ദിനോസർ സങ്കൽപ്പങ്ങൾ തിരുത്തിയ കുഞ്ഞൻ ഫോസിൽ

ദിനോസറുകൾ എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ ഭീമാകാരമായ ജീവികളെയാണ് നാം ഓർക്കുക. എന്നാൽ, കോഴിയുടെ വലിപ്പമുള്ള, നീണ്ട കൈകളോടുകൂടിയ ഒരു കുഞ്ഞൻ ദിനോസറിന്റെ ഫോസിൽ ശാസ്ത്രലോകത്തിന്റെ കണക്കുകൂട്ടലുകളെ ആകെ തകിടം മറിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഉറുമ്പുകളെയും ചിതലുകളെയും തിന്നാൻ വേണ്ടിയാണ് ചില ദിനോസറുകൾ ചെറുതായത് എന്നായിരുന്നു ഇതുവരെയുള്ള ധാരണ. എന്നാൽ അർജന്റീനയിൽ നിന്ന് കണ്ടെത്തിയ പുതിയ ഫോസിൽ ആ കഥ തിരുത്തിയെഴുതുന്നു.

അൽനഷെട്രി സെറോപോളിസിയെൻസിസ് (Alnashetri cerropoliciensis) എന്ന് പേരിട്ടിരിക്കുന്ന ഈ ദിനോസർ, **ചെറു ദിനോസറുകൾ** എങ്ങനെ പരിണമിച്ചു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് പുതിയൊരു അധ്യായമാണ് തുറന്നിടുന്നത്. ഏകദേശം 9 കോടി വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ജീവിച്ചിരുന്ന ഈ ജീവിക്ക് വെറും 700 ഗ്രാം ഭാരമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

ആരാണ് ഈ അൽവാരെസ്‌സോറിഡുകൾ?

ദിനോസർ ലോകത്തെ ഒരു വിചിത്ര കുടുംബമാണ് അൽവാരെസ്‌സോറിഡുകൾ (Alvarezsaurids). പ്രധാനമായും ഏഷ്യയിലും തെക്കേ അമേരിക്കയിലും ക്രിറ്റേഷ്യസ് കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഇവയെ ആദ്യം ശാസ്ത്രജ്ഞർ തെറ്റിദ്ധരിച്ചത് പറക്കാൻ കഴിവില്ലാത്ത ആദ്യകാല പക്ഷികളാണെന്നാണ്. പിന്നീട് നടന്ന പഠനങ്ങളാണ് ഇവ ദിനോസറുകളുടെ ഒരു പ്രത്യേക ശാഖയാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.

ഈ കുടുംബത്തിലെ മിക്ക അംഗങ്ങൾക്കും ചില പൊതു സ്വഭാവങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു:

• ചെറിയ ശരീരം.
• ചിതൽപ്പുറ്റുകളും മറ്റും കുഴിക്കാൻ പാകത്തിലുള്ള, ഒരൊറ്റ വലിയ നഖമുള്ള къട്ടി കൈകൾ.
• വളരെ ചെറിയ പല്ലുകൾ.

ഈ പ്രത്യേകതകൾ കാരണം, ഇവ ഉറുമ്പുകളെയും ചിതലുകളെയും (Social Insects) പോലുള്ള ചെറുപ്രാണികളെ പ്രധാനമായും ഭക്ഷിക്കുന്നവയാണെന്ന് ശാസ്ത്രജ്ഞർ ഉറപ്പിച്ചു. ശരീരവലിപ്പം കുറഞ്ഞത് ഈ ഭക്ഷണരീതിക്ക് കൂടുതൽ സഹായകമാകാനാണെന്നും കരുതിപ്പോന്നു. ചുരുക്കത്തിൽ, ഉറുമ്പുതീനികളാകാൻ വേണ്ടി ചെറുതായി മാറിയവർ എന്നതായിരുന്നു ഇവരെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രധാന സിദ്ധാന്തം.

എന്നാൽ, ഈ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സിദ്ധാന്തത്തെയാണ് അൽനഷെട്രി എന്ന പുതിയ കണ്ടെത്തൽ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത്.

പുതിയ താരം: അൽനഷെട്രി

അർജന്റീനയിലെ റിയോ നീഗ്രോ പ്രവിശ്യയിലെ സെറോ പോളിസിയ എന്ന സ്ഥലത്തുനിന്നാണ് അൽനഷെട്രിയുടെ ഏറെക്കുറെ പൂർണ്ണമായ അസ്ഥികൂടം ഗവേഷകർക്ക് ലഭിക്കുന്നത്. തെക്കേ അമേരിക്കയിൽ നിന്ന് ഇതുവരെ ലഭിച്ചിട്ടുള്ളതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും പൂർണ്ണവും ഏറ്റവും ചെറുതുമായ അൽവാരെസ്‌സോറിഡ് ഫോസിലാണിത്.

തലയോട്ടിയുടെ മുകൾഭാഗവും വലതുകൈയുടെയും കാലിന്റെയും ചില ഭാഗങ്ങളും വാലും നഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിലും, ജീവിയുടെ ഘടനയെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ ചിത്രം നൽകാൻ ഈ ഫോസിലിന് കഴിഞ്ഞു. അസ്ഥികളുടെ ഘടന പരിശോധിച്ചതിൽ നിന്ന് ഇതൊരു പൂർണ്ണവളർച്ചയെത്താത്ത ജീവിയായിരുന്നു എന്ന് മനസ്സിലായി. പക്ഷികളിൽ മുട്ടയിടുന്ന കാലത്ത് കാണുന്ന മെഡുല്ലറി ബോൺ (medullary bone) പോലുള്ള കലകൾ ഫോസിലിൽ കണ്ടെത്തിയത്, ഈ ദിനോസർ പ്രായപൂർത്തിയാകുന്ന ഘട്ടത്തിലായിരുന്നു എന്ന സൂചന നൽകുന്നു. പൂർണ്ണവളർച്ച എത്തുന്നതിന് മുൻപേ തന്നെ ഇത്ര ചെറിയ വലിപ്പം എന്നത് ശാസ്ത്രജ്ഞരെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.

കണക്കുകൂട്ടലുകൾ തെറ്റിച്ച ഘടന

അൽനഷെട്രിയുടെ കണ്ടെത്തലിലെ യഥാർത്ഥ ഞെട്ടൽ അതായിരുന്നില്ല. ഈ ദിനോസർ അൽവാരെസ്‌സോറിഡ് കുടുംബത്തിലെ പരിണാമം സംഭവിച്ച അവസാന കണ്ണികളിലൊന്നല്ല, മറിച്ച് ആ കുടുംബത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലുള്ള ഒരു അംഗമാണ് എന്നതാണ് പ്രധാന കണ്ടെത്തൽ. അതായത്, ഈ കുടുംബം ഉറുമ്പുതീനികളായി പ്രത്യേകവൽക്കരിക്കപ്പെടുന്നതിനും മുൻപേ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിനോസറാണിത്.

ഇതോടെ പഴയ സിദ്ധാന്തം പൊളിഞ്ഞു. കാരണം, ഉറുമ്പുകളെ തിന്നാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു ശരീരം ചെറുതായതെങ്കിൽ, ആ കുടുംബത്തിലെ ആദ്യകാല അംഗങ്ങൾക്ക് അത്തരം പ്രത്യേകതകൾ ഉണ്ടാകാൻ പാടില്ല. എന്നാൽ ഇവിടെ അൽനഷെട്രിക്ക് ചെറിയ ശരീരവലിപ്പമുണ്ട്. ഇത് ശരീരം ചെറുതാകുന്ന പ്രക്രിയയും (Miniaturization) ഉറുമ്പുതീനി ജീവിതരീതിയും തമ്മിൽ നേരിട്ട് ബന്ധമില്ലെന്നാണ് തെളിയിക്കുന്നത്.

മിനസോട്ട സർവകലാശാലയിലെ പാലിയന്റോളജിസ്റ്റായ പീറ്റർ മക്കോവിക്കിയുടെ വാക്കുകളിൽ, “ഇതൊരു ഉറുമ്പുതീനിയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ചെറിയ പ്രാണികളെയും സസ്തനികളെയും ഓടിച്ചിട്ടു പിടിക്കുന്ന ഒരു വേട്ടക്കാരനായിരുന്നു.”

വേട്ടക്കാരന്റെ ശരീരം

അൽനഷെട്രിയുടെ ശരീരം ഒരു ചിതൽപ്പുറ്റ് കുഴിക്കുന്ന ജീവിയുടേതായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് വേഗതയേറിയ ഒരു ഓട്ടക്കാരന്റേതായിരുന്നു. പിൽക്കാല അൽവാരെസ്‌സോറിഡുകൾക്ക് തുടയെല്ലിന്റെ പകുതിയിൽ താഴെ മാത്രം നീളമുള്ള, കരുത്തുറ്റ കൈകളായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. എന്നാൽ അൽനഷെട്രിയുടെ കൈകൾക്ക് കാലുകളുടെ ആകെ നീളത്തിന്റെ 61 ശതമാനം നീളമുണ്ടായിരുന്നു. ഇത് ഒരു പ്രധാന വ്യത്യാസമാണ്.

അതിവേഗത്തിൽ ഓടുന്ന അമേരിക്കൻ പക്ഷിയായ റോഡ്‌റണ്ണറിനോടാണ് (Roadrunner) മക്കോവിക്കി ഇതിനെ ഉപമിക്കുന്നത്.

പല്ലുകളും കൈവിരലുകളും

കൈകളുടെ നീളം മാത്രമല്ല അൽനഷെട്രിയെ വ്യത്യസ്തനാക്കുന്നത്. പിൽക്കാല ബന്ധുക്കൾക്ക് ഒരൊറ്റ കരുത്തുറ്റ നഖമുള്ള കൈകളായിരുന്നെങ്കിൽ, അൽനഷെട്രിക്ക് മൂന്ന് വിരലുകളുണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ ആദ്യത്തെ വിരലിന് നല്ല കരുത്തുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, രണ്ടാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും വിരലുകൾ നേർത്തതായിരുന്നു.

പല്ലുകളുടെ കാര്യത്തിലും ഈ വ്യത്യാസം പ്രകടമാണ്. പിൽക്കാല ഉറുമ്പുതീനികളായ ദിനോസറുകൾക്ക് വളരെ ചെറിയ, ഉറപ്പില്ലാത്ത പല്ലുകളായിരുന്നു. എന്നാൽ അൽനഷെട്രിയുടെ പല്ലുകൾ അത്ര ചെറുതായിരുന്നില്ല. ഇത് കാണിക്കുന്നത് ഉറുമ്പുകളെയും ചിതലുകളെയും മാത്രമല്ല, മറ്റ് ചെറുജീവികളെയും ഇത് ആഹാരമാക്കിയിരുന്നു എന്നാണ്. ശരീരവലിപ്പം കുറയുന്നതും കൈകൾ ചെറുതാകുന്നതും പല്ലുകൾ ഇല്ലാതാകുന്നതും ഒരേ സമയത്തല്ല സംഭവിച്ചത് എന്ന് ഈ ഫോസിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഓരോന്നും പരിണാമത്തിന്റെ வெவ்வேறு ഘട്ടങ്ങളിൽ സംഭവിച്ച മാറ്റങ്ങളാണ്.

പരിണാമസിദ്ധാന്തം പുനർവിചിന്തനത്തിന്

അൽനഷെട്രിയുടെ കണ്ടെത്തൽ കേവലം ഒരു പുതിയ ദിനോസറിനെ പരിചയപ്പെടുത്തുകയല്ല ചെയ്യുന്നത്. പരിണാമം എപ്പോഴും നേർരേഖയിലുള്ള ഒരു പ്രക്രിയയല്ല എന്ന വലിയ പാഠം ഇത് നൽകുന്നു. ഒരു പ്രത്യേക ജീവിവർഗ്ഗത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക കഴിവ് (ഉദാഹരണത്തിന്, ചെറിയ ശരീരം) ലഭിക്കുന്നത് ഒരു കാര്യത്തിനായിരിക്കാം. പിന്നീട് അതേ കഴിവ് മറ്റൊരു ആവശ്യത്തിനായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടെന്നും വരാം.

അൽവാരെസ്‌സോറിഡുകളുടെ കാര്യത്തിൽ, ചെറിയ ജീവികളെ വേഗത്തിൽ ഓടിച്ചിട്ടു പിടിക്കാനായിരിക്കാം അവ ആദ്യം ശരീരം ചെറുതാക്കിയത്. പിന്നീട്, ഈ ചെറിയ ശരീരം ചിതൽപ്പുറ്റുകൾ പോലുള്ള ഇടുങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിൽ ഭക്ഷണം തേടാൻ സഹായകമായപ്പോൾ, ആ ദിശയിലേക്ക് അവയുടെ പരിണാമം തിരിഞ്ഞിരിക്കാം. ഇത്തരത്തിൽ, **ചെറു ദിനോസറുകൾ** എന്ന വിഭാഗത്തിന്റെ പരിണാമ വഴികൾ നമ്മൾ വിചാരിച്ചതിലും സങ്കീർണ്ണമായിരുന്നുവെന്ന് അൽനഷെട്രി നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ഒറ്റ ഫോസിൽ കൊണ്ട് ഒരു ശാസ്ത്രശാഖയുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകളെയാണ് ഈ കുഞ്ഞൻ ദിനോസർ മാറ്റിമറിച്ചത്. ഇനിയും എന്തെല്ലാം രഹസ്യങ്ങളാകും ഭൂമി അതിന്റെ അടരുകളിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നത്?