസ്സങ്ങൾ: മുൻപ് സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ, ഭൂമിയിൽ ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾ സ്ഥാപിക്കുന്നതിനുള്ള നിയമപരവും സാമൂഹികവുമായ തടസ്സങ്ങൾ വർധിച്ചുവരുന്നു.
• വിക്ഷേപണ ചെലവ് കുറയുന്നു: സ്പേസ്എക്സിന്റെ പുനരുപയോഗിക്കാവുന്ന റോക്കറ്റുകൾ (Reusable Rockets) വന്നതോടെ ബഹിരാകാശത്തേക്ക് പേലോഡുകൾ അയക്കുന്നതിനുള്ള ചെലവ് ഗണ്യമായി കുറഞ്ഞു. ഇത് ഇത്തരം വലിയ പദ്ധതികളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ കമ്പനികളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
• നിക്ഷേപകരെ ആകർഷിക്കാൻ: സ്പേസ്എക്സ് പോലുള്ള ഒരു കമ്പനി ഓഹരി വിപണിയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, നിക്ഷേപകർക്ക് മുന്നിൽ ഭാവിയിലേക്കുള്ള വലിയ സ്വപ്നങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ബഹിരാകാശ ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾ എന്ന ആശയം കമ്പനിയുടെ ഭാവി വളർച്ചാ സാധ്യതകളെക്കുറിച്ച് വലിയ പ്രതീക്ഷകൾ നൽകുന്നു.

വെല്ലുവിളികളുടെ ഹിമാലയം മുന്നിൽ

ഇതെല്ലാം കേൾക്കാൻ വളരെ ആവേശകരമാണെങ്കിലും, യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ പാത അത്ര സുഗമമല്ല. ബഹിരാകാശത്ത് ഒരു ഡാറ്റാ സെന്റർ സ്ഥാപിക്കുക എന്നത് സാങ്കേതികമായി അതീവ സങ്കീർണ്ണമായ ഒന്നാണ്. വെല്ലുവിളികൾ നിരവധിയാണ്.

പ്രധാന വെല്ലുവിളി ഡാറ്റാ കൈമാറ്റത്തിലെ കാലതാമസമാണ് (Latency). ഭൂമിയിലെ ഡാറ്റാ സെന്ററിൽ നിന്ന് വിവരങ്ങൾ ലഭിക്കുന്ന വേഗത ബഹിരാകാശത്ത് നിന്ന് ലഭിക്കുമോ എന്നത് കണ്ടറിയണം. ഉപഗ്രഹങ്ങൾ വഴി ഡാറ്റ കൈമാറുമ്പോൾ സ്വാഭാവികമായും ഒരു ചെറിയ താമസമുണ്ടാകും. അതിവേഗ ഗെയിമിംഗ്, സാമ്പത്തിക ഇടപാടുകൾ പോലുള്ള കാര്യങ്ങൾക്ക് ഈ ചെറിയ കാലതാമസം പോലും നിർണ്ണായകമാണ്.

മറ്റൊന്ന്, അറ്റകുറ്റപ്പണികളാണ്. ഭൂമിയിലെ ഒരു ഡാറ്റാ സെന്ററിലെ സെർവർ കേടായാൽ ഒരു ടെക്നീഷ്യന് എളുപ്പത്തിൽ അത് മാറ്റിവെക്കാം. എന്നാൽ ബഹിരാകാശത്ത് കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ഡാറ്റാ സെന്ററിൽ ഇത് എങ്ങനെ സാധ്യമാകും? റോബോട്ടിക് സംവിധാനങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കേണ്ടി വരും, അത് ചെലവും സങ്കീർണ്ണതയും വർദ്ധിപ്പിക്കും.

കൂടാതെ, ബഹിരാകാശത്തെ റേഡിയേഷൻ ഇലക്ട്രോണിക് ഉപകരണങ്ങൾക്ക് ദോഷകരമാണ്. ഇതിനെ പ്രതിരോധിക്കാനുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ ഒരുക്കണം. ബഹിരാകാശ മാലിന്യങ്ങളുമായി (Space Debris) കൂട്ടിയിടിക്കാനുള്ള സാധ്യതയും തള്ളിക്കളയാനാവില്ല.

ഭാവിയിലെ ‘ക്ലൗഡ്’ ശരിക്കും മേഘങ്ങൾക്ക് മുകളിലോ?

സ്പേസ്എക്സിന്റെ ഭീമമായ മൂല്യനിർണ്ണയത്തെ ന്യായീകരിക്കാൻ ബഹിരാകാശ ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾ എന്ന ആശയം സഹായിച്ചേക്കാം. ഇതൊരു ദീർഘകാല പദ്ധതിയാണെങ്കിലും, സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ അതിരുകൾ ഭേദിക്കാനുള്ള മസ്കിന്റെ കഴിവ് നിക്ഷേപകർക്ക് പ്രതീക്ഷ നൽകുന്നു. നിലവിൽ ഭൂമി നേരിടുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ബഹിരാകാശത്ത് പരിഹാരം തേടുന്നത് ഒരു പുതിയ ചിന്താരീതിയാണ്.

നമ്മുടെ നാട്ടിലടക്കം ഡിജിറ്റൽ സേവനങ്ങളുടെ ഉപയോഗം കുതിച്ചുയരുമ്പോൾ കൂടുതൽ ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾ ആവശ്യമായി വരും. ഒരുപക്ഷേ, പത്തോ ഇരുപതോ വർഷങ്ങൾ കഴിയുമ്പോൾ, നമ്മുടെ ഫേസ്ബുക്ക് ഫോട്ടോകളും വാട്സ്ആപ്പ് സന്ദേശങ്ങളും സൂക്ഷിക്കുന്നത് ഭൂമിയിൽ നിന്ന് מאות കിലോമീറ്ററുകൾക്കപ്പുറം, നക്ഷത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ കറങ്ങുന്ന ഒരു സെർവറിലായിരിക്കാം. അതൊരു സിനിമാക്കഥയല്ല, സാങ്കേതിക ലോകം ഗൗരവമായി ചർച്ച ചെയ്യുന്ന ഒരു യാഥാർത്ഥ്യമാണ്.