ചങ്ങാതിയുടെ ചതിയും കുരങ്ങന്റെ കരളും: ഒരു പഞ്ചതന്ത്രം കഥ

പുഴയുടെ നടുവിൽ, മുതലയുടെ പരുക്കൻ, തണുത്ത പുറത്തിരിക്കുമ്പോൾ കുരങ്ങൻ ആദ്യമായി മരണത്തെ മുഖാമുഖം കണ്ടു. അതുവരെ തമാശകൾ പറഞ്ഞിരുന്ന ചങ്ങാതിയുടെ ശബ്ദത്തിലെ മരവിപ്പ് അവന്റെ രോമകൂപങ്ങളെ ഒന്നടങ്കം എഴുന്നേറ്റു നിർത്തി. ചുറ്റും ഇരുണ്ടും ശാന്തമായും കിടക്കുന്ന ആഴമറിയാത്ത ജലം. ദൂരെ, ഓർമ്മയിലെ ഒരു പച്ചപ്പൊട്ടുപോലെ താൻ ജീവിച്ച, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ ഇടമെന്ന് കരുതിയ ഞാവൽ മരം. രക്ഷപ്പെടാൻ ഒരു വഴിയുമില്ല. മുതലയുടെ കണ്ണുകളിൽ അതുവരെ കാണാത്ത ഒരു ക്രൂരതയുടെ തിളക്കം, വിശക്കുന്നവന്റെ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം. സൗഹൃദത്തിന്റെ ഊഷ്മളമായ, സുരക്ഷിതമായ ലോകത്തുനിന്ന് ചതിയുടെ തണുത്തുറഞ്ഞ യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്ക് അവൻ ഒറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് വലിച്ചെറിയപ്പെട്ടു.

“എന്തിനാ ചങ്ങാതീ… നമ്മൾ പങ്കുവെച്ച പഴങ്ങളുടെ മധുരം നിന്റെ നാവിൽ നിന്ന് മായും മുൻപ് എന്തിനാ എന്നോടിത് ചെയ്തത്?” കുരങ്ങന്റെ ശബ്ദമിടറി, അതിൽ വേദനയും അവിശ്വസനീയതയും നിറഞ്ഞിരുന്നു.

മുതലയുടെ മറുപടി ഒരു ഗർജ്ജനം പോലെയായിരുന്നു, അതിൽ യാതൊരു ഖേദവുമില്ലായിരുന്നു, “എന്റെ ഭാര്യക്ക് നിന്റെ കരൾ വേണം. അവൾ രോഗശയ്യയിലാണ്. ഇത്രയും മധുരമുള്ള പഴങ്ങൾ തിന്നുന്ന നിന്റെ കരളിന് അമൃതിന്റെ രുചിയായിരിക്കുമത്രേ! അത് കഴിച്ചാൽ അവൾ സുഖം പ്രാപിക്കും.”

ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് കുരങ്ങന്റെ തലച്ചോറ് മരവിച്ചു. എന്നാൽ ആ മരവിപ്പിനുള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു മിന്നൽ പോലെ, അതിജീവനത്തിനുള്ള അടങ്ങാത്ത ആഗ്രഹം ഒരു പുതിയ ചിന്തക്ക് തിരികൊളുത്തി. ഇവിടെ ഭയന്നാൽ, കരഞ്ഞാൽ, യാചിച്ചാൽ, തീർന്നു. ഇത് ശാരീരിക ശക്തികൊണ്ടല്ല, ബുദ്ധികൊണ്ട് മാത്രം ജയിക്കേണ്ട യുദ്ധമാണ്. അവൻ തന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് നിയന്ത്രിച്ച്, മുഖത്ത് ഒരു ഭാവവ്യത്യാസവും വരുത്താതെ നിന്നു.

ഒരു പുഴ പങ്കുവെച്ച സൗഹൃദം

വളരെക്കാലം മുൻപ്, ഗംഗയുടെ തീരത്തുള്ള ഒരു വലിയ, പടർന്നു പന്തലിച്ച ഞാവൽ മരത്തിലായിരുന്നു ആ കുരങ്ങൻ താമസിച്ചിരുന്നത്. അവന്റെ ലോകം ആ മരവും അതിലെ മധുരമൂറുന്ന കറുത്ത പഴങ്ങളുമായിരുന്നു. ദിവസവും മരത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഉയരമുള്ള കൊമ്പിലിരുന്ന് പുഴയുടെ ഓളങ്ങളെയും, അതിൽ വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന സൂര്യരശ്മികളെയും, ദൂരെയുള്ള മലനിരകളെ തലോടി നീങ്ങുന്ന മേഘങ്ങളെയും നോക്കി അവൻ സമയം ചെലവഴിച്ചു. അവൻ സന്തോഷവാനായിരുന്നു, പക്ഷേ പലപ്പോഴും ഏകാന്തതയുടെ നേരിയൊരു വിഷാദം അവനെ പൊതിഞ്ഞിരുന്നു.

അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് ഒരു ഉച്ചനേരത്ത് ആ മുതല മരച്ചുവട്ടിലെ തണലിൽ വിശ്രമിക്കാനെത്തിയത്. ദീർഘദൂരയാത്രയുടെ ക്ഷീണം അവന്റെ പരുക്കൻ ചർമ്മത്തിൽ പോലും വ്യക്തമായിരുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ പാതിയടഞ്ഞിരുന്നു. ഇതുകണ്ട കുരങ്ങന് അലിവു തോന്നി. അവൻ മരക്കൊമ്പിലിരുന്ന് സൗമ്യമായി ചോദിച്ചു, “അങ്ങ് വളരെ ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നപോലുണ്ടല്ലോ. വിശക്കുന്നുണ്ടോ? ഈ പുഴയിൽ മീനുകൾ കുറവാണോ ഇക്കാലത്ത്?”

മുതല പതിയെ കണ്ണുതുറന്ന് മുകളിലേക്ക് നോക്കി. “മീനുകൾക്ക് കുറവൊന്നുമില്ല, പക്ഷേ ദീർഘമായ ഒരൊഴുക്കിനെതിരെ നീന്തി ഞാൻ തളർന്നു. ഇപ്പോൾ വിശപ്പുമുണ്ട്. പക്ഷേ ഇവിടെയെന്തു കിട്ടാൻ?”

കുരങ്ങൻ കളകളാരവത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പഴുത്തു തുടുത്ത, തേൻ കിനിയുന്ന കുറേ ഞാവൽപ്പഴങ്ങൾ താഴേക്കിട്ടു കൊടുത്തു. മുതല ആർത്തിയോടെ അതെടുത്തു കഴിച്ചു. അതിന്റെ രുചി അവന്റെ നാഡികളിൽ ഒരു പുത്തനുണർവ് നൽകി. “ഹോ! എന്തൊരു മധുരം! ജീവിതത്തിലിതുപോലൊന്ന് ഞാൻ കഴിച്ചിട്ടില്ല. ഇതിനെ അമൃത് എന്നു വിളിക്കാം.”

അന്നുമുതൽ അതൊരു പതിവായി. എല്ലാ ദിവസവും മുതല ആ മരച്ചുവട്ടിൽ വരും. കുരങ്ങൻ അവനുവേണ്ടി ഏറ്റവും നല്ല, സൂര്യരശ്മി തട്ടി തുടുത്ത പഴങ്ങൾ തിരഞ്ഞുപിടിച്ച് പറിച്ചിട്ടു കൊടുക്കും. അവർ മണിക്കൂറുകളോളം സംസാരിച്ചിരിക്കും. കുരങ്ങൻ മരമുകളിലിരുന്ന് കാണുന്ന വിശാലമായ ലോകത്തിന്റെ വർണ്ണചിത്രങ്ങൾ വാക്കുകളാൽ വരച്ചിട്ടു. പക്ഷികൾ കൂടുകൂട്ടുന്നതിന്റെയും, ദൂരദേശത്തുനിന്നെത്തുന്ന കച്ചവടക്കാരുടെ ഒട്ടകസംഘങ്ങളുടെയും, ഋതുക്കൾ മാറുമ്പോൾ പുഴയുടെയും കരയുടെയും ഭാവം മാറുന്നതിന്റെയും കഥകൾ അവൻ പറഞ്ഞു. മുതലയാകട്ടെ, വെള്ളത്തിനടിയിലെ നിഗൂഢവും അത്ഭുതകരവുമായ ലോകത്തെക്കുറിച്ച് വാചാലനായി. പായലുകൾക്കിടയിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന വർണ്ണമത്സ്യങ്ങൾ, ആഴങ്ങളിലെ ഭയാനകമായ നിശ്ശബ്ദത, പുഴയുടെ അടിത്തട്ടിലെ നിധികളെക്കുറിച്ചുള്ള കെട്ടുകഥകൾ, അങ്ങനെ അവർ രണ്ടു വ്യത്യസ്ത ലോകങ്ങളെ സൗഹൃദത്തിന്റെ ശക്തമായ പാലം കൊണ്ട് ബന്ധിപ്പിച്ചു. അവർ വെറും സുഹൃത്തുക്കളായിരുന്നില്ല, ചങ്കിലെ ചങ്ങാതിമാരായിരുന്നു.

അസൂയയുടെ വിഷവിത്തുകൾ

എല്ലാ ദിവസവും തന്റെ ഭർത്താവ് സ്നേഹത്തോടെ കൊണ്ടുവരുന്ന മധുരമുള്ള പഴങ്ങൾ മുതലയുടെ ഭാര്യക്ക് ആദ്യം വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. എന്നാൽ ആ പഴങ്ങളോടൊപ്പം അവളുടെ മനസ്സിൽ അസൂയയുടെയും സംശയത്തിന്റെയും വിഷവിത്തുകൾ മുളപൊട്ടാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ ഭർത്താവ് തന്നേക്കാൾ കൂടുതൽ സമയം ആ കുരങ്ങനുമായി ചെലവഴിക്കുന്നു. അവരുടെ സംസാരവിഷയങ്ങൾ എന്തെല്ലാമായിരിക്കും? തനിക്കറിയാത്ത എന്തു രഹസ്യങ്ങളാണ് അവർ പങ്കുവെക്കുന്നത്? ആ കുരങ്ങന്റെ സൗഹൃദം തന്റെ ഭർത്താവിനെ തന്നിൽ നിന്ന് അകറ്റുകയാണെന്ന് അവൾ വിശ്വസിച്ചു.

ഒരു ദിവസം അവൾ ഒരു ഭീകരമായ ആഗ്രഹം ഒരു അസുഖത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ ഭർത്താവിനോട് അവതരിപ്പിച്ചു. “ദിവസവും അമൃതുപോലുള്ള ഈ പഴങ്ങൾ കഴിക്കുന്ന ആ കുരങ്ങന്റെ കരളിന് എന്തുമാത്രം മധുരവും ഔഷധഗുണവുമുണ്ടാകും! വൈദ്യൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, എന്റെ ഈ അസുഖം മാറാൻ അതുപോലൊരു കരൾ കഴിക്കണമെന്ന്. എനിക്കവന്റെ കരൾ വേണം.”

ഇതുകേട്ട് മുതല ഞെട്ടിത്തരിച്ചുപോയി. “പ്രിയേ, നീയെന്താണീ പറയുന്നത്? അവൻ എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്താണ്. എന്നെ മകനെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കുന്ന, വിശ്വസിക്കുന്ന അവനെ ഞാൻ എങ്ങനെ ചതിക്കും? ഇത് മഹാപാപമാണ്. ഇതിന് കാലം നമുക്ക് മാപ്പുതരില്ല.”

എന്നാൽ ഭാര്യ പിന്മാറിയില്ല. അവളുടെ അപേക്ഷകൾ കരച്ചിലിനും ബഹളത്തിനും വഴിമാറി. താൻ മെല്ലെ മെല്ലെ മരിക്കാൻ പോകുകയാണെന്നും, ഭർത്താവിന് തന്നോട് സ്നേഹമില്ലെന്നും അവൾ വിലപിച്ചു. “നിങ്ങൾക്ക് ആ കുരങ്ങനെയാണ് എന്നെക്കാൾ വലുതെങ്കിൽ ഞാൻ ഈ പുഴയിൽ തലതല്ലി മരിക്കും! എന്റെ മരണത്തിന് ഉത്തരവാദി താങ്കളായിരിക്കും!” അവൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ, സംസാരിക്കാതെ ദിവസങ്ങളോളം കിടന്നു.

ദിവസങ്ങളോളം നീണ്ട അവളുടെ വൈകാരികമായ സമ്മർദ്ദത്തിന് മുന്നിൽ മുതലയുടെ ധാർമ്മികബോധത്തിന്റെ കോട്ടകൾ ഒന്നൊന്നായി തകർന്നു. ഒരുവശത്ത് പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്ത്, മറുവശത്ത് പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യയുടെ ജീവൻ. ഒടുവിൽ അവൻ ദുർബലമായ ആ നിമിഷത്തിൽ തെറ്റായ ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു. അവൻ ഭാര്യയെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. തന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തിനെ ചതിക്കാൻ അവൻ തീരുമാനിച്ചു, ഭാര്യയുടെ സ്നേഹം നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം. മനസ്സ് കല്ലാക്കി, ഉള്ളിലെ കുറ്റബോധം മറച്ചുവെച്ച ഒരു കള്ളച്ചിരിയുമായി അവൻ കുരങ്ങനെ കാണാൻ പുറപ്പെട്ടു.

ചതിയുടെ പുഴകടന്ന ബുദ്ധി

അടുത്ത ദിവസം മരച്ചുവട്ടിലെത്തിയ മുതലയുടെ മുഖത്ത് പതിവില്ലാത്തൊരു ആവേശവും സന്തോഷവും കുരങ്ങൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. “എന്താ ചങ്ങാതീ, ഇന്ന് വലിയ സന്തോഷത്തിലാണല്ലോ? എന്തെങ്കിലും വിശേഷമുണ്ടോ?”

മുതല പറഞ്ഞു, “എന്റെ ഭാര്യക്ക് നിന്നെ കാണണമെന്ന് വലിയ ആഗ്രഹം. നീ തരുന്ന പഴങ്ങൾ കഴിച്ച് അവൾക്ക് നിന്നോട് വലിയ സ്നേഹവും ബഹുമാനവുമാണ്. ഇന്ന് വീട്ടിൽ നിനക്കുവേണ്ടി വലിയൊരു സദ്യയൊരുക്കിയിട്ടുണ്ട്, നിന്നെ അങ്ങോട്ട് ക്ഷണിക്കാനാണ് ഞാൻ വന്നത്. എന്റെ അതിഥിയായി നീ ഇന്ന് വരണം.”

ചങ്ങാതിയുടെ വീട്ടിൽ നിന്നുള്ള ക്ഷണം കുരങ്ങന് അതിയായ സന്തോഷം നൽകി. പക്ഷേ ഒരു വലിയ പ്രശ്നമുണ്ടായിരുന്നു. “അതെങ്ങനെ ശരിയാകും ചങ്ങാതീ? എനിക്ക് നീന്താനറിയില്ലല്ലോ. നിങ്ങളുടെ വീട് പുഴയുടെ അക്കരെയല്ലേ?”

അതു കേൾക്കാൻ കാത്തിരുന്നത് പോലെ മുതല പറഞ്ഞു, “അതിനെന്താ ചങ്ങാതീ? നിനക്ക് എന്റെ പുറത്ത് സുഖമായി ഇരുന്ന് വരാമല്ലോ. പുഴയുടെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ച്, കഥകൾ പറഞ്ഞ് നമുക്ക് പോകാം. ഇതൊരു പുതിയ അനുഭവമായിരിക്കും.”

ചങ്ങാതിയുടെ വാക്കുകളിലെ സ്നേഹത്തിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന ചതിയുടെ ആഴം കാണാൻ കുരങ്ങന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ മനസ്സിന് കഴിഞ്ഞില്ല. അവൻ സന്തോഷത്തോടെ സമ്മതിച്ചു. ഞാവൽ മരത്തിൽ നിന്ന് പുഴയിലേക്ക് ചാടി മുതലയുടെ പുറത്ത് കയറി. യാത്ര തുടങ്ങി. കരയിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകുന്തോറും മുതലയുടെ സംസാരം കുറഞ്ഞുവന്നു. അവന്റെ പുറത്തിന്റെ ചലനങ്ങളിൽ ഒരു അക്ഷമ പ്രകടമായിരുന്നു. പുഴയുടെ നടുവിലെത്തിയപ്പോൾ, എവിടെനിന്നും കര കാണാൻ കഴിയാത്ത ഒരിടത്ത്, അവൻ പെട്ടെന്ന് നിന്നു.

അവിടെ വെച്ചാണ് അവൻ തന്റെ യഥാർത്ഥ ഉദ്ദേശ്യം വെളിപ്പെടുത്തിയത്. കുരങ്ങൻ ഒരു നിമിഷം തളർന്നുപോയെങ്കിലും, മനസ്സാന്നിധ്യം വീണ്ടെടുത്തു. അവൻ പൊട്ടിച്ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ ഉച്ചത്തിലുള്ള ചിരി കേട്ട് മുതല അമ്പരന്നു. “നീയെന്തിനാ ചിരിക്കുന്നത്? നിനക്ക് മരണഭയമില്ലേ?”

കുരങ്ങൻ ചിരിയടക്കി, വളരെ ഗൗരവഭാവം നടിച്ച് പറഞ്ഞു, “അയ്യോ ചങ്ങാതീ, ഈ ചെറിയ കാര്യം നീ നേരത്തെ പറയേണ്ടതല്ലേ! അപ്പോൾ ഞാനും ഒരു മുൻകരുതൽ എടുക്കുമായിരുന്നല്ലോ. ഞങ്ങൾ കുരങ്ങന്മാർ ഒരു മുൻകരുതൽ എന്ന നിലയ്ക്ക് ഞങ്ങളുടെ കരൾ എപ്പോഴും കൂടെ കൊണ്ടുനടക്കാറില്ല. അത് ഞങ്ങളുടെ ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ട അവയവമാണ്. മരങ്ങളിൽ ചാടിക്കളിക്കുമ്പോഴും മറിയുമ്പോഴും അതിന് കേടുപാടുകൾ സംഭവിക്കാതിരിക്കാൻ ഞങ്ങൾ അത് ഭദ്രമായി മരത്തിലെ പൊത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുകയാണ് പതിവ്. നീ നേരത്തെ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ അതും എടുത്തോണ്ട് വരുമായിരുന്നല്ലോ! ഇപ്പോൾ നിന്റെ ഭാര്യയുടെ മുന്നിൽ വെറുംകൈയോടെ ചെല്ലുന്നത് എനിക്കും വിഷമമാണ്.”

ഇതുകേട്ട വിഡ്ഢിയായ മുതലയുടെ തലച്ചോറിൽ സംശയത്തിന്റെ ഒരു കണിക പോലും ഉദിച്ചില്ല. അവൻ അത് പൂർണ്ണമായി വിശ്വസിച്ചു. “സത്യമാണോ?”

“അല്ലാതെ പിന്നെ! എന്റെ കരൾ ആ ഞാവൽ മരത്തിലെ ഏറ്റവും ഉയരത്തിലുള്ള ഒരു പൊത്തിലാണ് ഞാൻ വെച്ചിരിക്കുന്നത്. വേഗം തിരിച്ചുപോയാൽ നമുക്കതെടുത്ത് ഉടനെ മടങ്ങാം. നിന്റെ ഭാര്യയെ നിരാശപ്പെടുത്താൻ പാടില്ലല്ലോ.”

അതു കേട്ടതും മുതലയ്ക്ക് ആശ്വാസമായി. തന്റെ ദൗത്യം പരാജയപ്പെട്ടില്ലല്ലോ എന്ന സന്തോഷത്തിൽ അവൻ സർവശക്തിയുമെടുത്ത് കരയിലേക്ക് തിരികെ നീന്തി. കരയെത്തിയതും കുരങ്ങൻ ഒറ്റച്ചാട്ടത്തിന് ഞാവൽ മരത്തിന്റെ ഏറ്റവും മുകളിലത്തെ, ആർക്കും എത്താനാവാത്ത കൊമ്പിലെത്തി. അവിടെ സുരക്ഷിതനായി ഇരുന്ന് അവൻ താഴെ പ്രതീക്ഷയോടെ നോക്കിനിൽക്കുന്ന മുതലയോട് വിളിച്ചുപറഞ്ഞു:

“വിഡ്ഢീ! കരൾ ശരീരത്തിന് പുറത്ത് വെക്കാൻ ആർക്കെങ്കിലും കഴിയുമോ? നിന്റെ സൗഹൃദം ഒരു കള്ളമായിരുന്നു. നിന്റെ വാക്ക് വിഷവും. നീ എന്നെയല്ല, സൗഹൃദം എന്ന മഹത്തായ വാക്കിനെയാണ് ചതിച്ചത്. ഇനി എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിനക്കോ നിന്റെ നിഴലിനോ സ്ഥാനമില്ല. പൊയ്ക്കോളൂ, നിന്റെ ഭാര്യയോട് പറയൂ, ചതിയിലൂടെ നേടുന്നതൊന്നും നിലനിൽക്കില്ലെന്ന്!”

ചതിക്കപ്പെട്ടവന്റെ മുന്നിൽ ചതിയനായി നിൽക്കേണ്ടി വന്ന മുതല ലജ്ജിച്ച് തലതാഴ്ത്തി വെള്ളത്തിലേക്ക് ഊളിയിട്ടു. അവനൊരിക്കലും പിന്നീട് ആ മരച്ചുവട്ടിലേക്ക് വന്നിട്ടില്ല.

ആഴത്തിലുള്ള പാഠം: വിശ്വാസവും വിവേകവും

ഈ കഥയുടെ ഗുണപാഠം ‘ബുദ്ധി, ശക്തിയേക്കാൾ വലുതാണ്’ എന്ന് ലളിതമായി പറയാം. എന്നാൽ പഞ്ചതന്ത്രം കഥകൾക്ക് പല അടരുകളുണ്ട്. ഉപരിപ്ലവമായ അർത്ഥങ്ങൾക്കപ്പുറം ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആഴത്തിലുള്ള ചില സത്യങ്ങൾ അത് പറഞ്ഞുതരുന്നു.

ഈ കഥ യഥാർത്ഥത്തിൽ വിശ്വാസത്തെയും വിവേകത്തെയും (discernment) കുറിച്ചാണ്. കുരങ്ങൻ മുതലയെ കണ്ണടച്ച് വിശ്വസിച്ചു. ആ വിശ്വാസം സൗഹൃദത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമാണ്, എന്നാൽ അത് വിവേകമില്ലാത്തതായിരുന്നു. ഒരു ബന്ധം എത്ര ആഴമുള്ളതാണെങ്കിലും, മറ്റേയാൾക്ക് അവരുടേതായ സമ്മർദ്ദങ്ങളും ദൗർബല്യങ്ങളും സ്വാർത്ഥതകളും ഉണ്ടാകാമെന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കണം. മുതല ഒരു ദുഷ്ടനായിരുന്നില്ല, അവൻ ഒരു ദുർബലനായിരുന്നു. ഭാര്യയുടെ വൈകാരികമായ ബ്ലാക്ക്മെയിലിങ്ങിനെ അതിജീവിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു ദുർബലൻ. ജീവിതത്തിൽ യഥാർത്ഥ വില്ലന്മാരേക്കാൾ അപകടകാരികൾ ഇത്തരം ദുർബലരാണ്. അവർക്ക് ശരിയും തെറ്റും അറിയാം, പക്ഷേ പ്രലോഭനങ്ങളെയോ സമ്മർദ്ദങ്ങളെയോ അതിജീവിച്ച് ശരിയുടെ പക്ഷത്ത് നിൽക്കാനുള്ള ധൈര്യമുണ്ടാകില്ല.

കുരങ്ങന്റെ കരൾ എന്നത് അവന്റെ നന്മയുടെയും നിഷ്കളങ്കതയുടെയും പ്രതീകമാണ്. അത് അവന്റെ കഴിവും, സ്നേഹവും, വിശ്വാസവുമാണ്. അസൂയയും സ്വാർത്ഥതയും നിറഞ്ഞ മുതലയുടെ ഭാര്യക്ക് വേണ്ടത് ആ നന്മയെ ഇല്ലാതാക്കാനായിരുന്നു. ചതിയിലൂടെ പലപ്പോഴും ലക്ഷ്യം വെക്കുന്നത് നമ്മുടെ കഴിവുകളെയും നന്മകളെയുമാണ്. അതിനാൽ, നാം സ്നേഹിക്കുന്നവരെ വിശ്വസിക്കുമ്പോൾ തന്നെ, അവരുടെ സാഹചര്യങ്ങളെയും ദൗർബല്യങ്ങളെയും കുറിച്ച് ഒരു ഉൾക്കാഴ്ച സൂക്ഷിക്കുന്നത് വിവേകത്തിന്റെ ലക്ഷണമാണ്. അന്ധമായ വിശ്വാസം നമ്മളെ അപകടത്തിൽ ചാടിക്കും. വിവേകത്തോടു കൂടിയ വിശ്വാസമാണ് സുരക്ഷിതമായ ബന്ധങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനം.

ഇന്നത്തെ ലോകത്ത് ഈ കഥയ്ക്ക് എന്ത് പ്രസക്തി?

ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ പഴക്കമുള്ള ഈ കഥയ്ക്ക് ഇന്നത്തെ ഡിജിറ്റൽ ലോകത്തും കോർപ്പറേറ്റ് ഇടനാഴികളിലും വ്യക്തിബന്ധങ്ങളിലും വലിയ പ്രസക്തിയുണ്ട്. നമ്മുടെ ചുറ്റുമുള്ള ലോകം ഇത്തരം കുരങ്ങന്മാരാലും മുതലകളാലും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

• ഓഫീസ് രാഷ്ട്രീയം: നിങ്ങളുടെ ആശയങ്ങളെയും കഠിനാധ്വാനത്തെയും പുകഴ്ത്തുന്ന സഹപ്രവർത്തകൻ ഒരു മുതലയാകാം. നിങ്ങൾ ആഴ്ചകളോളം ഉറക്കമിളച്ച് തയ്യാറാക്കിയ ഒരു പ്രോജക്റ്റ് റിപ്പോർട്ടിന്റെ പ്രധാന ഭാഗങ്ങൾ “ഒന്ന് നോക്കാനായി” വാങ്ങിയ ശേഷം, അയാൾ നിങ്ങളെ ഒരു “സദ്യക്ക് ക്ഷണിക്കുന്നത്” നിങ്ങളുടെ പ്രോജക്റ്റ് ആശയങ്ങൾ ചെറിയ മാറ്റങ്ങളോടെ മാനേജരുടെ മുന്നിൽ സ്വന്തമായി അവതരിപ്പിക്കാനാവാം. ആ സമയത്ത്, “എന്റെ കരൾ മരത്തിലാണ്” എന്ന് പറയുന്നതിന് തുല്യമാണ്, “ആ ഫൈനൽ ഡാറ്റ എന്റെ പേർസണൽ ഡ്രൈവിലാണ്, നമുക്ക് നാളെ ഒരുമിച്ച് അവതരിപ്പിക്കാം” എന്ന് പറഞ്ഞ് സമർത്ഥമായി ഒഴിഞ്ഞുമാറുന്നത്.
• ബിസിനസ്സ് ബന്ധങ്ങൾ: വലിയ ലാഭം വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് ഒരു പുതിയ സംരംഭത്തിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്ന പങ്കാളി ഒരു മുതലയാകാം. അവരുടെ ലക്ഷ്യം നിങ്ങളുടെ പണവും പ്രയത്നവും ഉപയോഗിച്ച് സ്വന്തം കടങ്ങൾ വീട്ടാനായിരിക്കാം. അവരുടെ പുറത്ത് കയറി പുഴ കടക്കുന്നതിന് മുൻപ്, അതായത് കരാറിൽ ഒപ്പിടുന്നതിന് മുൻപ്, ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കുകയും അവരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയും (due diligence) ചെയ്യേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.
• സൗഹൃദങ്ങൾ: ചില സുഹൃത്തുക്കൾ നമ്മോടൊപ്പം നിൽക്കുന്നത് നമ്മുടെ കയ്യിലെ വിഭവങ്ങൾക്കോ (പണം, സ്വാധീനം, അറിവ്) വേണ്ടിയാകാം. ആ ‘ഞാവൽപ്പഴങ്ങൾ’ തീരുമ്പോൾ അവർ നമ്മളെ ഉപേക്ഷിക്കുകയോ ചതിക്കുകയോ ചെയ്യും. ഒരാളുടെ വാക്കുകളെ മാത്രം വിശ്വസിക്കാതെ, അവരുടെ പ്രവൃത്തികളെ നിരന്തരം നിരീക്ഷിക്കുക എന്നതാണ് ഇവിടെ പ്രധാനം. ഒരാൾ നമ്മളെ നിരന്തരം ഉപയോഗിക്കുകയാണെന്ന് തോന്നുമ്പോൾ, വൈകാരികമായി ഒരു അകലം പാലിച്ച് “കരൾ മരത്തിലാണ്” എന്ന് പറയുന്നതാണ് കുരങ്ങന്റെ ബുദ്ധി.
• സോഷ്യൽ മീഡിയയും ഓൺലൈൻ ചതികളും: ഓൺലൈനിൽ കണ്ടുമുട്ടുന്ന, അതിരുകവിഞ്ഞ സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന അപരിചിതർ മുതലകളാകാം. അവർ നമ്മളെ പുകഴ്ത്തി ഒരു വൈകാരിക ബന്ധം സ്ഥാപിച്ച ശേഷം, ഒരു “സദ്യക്ക്” ക്ഷണിക്കും. അത് ഒരുപക്ഷേ സാമ്പത്തിക സഹായത്തിനുള്ള അഭ്യർത്ഥനയോ, വ്യക്തിപരമായ വിവരങ്ങൾ ചോർത്താനുള്ള തന്ത്രമോ ആകാം. ഇവിടെ, വ്യക്തിപരമായ വിവരങ്ങൾ പങ്കുവെക്കാതിരിക്കുന്നതാണ് “കരൾ മരത്തിൽ വെക്കുന്നത്”.

പ്രതിസന്ധി ഘട്ടത്തിൽ, ചതിക്കപ്പെട്ടു എന്ന യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ ആഘാതത്തിൽ തളർന്നിരിക്കാതെ, എങ്ങനെ രക്ഷപ്പെടാം എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നതാണ് പ്രധാനം. കുരങ്ങൻ മുതലയെ ശപിക്കാനോ കരയാനോ നിന്നില്ല. അവൻ ശാന്തനായി, ലഭ്യമായ സാഹചര്യങ്ങളെ വിലയിരുത്തി, മുതലയുടെ വിഡ്ഢിത്തത്തെയും അത്യാഗ്രഹത്തെയും തനിക്കനുകൂലമായ ആയുധമാക്കി മാറ്റി. ജീവിതത്തിലെ പ്രതിസന്ധികളിൽ വൈകാരികമായി പ്രതികരിക്കുന്നതിന് പകരം പ്രായോഗികമായി, തന്ത്രപരമായി ചിന്തിക്കാൻ ഈ കഥ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.

പഞ്ചതന്ത്രത്തിലെ ഈ കഥ വെറുമൊരു മൃഗകഥയല്ല. അത് മനുഷ്യബന്ധങ്ങളുടെ ആഴവും ചതിക്കുഴികളും കാണിച്ചുതരുന്ന ഒരു കണ്ണാടിയാണ്. നമ്മുടെ ജീവിതമാകുന്ന പുഴയിൽ പല മുതലകളുണ്ടാകാം. ചിലർ സ്നേഹം കൊണ്ടും മറ്റു ചിലർ ആവശ്യങ്ങൾക്കൊണ്ടും നമ്മെ സമീപിക്കും. ആരുടെ പുറത്താണ് നാം യാത്ര ചെയ്യുന്നത്, എവിടേക്കാണ് ആ യാത്ര എന്ന് തിരിച്ചറിയാനുള്ള വിവേകമാണ് ഏറ്റവും വലിയ രക്ഷാകവചം. കാരണം, എല്ലാ ചതിക്കുഴികളിൽ നിന്നും കരൾ മരത്തിൽ ഭദ്രമാണെന്ന് പറഞ്ഞൊഴിയാൻ രണ്ടാമതൊരവസരം കിട്ടിയെന്നു വരില്ല.