നാസ ചന്ദ്രനിലേക്ക്; പിന്നാലെ സൈന്യവും പടയൊരുക്കമോ?

അരനൂറ്റാണ്ടിന് ശേഷം മനുഷ്യൻ വീണ്ടും ചന്ദ്രനിലേക്ക് കാലുകുത്താൻ തയ്യാറെടുക്കുകയാണ്. നാസയുടെ ആർട്ടിമിസ് ദൗത്യങ്ങൾ ലോകം മുഴുവൻ ആകാംഷയോടെ ഉറ്റുനോക്കുമ്പോൾ, ആ ശാസ്ത്രീയ മുന്നേറ്റത്തിന്റെ നിഴലിൽ മറ്റൊരു കരുനീക്കം നടക്കുന്നുണ്ട്. അത് അമേരിക്കൻ സൈന്യത്തിന്റേതാണ്. നാസയുടെ റോക്കറ്റുകൾ ചന്ദ്രനെ ലക്ഷ്യമാക്കി കുതിക്കുമ്പോൾ, പെന്റഗണിന്റെ കണ്ണുകൾ ചന്ദ്രനും അതിനപ്പുറവുമുള്ള തന്ത്രപ്രധാനമായ മേഖലകളിലാണ്.

ചരിത്രപരമായി നാസയും അമേരിക്കൻ സൈന്യവും തമ്മിൽ അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ആദ്യകാല ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികളെല്ലാം സൈനിക പൈലറ്റുമാരായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ആർട്ടിമിസ് II ദൗത്യത്തിൽ ചന്ദ്രനെ വലംവെക്കാൻ പോകുന്ന നാലംഗ സംഘത്തിലെ രണ്ടുപേർ മുൻ നേവി ടെസ്റ്റ് പൈലറ്റുമാരാണ്. ഇത് പുതിയ കാര്യമല്ല. എന്നാൽ, ഇപ്പോൾ സംഭവിക്കുന്നത് പതിവ് സഹകരണത്തിനപ്പുറം വളരുന്ന ഒന്നാണ്. വർധിച്ചുവരുന്ന ചന്ദ്രനിലെ സൈനിക താൽപ്പര്യം ബഹിരാകാശ രംഗത്ത് പുതിയ സമവാക്യങ്ങൾക്ക് രൂപം നൽകുകയാണ്.

പഴയ സൗഹൃദം, പുതിയ ദൗത്യങ്ങൾ

നാസയുടെ ഓരോ വിക്ഷേപണത്തിലും സൈന്യത്തിന് വ്യക്തമായ പങ്കുണ്ട്. ഫ്ലോറിഡയിലെ കെന്നഡി സ്പേസ് സെന്ററിൽ നിന്ന് ആർട്ടിമിസ് റോക്കറ്റ് കുതിച്ചുയരുമ്പോൾ, അതിന്റെ ഗതി നിരീക്ഷിക്കുന്നതും സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്നതും യുഎസ് സ്പേസ് ഫോഴ്സിന്റെ (US Space Force) ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. റോക്കറ്റ് വഴിതെറ്റി ജനവാസ മേഖലകളിലേക്ക് നീങ്ങിയാൽ, അതിനെ തകർക്കാനുള്ള നിർദേശം നൽകേണ്ടത് പോലും ഈ സൈനിക വിഭാഗമാണ്. ഭാഗ്യവശാൽ, അങ്ങനെയൊരു സാഹചര്യമുണ്ടായാൽ സഞ്ചാരികളെ സുരക്ഷിതമായി അകറ്റാൻ ഓറിയോൺ പേടകത്തിൽ പ്രത്യേക രക്ഷാസംവിധാനമുണ്ട്.

ദൗത്യത്തിനിടെ എന്തെങ്കിലും അടിയന്തര സാഹചര്യമുണ്ടായാൽ സഞ്ചാരികളെ രക്ഷപ്പെടുത്താനായി എയർഫോഴ്സിന്റെ പ്രത്യേക സംഘം സദാ സജ്ജരായിരിക്കും. ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കി പേടകം ഭൂമിയിൽ തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ അവരെ കടലിൽ നിന്ന് വീണ്ടെടുക്കുന്നത് നേവിയുടെ ജോലിയാണ്. അപ്പോളോ ദൗത്യങ്ങളുടെ കാലം മുതൽ തുടർന്നുപോരുന്ന ഒരു രീതിയാണിത്.

ഇതെല്ലാം നിലവിലുള്ള നടപടിക്രമങ്ങൾ മാത്രമാണ്. എന്നാൽ തിരശ്ശീലയ്ക്ക് പിന്നിൽ കാര്യങ്ങൾ മാറുകയാണ്. ബഹിരാകാശം ഇനി സമാധാനപരമായ ഗവേഷണങ്ങൾക്ക് മാത്രമുള്ള ഒരിടമല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവാണ് ഇതിന് പിന്നിൽ.

കളി മാറുന്നതെവിടെ?

പെന്റഗണിന്റെ പുതിയ നിഘണ്ടുവിൽ ബഹിരാകാശം ഒരു “യുദ്ധമേഖല” (Warfighting Domain) ആണ്. അമേരിക്കയും ചൈനയും തമ്മിൽ ഭൂമിയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന അധികാര മത്സരം ഇപ്പോൾ ബഹിരാകാശത്തേക്കും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇരു രാജ്യങ്ങളും എതിരാളികളുടെ ഉപഗ്രഹങ്ങളെ തകർക്കാനോ നിശ്ചലമാക്കാനോ ശേഷിയുള്ള ആയുധങ്ങൾ വികസിപ്പിക്കുകയും പരീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്.

ഇന്ത്യയുടെ ‘മിഷൻ ശക്തി’ പോലുള്ള പരീക്ഷണങ്ങൾ ബഹിരാകാശ പ്രതിരോധത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം ലോകത്തിന് കാണിച്ചുകൊടുത്തതാണ്. ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ വാർത്താവിനിമയം, ഗതിനിർണ്ണയം (Navigation), പ്രതിരോധം എന്നിവയെല്ലാം ഇന്ന് ഉപഗ്രഹങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്. ഇവയെ ആക്രമിക്കാൻ സാധിച്ചാൽ ഒരു രാജ്യത്തെ നിശ്ചലമാക്കാൻ സാധിക്കും. ഈ ഭീഷണിയാണ് ബഹിരാകാശത്തെ സൈനികവൽക്കരിക്കുന്നതിലേക്ക് നയിക്കുന്നത്.

പുതിയ പോർക്കളം: സിസ്ലൂണാർ മേഖല

ഇതുവരെ സൈനിക താൽപ്പര്യങ്ങൾ ഭൂമിക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ഭ്രമണപഥങ്ങളിൽ ഒതുങ്ങിയിരുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രം ചന്ദ്രനും ഭൂമിക്കും ഇടയിലുള്ള ബഹിരാകാശ മേഖലയാണ്. ഇതിനെയാണ് സിസ്ലൂണാർ സ്പേസ് (Cislunar Space) എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഭാവിയിലെ ബഹിരാകാശ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെയെല്ലാം കേന്ദ്രമായി ഈ മേഖല മാറുമെന്നാണ് വിലയിരുത്തൽ.

യുഎസ് സ്പേസ് ഫോഴ്സ് അടുത്ത 15 വർഷത്തേക്കുള്ള ഒരു രൂപരേഖ തയ്യാറാക്കുകയാണ്. ചന്ദ്രനും സിസ്ലൂണാർ മേഖലയും ഒരു സൈനിക ഓപ്പറേഷൻ തിയേറ്ററായി മാറിയാൽ എന്തുചെയ്യണമെന്നത് ഈ രൂപരേഖയിലെ പ്രധാന വിഷയമാണെന്ന് പെന്റഗൺ വൃത്തങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഇതൊരു വെറും ആശങ്ക മാത്രമല്ല. മുൻ പ്രസിഡന്റ് ട്രംപിന്റെ കാലത്ത് പുറത്തിറക്കിയ ഒരു എക്സിക്യൂട്ടീവ് ഉത്തരവ്, ചന്ദ്രൻ വരെയുള്ള മേഖലയിലെ അമേരിക്കൻ താൽപ്പര്യങ്ങൾക്ക് നേരെയുള്ള ഭീഷണികളെ കണ്ടെത്താനും പ്രതിരോധിക്കാനും സർക്കാരിനോട് നിർദ്ദേശിക്കുന്നുണ്ട്. ഇത് വെളിവാക്കുന്നത് വർധിച്ചുവരുന്ന ചന്ദ്രനിലെ സൈനിക താൽപ്പര്യം തന്നെയാണ്.

എയർഫോഴ്സ് അസിസ്റ്റന്റ് സെക്രട്ടറി തോമസ് ഐൻസ്വർത്തിന്റെ വാക്കുകൾ ഇത് കൂടുതൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു:

“സിസ്ലൂണാർ ശേഷികൾ സ്പേസ് ഫോഴ്സുമായി സംയോപ്പിക്കേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ ഇക്കാര്യത്തിൽ ഗൗരവമുള്ളവരാണ്. ഈ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ ഉൾക്കൊള്ളാനും അവ നടപ്പിലാക്കാൻ ഒരു പദ്ധതി തയ്യാറാക്കാനും ഞങ്ങൾ നേതൃതലത്തിൽ മാറ്റങ്ങൾ കൊണ്ടുവരും.”

യുഎസ് സ്പേസ് കമാൻഡിന്റെ തലവൻ ജനറൽ സ്റ്റീഫൻ വൈറ്റിംഗും സമാനമായ അഭിപ്രായം പങ്കുവെച്ചു. “ഭാവിയിൽ സൈനിക പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് സാധ്യതയുള്ള ഒരിടമാണിത്. അതിനാൽ സിസ്ലൂണാർ മേഖലയിൽ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് നിരീക്ഷിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് അതിയായ താൽപ്പര്യമുണ്ട്,” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

എന്തുകൊണ്ട് ചന്ദ്രൻ തന്ത്രപ്രധാനമാകുന്നു?

എന്തുകൊണ്ടാണ് പെട്ടെന്ന് എല്ലാവരും ചന്ദ്രനിൽ ഇത്രയധികം താൽപ്പര്യം കാണിക്കുന്നത്? ഇതിന് പല കാരണങ്ങളുണ്ട്:

• ചൈനയുടെ മുന്നേറ്റം: ചൈനയുടെ ബഹിരാകാശ പദ്ധതികൾ വളരെ വേഗത്തിലാണ് മുന്നേറുന്നത്. അവർക്ക് ചന്ദ്രനിൽ ഒരു ഗവേഷണ നിലയം സ്ഥാപിക്കാൻ പദ്ധതിയുണ്ട്. ഇത് അമേരിക്കയ്ക്ക് ഒരു വെല്ലുവിളിയാണ്.
• തന്ത്രപരമായ സ്ഥാനം: ചന്ദ്രനിൽ നിന്നോ അതിനടുത്തുള്ള ഭ്രമണപഥങ്ങളിൽ നിന്നോ ഭൂമിയിലെ പ്രവർത്തനങ്ങളെ നിരീക്ഷിക്കാൻ എളുപ്പമാണ്. ഭാവിയിൽ ചൊവ്വയിലേക്കും മറ്റ് ഗ്രഹങ്ങളിലേക്കുമുള്ള ദൗത്യങ്ങൾക്ക് ഒരു ഇടത്താവളമായും ചന്ദ്രനെ ഉപയോഗിക്കാം.
• വിഭവങ്ങൾ: ചന്ദ്രനിൽ ഹീലിയം-3 പോലുള്ള വിലയേറിയ വിഭവങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ഭാവിയിൽ ഇത് ഊർജ്ജാവശ്യങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിഞ്ഞേക്കാം. വിഭവങ്ങൾക്ക് മേലുള്ള നിയന്ത്രണം എക്കാലത്തും സംഘർഷങ്ങൾക്ക് കാരണമായിട്ടുണ്ട്.

ഭാവിയിലെ ആകാശം, പുതിയ ആശങ്കകൾ

അപ്പോളോ ദൗത്യകാലത്ത് നീൽ ആംസ്ട്രോങ് ചന്ദ്രനിൽ കാൽകുത്തിയത് ‘മനുഷ്യരാശിയുടെ ഒരു വലിയ കുതിച്ചുചാട്ടം’ എന്ന നിലയിലായിരുന്നു. അത് ശാസ്ത്രത്തിന്റെയും സമാധാനപരമായ സഹകരണത്തിന്റെയും പ്രതീകമായിരുന്നു. എന്നാൽ ആർട്ടിമിസ് ദൗത്യങ്ങളിലൂടെ മനുഷ്യൻ ചന്ദ്രനിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ, പശ്ചാത്തലത്തിൽ അധികാര മത്സരത്തിന്റെ കാർമേഘങ്ങൾ ഉരുണ്ടുകൂടുന്നുണ്ട്.

നാസ ശാസ്ത്രീയ പര്യവേക്ഷണത്തിന് നേതൃത്വം നൽകുമ്പോൾ, അവരുടെ ഓരോ കാൽപ്പാടുകളും സൈന്യം സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിക്കുന്നു. ഭാവിയിൽ ചന്ദ്രനിൽ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതാകകൾ കേവലം ദേശീയ അഭിമാനത്തിന്റെ ചിഹ്നങ്ങൾ മാത്രമായിരിക്കില്ല, മറിച്ച് തന്ത്രപരമായ അധികാരത്തിന്റെ അടയാളപ്പെടുത്തലുകൾ കൂടിയായിരിക്കാം. ശാസ്ത്രത്തിന്റെ മുഖംമൂടി അണിഞ്ഞുകൊണ്ട് പുതിയൊരു ബഹിരാകാശ ആയുധമത്സരത്തിനാണോ ലോകം സാക്ഷ്യം വഹിക്കാൻ പോകുന്നത് എന്ന ചോദ്യം ഇപ്പോൾ പ്രസക്തമാണ്. ചന്ദ്രൻ ഇനി കവിതകളിലെ കാൽപ്പനിക ബിംബം മാത്രമായിരിക്കില്ല, മറിച്ച് ഭൂമിയിലെ അധികാര വടംവലികളുടെ പ്രതിഫലനം കൂടിയാകും.