അരനൂറ്റാണ്ടിലേറെ കാലം ബഹിരാകാശ ചരിത്രത്തിന്റെ താളുകളിൽ ആരും തൊടാതെ കിടന്ന ഒരു റെക്കോർഡ്. ഒടുവിൽ അതും പഴങ്കഥയായി. മനുഷ്യൻ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് സഞ്ചരിച്ച ഏറ്റവും കൂടിയ ദൂരമെന്ന അപ്പോളോ 13 ദൗത്യത്തിന്റെ റെക്കോർഡ്, നാസയുടെ പുതിയ ചാന്ദ്രദൗത്യമായ ആർടെമിസ് II തിരുത്തിക്കുറിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതൊരു പുതിയ തുടക്കത്തിന്റെ സൂചനയാണ്, മനുഷ്യന്റെ ചാന്ദ്രസ്വപ്നങ്ങൾക്ക് വീണ്ടും ചിറകുമുളയ്ക്കുന്നതിന്റെ നേർക്കാഴ്ച.
1970 ഏപ്രിലിൽ, ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും നാടകീയമായ ബഹിരാകാശ ദൗത്യങ്ങളിലൊന്നായ അപ്പോളോ 13-ലെ യാത്രികർ സ്ഥാപിച്ച റെക്കോർഡാണ് ഇപ്പോൾ വഴിമാറിയത്. അന്ന് സംഭവിച്ച അപകടത്തെത്തുടർന്ന് ചന്ദ്രനിലിറങ്ങാനാവാതെ, ഭൂമിയിലേക്ക് സുരക്ഷിതമായി മടങ്ങാനുള്ള ശ്രമത്തിനിടെ ജിം ലവൽ, ജാക്ക് സ്വിഗർട്ട്, ഫ്രെഡ് ഹെയ്സ് എന്നിവർ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് 400,171 കിലോമീറ്റർ (248,655 മൈൽ) ദൂരെയെത്തി. അതൊരു വിജയമായിരുന്നില്ല, അതിജീവനത്തിന്റെ ഭാഗമായി സംഭവിച്ചതായിരുന്നു. ആ റെക്കോർഡ് 56 വർഷത്തോളം ഭേദിക്കപ്പെടാതെ നിന്നു.
ഇപ്പോഴിതാ, ആർടെമിസ് II ദൗത്യത്തിലെ നാലംഗ സംഘം ആ ദൂരത്തെ മറികടന്നിരിക്കുന്നു. അവർ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് 406,771 കിലോമീറ്റർ (252,756 മൈൽ) എന്ന പുതിയ ഉയരം കീഴടക്കി. മനുഷ്യന്റെ ബഹിരാകാശ യാത്രയിലെ ഏറ്റവും പുതിയ ചന്ദ്രയാത്രാ റെക്കോർഡ് ആണിത്.
തലമുറമാറ്റത്തിന്റെ റെക്കോർഡ്
ഒരു റെക്കോർഡ് തിരുത്തപ്പെടുമ്പോൾ പഴയ റെക്കോർഡിന്റെ അവകാശിക്ക് എന്തു തോന്നും? അപ്പോളോ 13 ദൗത്യത്തിലെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഏക യാത്രികനായ ഫ്രെഡ് ഹെയ്സിന് സന്തോഷം മാത്രം. തന്റെ 90-ാം വയസ്സിൽ, പുതിയ തലമുറയിലെ ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികൾ ആ നേട്ടം മറികടന്നതിൽ അദ്ദേഹം അഭിമാനംകൊള്ളുന്നു. “റെക്കോർഡുകൾ തകർക്കപ്പെടാനുള്ളതാണ്,” അദ്ദേഹം പറയുന്നു. ഒരുപക്ഷേ, ഒരു തലമുറയിൽ നിന്ന് അടുത്തതിലേക്ക് ബാറ്റൺ കൈമാറുന്നതിന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച ഉദാഹരണങ്ങളിലൊന്നാണിത്.
1968-നും 1972-നും ഇടയിൽ 24 പേരാണ് അപ്പോളോ ദൗത്യങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ചന്ദ്രനിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്തത്. അവരിൽ 12 പേർ ചന്ദ്രോപരിതലത്തിൽ കാലുകുത്തി. ഇന്ന് അവരിൽ വിരലിലെണ്ണാവുന്നവർ മാത്രമേ ജീവിച്ചിരിപ്പുള്ളൂ. അവരെല്ലാം 90 വയസ്സ് പിന്നിട്ടവരാണ്. എന്നാൽ ആർടെമിസ് II-ലെ യാത്രികർ 40-കളിലും 50-കളിലുമുള്ളവരാണ്. ഇത് ബഹിരാകാശ പര്യവേക്ഷണത്തിലെ പുതിയ യുഗപ്പിറവിയുടെ പ്രഖ്യാപനം കൂടിയാണ്.
അക്കങ്ങൾക്കു പിന്നിലെ ശാസ്ത്രം
എന്തുകൊണ്ടാണ് ആർടെമിസ് II ഇത്രയധികം ദൂരേക്ക് പോയത്? ഭാവിയിലെ ദൗത്യങ്ങൾ ഈ റെക്കോർഡ് തകർക്കുമോ? ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം നൽകുന്നത് അത്ര ലളിതമല്ല. കാരണം, അതിന്റെ പിന്നിൽ ഓർബിറ്റൽ ഡൈനാമിക്സ് (Orbital Dynamics) എന്ന സങ്കീർണ്ണമായ ശാസ്ത്രമുണ്ട്.
ചില പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ ഇവയാണ്:
- ചന്ദ്രന്റെ ഭ്രമണപഥം: ഭൂമിയെ ചുറ്റുന്ന ചന്ദ്രന്റെ പാത ഒരു പൂർണ്ണവൃത്തമല്ല, മറിച്ച് ദീർഘവൃത്താകൃതിയിലാണ്. അതിനാൽ, ചില സമയങ്ങളിൽ ചന്ദ്രൻ ഭൂമിയോട് അടുത്തും (പെരിജി – Perigee) മറ്റുചിലപ്പോൾ അകന്നും (അപ്പോജി – Apogee) ആയിരിക്കും. ഈ ദൂരവ്യത്യാസം റെക്കോർഡുകളെ സ്വാധീനിക്കും.
- ഫ്രീ-റിട്ടേൺ ട്രാജെക്ടറി: ആർടെമിസ് II ദൗത്യം ചന്ദ്രനിൽ ഇറങ്ങാനായിരുന്നില്ല ലക്ഷ്യമിട്ടത്. പകരം, ചന്ദ്രനെ ചുറ്റി ഭൂമിയിലേക്ക് സുരക്ഷിതമായി മടങ്ങിവരാനുള്ള ഒരു പാതയാണ് അവർ തിരഞ്ഞെടുത്തത്. ‘ഫ്രീ-റിട്ടേൺ ട്രാജെക്ടറി’ (free-return trajectory) എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ പാതയിൽ, ചന്ദ്രന്റെ ഗുരുത്വാകർഷണ ബലം ഉപയോഗിച്ച് പേടകത്തെ ഭൂമിയിലേക്ക് തിരിച്ചുവരാൻ സഹായിക്കുന്നു. ഈ പ്രത്യേക പാതയാണ് അവരെ ചന്ദ്രനിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ ദൂരേക്ക്, അതുവഴി ഭൂമിയിൽ നിന്നും കൂടുതൽ അകലേക്ക് എത്തിച്ചത്.
- സൂര്യന്റെ സ്വാധീനം: സൂര്യന്റെ ഗുരുത്വാകർഷണവും ചന്ദ്രന്റെ ഭ്രമണപഥത്തിൽ ചെറിയ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താറുണ്ട്. ഇതും ദൂരത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്ന ഒരു ഘടകമാണ്.
ഈ കാരണങ്ങൾകൊണ്ടുതന്നെ, ഭാവിയിലെ ആർടെമിസ് ദൗത്യങ്ങൾ ചന്ദ്രനിൽ ഇറങ്ങാനാണ് ലക്ഷ്യമിടുന്നത് എന്നതിനാൽ, അവർക്ക് ഇത്രയധികം ദൂരേക്ക് പോകേണ്ടി വരില്ല. അതിനാൽ, ആർടെമിസ് II സ്ഥാപിച്ച പുതിയ ചന്ദ്രയാത്രാ റെക്കോർഡ് കുറച്ചുകാലം കൂടി നിലനിൽക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.
ഗേറ്റ്വേ മുതൽ ലൂണാർ ബേസ് വരെ: മാറുന്ന ലക്ഷ്യങ്ങൾ
നാസയുടെ യഥാർത്ഥ പദ്ധതി, ചന്ദ്രന്റെ ഭ്രമണപഥത്തിൽ ‘ഗേറ്റ്വേ’ (Gateway) എന്ന പേരിൽ ഒരു ചെറിയ ബഹിരാകാശ നിലയം സ്ഥാപിക്കാനായിരുന്നു. യാത്രികർക്ക് അവിടെയെത്തി, അവിടെ നിന്ന് പ്രത്യേക ലാൻഡറുകളിൽ ചന്ദ്രനിലേക്ക് പോകാനായിരുന്നു ഉദ്ദേശ്യം. ഈ ഗേറ്റ്വേ സ്ഥാപിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്ന ഭ്രമണപഥം ചന്ദ്രനിൽ നിന്ന് വളരെ അകലെയായിരുന്നു. ആ പദ്ധതി നടപ്പായിരുന്നുവെങ്കിൽ മനുഷ്യൻ ഇതിലും കൂടുതൽ ദൂരത്തേക്ക് എത്തുമായിരുന്നു.
എന്നാൽ നാസ ആ പദ്ധതിയിൽ നിന്ന് താൽക്കാലികമായി പിന്മാറി. ഇപ്പോൾ അവരുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം ചന്ദ്രന്റെ ദക്ഷിണധ്രുവത്തിൽ ഒരു സ്ഥിരം താവളം (Lunar Base) സ്ഥാപിക്കുക എന്നതാണ്. അവിടെ നിന്ന് ജലം പോലുള്ള വിഭവങ്ങൾ കണ്ടെത്താനും, കുറഞ്ഞ ഗുരുത്വാകർഷണത്തിൽ ജീവിക്കാൻ പഠിക്കാനും, ഭാവിയിലെ ചൊവ്വാ ദൗത്യങ്ങൾക്കുള്ള സാങ്കേതികവിദ്യകൾ പരീക്ഷിക്കാനും സാധിക്കും.
ഈ ലക്ഷ്യം മാറിയതോടെ, യാത്രികരെ ചന്ദ്രനിലിറക്കാനുള്ള ലാൻഡറുകളുമായി സന്ധിക്കുന്നതിനുള്ള പുതിയൊരു ഭ്രമണപഥം കണ്ടെത്തേണ്ടതുണ്ട്. അപ്പോളോ ദൗത്യങ്ങളെപ്പോലെ ചന്ദ്രനോട് വളരെ അടുത്തുള്ള ഭ്രമണപഥത്തിലെത്താനും (Low-lunar orbit) അവിടെ നിന്ന് സുരക്ഷിതമായി ഭൂമിയിലേക്ക് മടങ്ങിവരാനുമുള്ള ശേഷി ഇപ്പോഴത്തെ ഓറിയോൺ പേടകത്തിനില്ല. അതിനാൽ, പുതിയ ദൗത്യങ്ങളുടെ പാത എങ്ങനെയായിരിക്കുമെന്നത് നിർണ്ണായകമാണ്.
പുതിയ ചരിത്രം, പുതിയ ലക്ഷ്യങ്ങൾ
ആർടെമിസ് II ദൗത്യം ഒരു പുതിയ ചന്ദ്രയാത്രാ റെക്കോർഡ് സ്ഥാപിച്ചു എന്നതിലുപരി, അത് മനുഷ്യന്റെ ബഹിരാകാശ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് നൽകുന്ന ഊർജ്ജം വളരെ വലുതാണ്. അരനൂറ്റാണ്ടിന്റെ ഇടവേളയ്ക്കു ശേഷം മനുഷ്യൻ വീണ്ടും ചന്ദ്രനെ ലക്ഷ്യം വെക്കുമ്പോൾ, അത് കേവലം പഴയ വിജയങ്ങളുടെ ആവർത്തനമല്ല. ചൊവ്വയിലേക്കുള്ള വലിയ കുതിപ്പിന്റെ ചവിട്ടുപടിയാണ്.
ഇന്ത്യയുടെ ചന്ദ്രയാൻ ദൗത്യങ്ങൾ ലോകശ്രദ്ധ നേടിയ ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ, ആഗോളതലത്തിൽ ചന്ദ്രനിലുള്ള താല്പര്യം വർധിക്കുന്നത് നമുക്കും അഭിമാനിക്കാനുള്ള വക നൽകുന്നു. അടുത്തതായി ചന്ദ്രനിൽ കാലുകുത്തുന്ന മനുഷ്യൻ ആരായിരിക്കും? എപ്പോഴായിരിക്കും അത് സംഭവിക്കുക? ലോകം മുഴുവൻ ആ നിമിഷത്തിനായി കാത്തിരിക്കുകയാണ്. ആ കാത്തിരിപ്പിന് ആവേശം പകരുന്ന ഒരു നാഴികക്കല്ലാണ് ആർടെമിസ് II-ന്റെ ഈ റെക്കോർഡ് യാത്ര.
