എഐ ചിത്രം: ന്യൂയോർക്കർ മാസിക വിവാദത്തിൽ

ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ മാസികകളിലൊന്നാണ് ന്യൂയോർക്കർ. ആഴത്തിലുള്ള ലേഖനങ്ങൾക്കും കാർട്ടൂണുകൾക്കും ഒപ്പം, അവരുടെ കവർ പേജുകളും ഉള്ളിലെ ചിത്രീകരണങ്ങളും എക്കാലവും കലാലോകത്ത് ചർച്ചാവിഷയമാണ്. അങ്ങനെയുള്ള ന്യൂയോർക്കർ, ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസിന്റെ തലതൊട്ടപ്പനായ സാം ആൾട്ട്മാനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ലേഖനത്തിന് ചിത്രം നൽകാൻ നിർമ്മിതബുദ്ധിയെത്തന്നെ കൂട്ടുപിടിച്ചാലോ? അതുതന്നെയാണ് ഇപ്പോൾ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഈ തീരുമാനം സാങ്കേതിക, കലാ ലോകങ്ങളിൽ പുതിയൊരു കൊടുങ്കാറ്റിന് തിരികൊളുത്തിയിരിക്കുകയാണ്.

ഓപ്പൺഎഐ (OpenAI) സിഇഒ സാം ആൾട്ട്മാന്റെ ജീവിതത്തെയും കാഴ്ചപ്പാടുകളെയും കുറിച്ചുള്ള ലേഖനത്തോടൊപ്പം ചേർത്ത ചിത്രം ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ ആരെയും ഒന്ന് ഞെട്ടിക്കും. നീല സ്വെറ്റർ ധരിച്ച് നിർവികാരനായി നിൽക്കുന്ന ആൾട്ട്മാൻ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ തലയ്ക്ക് ചുറ്റും ഭാവമാറ്റങ്ങളോടെ ഭ്രമണം ചെയ്യുന്ന മറ്റ് നിരവധി മുഖങ്ങൾ. ചിലത് ദേഷ്യത്തിലും മറ്റുചിലത് വേദനയിലും. പലതിനും ആൾട്ട്മാന്റെ ഛായ പോലുമില്ല. ഈ വിചിത്രമായ ചിത്രത്തിന് താഴെ നൽകിയിരിക്കുന്ന ഒരു കുറിപ്പാണ് വിവാദങ്ങളുടെയെല്ലാം കേന്ദ്രബിന്ദു: “ദൃശ്യാവിഷ്കാരം: ഡേവിഡ് സോഡർ; എഐ ഉപയോഗിച്ച് നിർമ്മിച്ചത്.”

ഈ സംഭവം ഉയർത്തുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ ചെറുതല്ല. മനുഷ്യന്റെ സർഗ്ഗാത്മകതയ്ക്ക് പേരുകേട്ട ഒരു പ്രസിദ്ധീകരണം, അതേ സർഗ്ഗാത്മകതയെ ഇല്ലാതാക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് പലരും വിശ്വസിക്കുന്ന സാങ്കേതികവിദ്യയെ എന്തിന് ആശ്രയിച്ചു? ഇതൊരു തുടക്കമാണോ? അതോ ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവമോ? ഈ എഐ ആർട്ട് വിവാദത്തിന്റെ പിന്നാമ്പുറങ്ങൾ നമുക്ക് പരിശോധിക്കാം.

ആരാണ് ഈ ചിത്രം നിർമ്മിച്ചത്?

ചിത്രം നിർമ്മിച്ച ഡേവിഡ് സോഡർ ഒരു സാധാരണ എഐ ആർട്ടിസ്റ്റല്ല. കഴിഞ്ഞ ഒരു ദശകത്തിലേറെയായി ഡിജിറ്റൽ മീഡിയ, വീഡിയോ, ജനറേറ്റീവ് ആർട്ട് (Generative Art) തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു മിക്സഡ് മീഡിയ കലാകാരനാണ് അദ്ദേഹം. വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള എഐ ടൂളുകൾ വരുന്നതിനും മുൻപേ ഇത്തരം സാങ്കേതികവിദ്യകൾ അദ്ദേഹം പരീക്ഷിച്ചിരുന്നു. ബുഡാപെസ്റ്റിലെ മൊഹോളി-നാഗി യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് ആർട്ട് ആൻഡ് ഡിസൈനിൽ ആർട്ടും ടെക്നോളജിയും പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

സോഡറിന്റെ ഈ വർക്കിൽ സാം ആൾട്ട്മാന്റെ ഇരട്ടത്താപ്പ് എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന സ്വഭാവത്തെയാണ് വരച്ചുകാട്ടാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്. ഒരേസമയം സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ രക്ഷകനും അതേസമയം അതിന്റെ അപകടങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആശങ്കയില്ലാത്തവനുമായ ഒരാൾ. ചിത്രത്തിലെ വിചിത്രവും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമായ മുഖഭാവങ്ങൾ ആൾട്ട്മാൻ എന്ന വ്യക്തിയെ പൂർണ്ണമായി വിശ്വസിക്കാനാവില്ല എന്ന സന്ദേശമാണ് നൽകുന്നത്. സാധാരണ കാണുന്ന തിളങ്ങുന്ന എഐ ചിത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ഇതിനൊരു പെയിന്റിംഗ് സ്വഭാവമുണ്ട്. എങ്കിലും, ഇതിന്റെ പിന്നിൽ നിർമ്മിതബുദ്ധിയുടെ കൈകളുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയാനും സാധിക്കും.

വിവാദങ്ങൾ ആളിക്കത്തുന്നു

ന്യൂയോർക്കർ പോലൊരു മാസിക ജനറേറ്റീവ് എഐ സാങ്കേതികവിദ്യയെ സ്വീകരിക്കുന്നത് എന്ത് സന്ദേശമാണ് നൽകുന്നത്? ഈ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ ഏറ്റവും മോശം വശം, അത് കലാകാരന്റെ സൃഷ്ടിപരമായ പ്രക്രിയയെയും ഉദ്ദേശ്യശുദ്ധിയെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നു എന്നതാണ്. ഒരു കലാസൃഷ്ടിക്ക് പിന്നിലെ ചിന്തയും അധ്വാനവും എഐ ടൂളുകൾ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ നഷ്ടപ്പെടുന്നു. ലോകപ്രശസ്തരായ കാദിർ നെൽസൺ, ക്രിസ്റ്റോഫ് നീമാൻ തുടങ്ങിയവർ ചിത്രീകരണം നടത്തിയ ഒരു മാസികയിൽ ഇത്തരമൊരു പരീക്ഷണം വന്നതാണ് പലരെയും ചൊടിപ്പിച്ചത്.

എന്നാൽ സോഡറിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഇത് അല്പം കൂടി സങ്കീർണ്ണമാണ്. അദ്ദേഹം കേവലം ഒരു പ്രോംപ്റ്റ് (Prompt) നൽകി ചിത്രം നിർമ്മിക്കുകയായിരുന്നില്ല. സ്വന്തമായി പ്രോഗ്രാം ചെയ്ത എഐ ടൂളുകൾ, പഴയ പത്ര കട്ടിംഗുകൾ, കുടുംബചിത്രങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ഉപയോഗിച്ച് പരിശീലിപ്പിച്ച ഒരു നീണ്ട പ്രക്രിയയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു ഈ ചിത്രം. എന്നിരുന്നാലും, പല നിരൂപകരും ഇതിനെ ഒരു നഷ്ടപ്പെട്ട അവസരമായാണ് കാണുന്നത്. ഒരു മനുഷ്യ കലാകാരന് നിർമ്മിതബുദ്ധിയുടെ പോരായ്മകളെയും പരിമിതികളെയും കളിയാക്കാനും വിമർശിക്കാനും സാധിക്കും. എന്നാൽ എഐക്ക് സ്വയം വിമർശിക്കാനുള്ള കഴിവില്ല, അതിന്റെ പിന്നിൽ ഒരു മനുഷ്യൻ പ്രവർത്തിച്ചാൽ പോലും.

കലാകാരന്റെ വിശദീകരണം ഇങ്ങനെ

വിവാദങ്ങൾ ശക്തമായതോടെ, ഡേവിഡ് സോഡർ തന്റെ സൃഷ്ടിപരമായ പ്രക്രിയയെക്കുറിച്ച് വിശദീകരണവുമായി രംഗത്തെത്തി. താൻ ഉപയോഗിച്ച എഐ ടൂളുകൾ ഏതൊക്കെയാണെന്ന് അദ്ദേഹം കൃത്യമായി വെളിപ്പെടുത്തിയില്ലെങ്കിലും, ചിത്രനിർമ്മാണത്തിന്റെ വിവിധ ഘട്ടങ്ങളെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം വിശദമായി സംസാരിച്ചു.

• സ്കെച്ചിംഗ് ഘട്ടം: അന്തിമ ചിത്രം നൽകുന്നതിന് മുൻപ് ഏകദേശം 15 വ്യത്യസ്ത സ്കെച്ചുകൾ ന്യൂയോർക്കറിന്റെ ആർട്ട് ഡയറക്ടർക്ക് അയച്ചുകൊടുത്തിരുന്നു. അതിലൊന്നാണ് പിന്നീട് അന്തിമരൂപത്തിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുത്തത്.
• എഐ ഒരു ഉപകരണം മാത്രം: കഥാപാത്രത്തെയും തലകളെയും എങ്ങനെ സ്ഥാപിക്കണം എന്നതിനെക്കുറിച്ച് തനിക്ക് വ്യക്തമായ ധാരണയുണ്ടായിരുന്നു. അതിനാൽ, എഐ ഒരു ഉപകരണം മാത്രമായി പ്രവർത്തിച്ചു. ഫോട്ടോഷോപ്പ് (Photoshop) പോലുള്ള പരമ്പരാഗത എഡിറ്റിംഗ് രീതികളും എഐ അധിഷ്ഠിത എഡിറ്റിംഗും സംയോജിപ്പിച്ചാണ് മുഖങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തിയത്.
• മാനുവൽ തിരുത്തലുകൾ: എഐ നൽകുന്ന ഫലങ്ങൾ പലപ്പോഴും അപൂർണ്ണമോ പിഴവുകളുള്ളതോ ആയിരുന്നു. ഇത് പരിഹരിക്കാൻ ധാരാളം മാനുവൽ തിരുത്തലുകൾ ആവശ്യമായി വന്നു. മുഖഭാവങ്ങൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ, ലൈറ്റിംഗ് എന്നിവ പലതവണ മാറ്റിമറിച്ചാണ് അന്തിമ ചിത്രത്തിൽ എത്തിയത്.
• ധാർമ്മികമായ ഉറവിടങ്ങൾ: പരമ്പരാഗത എഐ ഇമേജ് ജനറേഷനിലെ ധാർമ്മിക പ്രശ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച് താൻ ബോധവാനാണെന്നും, “ധാർമ്മികമായി വ്യക്തത വരുത്തിയ ഉറവിടങ്ങൾ” (ethically clarified source materials) മാത്രമാണ് താൻ ഉപയോഗിക്കുന്നതെന്നും സോഡർ പറയുന്നു.

ഈ വിശദീകരണങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്, ഇതൊരു ഒറ്റ ക്ലിക്കിൽ നിർമ്മിച്ച ചിത്രമല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യന്റെ ഇടപെടലും കലാപരമായ കാഴ്ചപ്പാടും നിർമ്മിതബുദ്ധിയുടെ സാധ്യതകളും സമന്വയിപ്പിച്ച ഒന്നാണ് എന്നാണ്.

കലയുടെ ഭാവി: പുതിയ വാദപ്രതിവാദങ്ങൾ

ന്യൂയോർക്കർ മാസികയിലെ ഈ എഐ ആർട്ട് സംഭവം ഒരു വലിയ ചർച്ചയ്ക്കാണ് വഴിതുറന്നിരിക്കുന്നത്. ഇത് സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ മുന്നേറ്റമാണോ അതോ കലയുടെ മൂല്യച്യുതിയാണോ? കേരളത്തിലെ ഡിജിറ്റൽ ആർട്ടിസ്റ്റുകൾക്കിടയിലും സമാനമായ ആശങ്കകളും ചർച്ചകളും നടക്കുന്നുണ്ട്. എഐ ടൂളുകൾ ഒരു സഹായ ഉപകരണമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതും, പൂർണ്ണമായും എഐ നിർമ്മിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങൾ ഒരു കലാകാരന്റെ പേരില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതും രണ്ടും രണ്ടായിത്തന്നെ കാണേണ്ടതുണ്ട്.

ഈ സംഭവം ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു: എഐ ആർട്ട് എന്നത് ഇനി അവഗണിക്കാനാവാത്ത ഒരു യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. അത് കലയെ എങ്ങനെ പുനർനിർവചിക്കും, കലാകാരന്മാരുടെ തൊഴിലിനെ എങ്ങനെ ബാധിക്കും എന്നതൊക്കെ വരും കാലങ്ങളിൽ കണ്ടറിയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഒരുപക്ഷേ, മനുഷ്യന്റെ ഭാവനയും നിർമ്മിതബുദ്ധിയുടെ കണക്കുകൂട്ടലുകളും ഒരുമിച്ച് ചേരുമ്പോൾ പുതിയൊരു ദൃശ്യഭാഷ തന്നെ രൂപപ്പെട്ടേക്കാം. ന്യൂയോർക്കർ മാസികയുടെ ഈ പരീക്ഷണം ആ യാത്രയിലെ ഒരു സുപ്രധാന നാഴികക്കല്ലായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടേക്കാം.