ടെക് ലോകത്ത് ഇപ്പോൾ ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസിന്റെ (Artificial intelligence) സുവർണ്ണകാലമാണ്. പുതിയ ആശയങ്ങളുമായി ഓരോ ദിവസവും നിരവധി AI സ്റ്റാർട്ടപ്പുകളാണ് രംഗപ്രവേശം ചെയ്യുന്നത്. ഈ കടുത്ത മത്സരത്തിനിടയിൽ പിടിച്ചുനിൽക്കാനും നിക്ഷേപകരെ ആകർഷിക്കാനും ഫൗണ്ടർമാർ പല പുതിയ തന്ത്രങ്ങളും പയറ്റുന്നുണ്ട്. അതിൽ ഏറ്റവും പുതിയതും വിചിത്രവുമായ ഒന്നാണ് ഒരേ ഫണ്ടിംഗ് റൗണ്ടിൽ സ്വന്തം കമ്പനിയുടെ ഓഹരികൾക്ക് രണ്ട് വ്യത്യസ്ത വിലകൾ നിശ്ചയിക്കുക എന്നത്.

കേൾക്കുമ്പോൾ അതിശയം തോന്നാം. ഒരേ ഉൽപ്പന്നത്തിന് ഒരേ സമയം രണ്ട് വിലയോ? എന്നാൽ സിലിക്കൺ വാലിയിലെ പല മുൻനിര എഐ സ്റ്റാർട്ടപ്പുകളും ഇപ്പോൾ ഈ വഴിയിലൂടെയാണ് മുന്നോട്ട് പോകുന്നത്. ഇതൊരു പുതിയ കളിയാണ്, നിയമങ്ങൾ പലതും മാറ്റിയെഴുതുന്ന കളി.

എന്താണ് ഈ ഇരട്ടവില തന്ത്രം?

സാധാരണയായി ഒരു സ്റ്റാർട്ടപ്പ് പല ഘട്ടങ്ങളിലായാണ് ഫണ്ട് കണ്ടെത്തുന്നത്. സീരീസ് എ, സീരീസ് ബി എന്നിങ്ങനെ ഓരോ ഘട്ടത്തിലും കമ്പനിയുടെ മൂല്യം വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും. ഓരോ റൗണ്ടിലും നിക്ഷേപകർക്ക് നൽകുന്ന ഓഹരിക്ക് ഒരു നിശ്ചിത വിലയുണ്ടാകും. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ അങ്ങനെയല്ല.

ഈ പുതിയ രീതിയിൽ, ഒരു പ്രധാന നിക്ഷേപകൻ (Lead Investor) ഫണ്ടിംഗ് റൗണ്ടിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം താരതമ്യേന കുറഞ്ഞ മൂല്യത്തിൽ കമ്പനിയിൽ നിക്ഷേപിക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, 450 മില്യൺ ഡോളർ മൂല്യത്തിൽ. അതേ റൗണ്ടിൽ തന്നെ, ഇതേ നിക്ഷേപകനും മറ്റ് വെഞ്ച്വർ ക്യാപിറ്റൽ (Venture Capital) സ്ഥാപനങ്ങളും ചെറിയൊരു തുക വളരെ ഉയർന്ന മൂല്യത്തിൽ നിക്ഷേപിക്കുന്നു. ഒരുപക്ഷേ, 1 ബില്യൺ ഡോളർ എന്ന ഭീമമായ മൂല്യത്തിൽ!

ഇവിടെയാണ് കളി മാറുന്നത്. ഫണ്ടിംഗ് കഴിഞ്ഞതായി പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോൾ സ്റ്റാർട്ടപ്പ് ഈ ഉയർന്ന മൂല്യമായ 1 ബില്യൺ ഡോളറാണ് മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നത്. അങ്ങനെ പേപ്പറിലെങ്കിലും അവർ ഒരു ‘യൂണികോൺ’ (Unicorn) ആയി മാറുന്നു. അതായത്, 1 ബില്യൺ ഡോളറിലധികം മൂല്യമുള്ള സ്റ്റാർട്ടപ്പ്. യഥാർത്ഥത്തിൽ കമ്പനിയുടെ ശരാശരി മൂല്യം ഇതിലും വളരെ താഴെയായിരിക്കുമെങ്കിലും, തലക്കെട്ടുകളിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കാൻ ഈ ഉയർന്ന സംഖ്യ ധാരാളമാണ്.

യഥാർത്ഥ ഉദാഹരണങ്ങൾ

സിന്തറ്റിക്-കസ്റ്റമർ ഗവേഷണ രംഗത്തുള്ള ‘ആരു’ (Aaru) എന്ന സ്റ്റാർട്ടപ്പാണ് ഈ തന്ത്രം പയറ്റിയവരിൽ പ്രമുഖർ. റെഡ്‌പോയിന്റ് എന്ന നിക്ഷേപക സ്ഥാപനം അവരുടെ നിക്ഷേപത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം 450 മില്യൺ ഡോളർ മൂല്യത്തിലും, ബാക്കി തുക മറ്റ് നിക്ഷേപകരോടൊപ്പം 1 ബില്യൺ ഡോളർ മൂല്യത്തിലുമാണ് നിക്ഷേപിച്ചത്. എന്നാൽ പുറംലോകം അറിഞ്ഞത് ‘ആരു’ ഒരു യൂണികോൺ ആയി എന്ന വാർത്തയാണ്.

ഇതുപോലെ, ‘സെർവൽ’ (Serval) എന്ന AI-പവേർഡ് ഐടി ഹെൽപ്പ് ഡെസ്ക് സ്റ്റാർട്ടപ്പും സമാനമായ വഴി സ്വീകരിച്ചു. പ്രമുഖ നിക്ഷേപകരായ സെക്വോയ (Sequoia) 400 മില്യൺ ഡോളർ മൂല്യത്തിൽ നിക്ഷേപം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, കമ്പനി അതിന്റെ സീരീസ് ബി ഫണ്ടിംഗ് പ്രഖ്യാപിച്ചത് 1 ബില്യൺ ഡോളർ മൂല്യത്തിലായിരുന്നു.

എന്തിനാണ് ഈ окольный വഴി?

ഈ സങ്കീർണ്ണമായ എഐ സ്റ്റാർട്ടപ്പ് മൂല്യനിർണ്ണയം രീതിക്ക് പിന്നിൽ പല ലക്ഷ്യങ്ങളുമുണ്ട്. ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ ഒരു കള്ളക്കളിയായി തോന്നാമെങ്കിലും, സ്റ്റാർട്ടപ്പുകൾക്കും നിക്ഷേപകർക്കും ഇതിൽ ചില നേട്ടങ്ങളുണ്ട്.

• വിപണിയിലെ മേധാവിത്വം: “ഞങ്ങൾ 1 ബില്യൺ ഡോളർ കമ്പനിയാണ്” എന്ന് പറയുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന സ്വീകാര്യത വളരെ വലുതാണ്. ഇത് എതിരാളികളെ മാനസികമായി തളർത്താനും മികച്ച ജീവനക്കാരെ ആകർഷിക്കാനും സഹായിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയിലെ ഐഐടി, ഐഐഎം പോലുള്ള സ്ഥാപനങ്ങളിൽ നിന്ന് കഴിവുറ്റവരെ ആകർഷിക്കാൻ ഇത്തരം ‘യൂണികോൺ’ പട്ടം വലിയൊരു ഘടകമാണ്.
• നിക്ഷേപകരുടെ മത്സരം: ഇന്ന് മികച്ച എഐ സ്റ്റാർട്ടപ്പുകളിൽ പണം മുടക്കാൻ നിക്ഷേപകർ തമ്മിൽ വലിയ മത്സരമാണ്. ഈ മത്സരത്തിൽ വിജയിക്കാനുള്ള ഒരു തന്ത്രമാണിത്. പ്രധാന നിക്ഷേപകന് കുറഞ്ഞ വിലയിൽ കൂടുതൽ ഓഹരികൾ ലഭിക്കുമ്പോൾ, സ്റ്റാർട്ടപ്പിന് ആവശ്യമായ ഉയർന്ന മൂല്യം എന്ന തലക്കെട്ടും ലഭിക്കുന്നു.
• സ്ഥാപകരുടെ സമയം ലാഭിക്കാം: തുടർച്ചയായി ഫണ്ടിംഗ് റൗണ്ടുകൾ നടത്തുന്നത് സ്ഥാപകരുടെ ഒരുപാട് സമയം അപഹരിക്കും. ഉൽപ്പന്നം വികസിപ്പിക്കുന്നതിലും ബിസിനസ്സ് വളർത്തുന്നതിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നതിന് പകരം അവർക്ക് നിക്ഷേപകരുടെ പിന്നാലെ നടക്കേണ്ടി വരും. ഈ പുതിയ രീതിയിലൂടെ, രണ്ട് ഫണ്ടിംഗ് റൗണ്ടുകൾ ഒന്നായി ചുരുക്കാൻ സാധിക്കുന്നു.

പ്രൈമറി വെൻഞ്ചേഴ്‌സിലെ ജനറൽ പാർട്ണറായ ജേസൺ ഷുമാൻ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, “ഇതൊരു അവിശ്വസനീയമായ തന്ത്രമാണ്. തലക്കെട്ടിലെ വലിയ സംഖ്യ കാണുമ്പോൾ തന്നെ, രണ്ടാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും സ്ഥാനത്തുള്ള കമ്പനികളെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിൽ നിന്ന് മറ്റ് നിക്ഷേപകരെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കും.”

കുമിളയോ അതോ പുതിയ യാഥാർത്ഥ്യമോ?

ഈ തന്ത്രത്തിന് വിമർശകരും കുറവല്ല. പലരും ഇതിനെ വിപണിയിലെ ഒരു കുമിളയുടെ (Bubble) ലക്ഷണമായാണ് കാണുന്നത്. എഫ്‌പിവി വെൻഞ്ചേഴ്‌സിന്റെ സഹസ്ഥാപകനായ വെസ്ലി ചാൻ ഇതിനെ വിമാന ടിക്കറ്റ് വിലയുമായിട്ടാണ് താരതമ്യം ചെയ്യുന്നത്. “ഒരേ ഉൽപ്പന്നം നിങ്ങൾക്ക് രണ്ട് വ്യത്യസ്ത വിലയ്ക്ക് വിൽക്കാൻ കഴിയില്ല. വിമാനക്കമ്പനികൾക്ക് മാത്രമേ അത്തരം കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ സാധിക്കൂ,” അദ്ദേഹം പറയുന്നു.

ഇതിന്റെ പ്രധാന അപകടങ്ങൾ ഇവയാണ്:

അമിതമായ പ്രതീക്ഷ: 1 ബില്യൺ ഡോളർ എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ, അടുത്ത ഫണ്ടിംഗ് റൗണ്ടിൽ അതിലും ഉയർന്ന മൂല്യം കമ്പനി കൈവരിക്കുമെന്ന് എല്ലാവരും പ്രതീക്ഷിക്കും. ആ പ്രതീക്ഷയ്‌ക്കൊത്ത് ഉയരാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടുപോകും. അത്തരമൊരു സാഹചര്യം ‘ഡൗൺ റൗണ്ട്’ (Down Round) എന്നറിയപ്പെടുന്നു, ഇത് സ്റ്റാർട്ടപ്പിന്റെ വിശ്വാസ്യതയെ സാരമായി ബാധിക്കും.

വിശ്വാസ്യത നഷ്ടപ്പെടാം: യഥാർത്ഥ ശരാശരി മൂല്യം പുറത്തുവരുമ്പോൾ, സ്ഥാപകരും നിക്ഷേപകരും കബളിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു എന്നൊരു തോന്നൽ വിപണിയിൽ ഉണ്ടാകാം. ഇത് ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ കമ്പനിക്ക് ദോഷം ചെയ്യും.

സമ്മർദ്ദം: പേപ്പറിലെ ഉയർന്ന മൂല്യം നിലനിർത്താൻ സ്ഥാപകർക്ക് മേൽ കടുത്ത സമ്മർദ്ദമുണ്ടാകും. ഇത് പലപ്പോഴും തെറ്റായ ബിസിനസ്സ് തീരുമാനങ്ങളിലേക്ക് നയിച്ചേക്കാം.

ചുരുക്കത്തിൽ, അതിവേഗം വളരുന്ന എഐ ലോകത്തെ കടുത്ത മത്സരത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ് ഈ പുതിയ എഐ സ്റ്റാർട്ടപ്പ് മൂല്യനിർണ്ണയം രീതി. ഹ്രസ്വകാലത്തേക്ക് ഇത് സ്റ്റാർട്ടപ്പുകൾക്ക് വലിയ നേട്ടങ്ങൾ നൽകുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ഇതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ എന്തായിരിക്കുമെന്ന് കണ്ടറിയണം. ഈ കടലാസിലെ യൂണികോണുകൾക്ക് യഥാർത്ഥ വിപണിയിൽ തങ്ങളുടെ മൂല്യം തെളിയിക്കാൻ കഴിയുമോ എന്നതാണ് നിർണ്ണായകമായ ചോദ്യം. അല്ലെങ്കിൽ, ടെക് ലോകം മറ്റൊരു സാമ്പത്തിക കുമിളയുടെ വക്കിലാണോ എന്ന് കാലം തെളിയിക്കും.

അമേരിക്കൻ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ സ്വാധീനം എത്രത്തോളമുണ്ടെന്ന് തുറന്നുകാട്ടുന്ന ഒരു പോരാട്ടത്തിനാണ് ന്യൂയോർക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നത്. മുൻ ടെക് എക്സിക്യൂട്ടീവും നിലവിൽ ന്യൂയോർക്ക് അസംബ്ലി അംഗവുമായ അലക്സ് ബോർസ് കോൺഗ്രസ്സിലേക്ക് മത്സരിക്കുമ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തെ തോൽപ്പിക്കാൻ കോടിക്കണക്കിന് ഡോളറുമായി രംഗത്തിറങ്ങിയിരിക്കുന്നത് സിലിക്കൺ വാലിയിലെ അതികായന്മാരാണ്. സ്വന്തം പാളയത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരാളെത്തന്നെ ഇവർ എന്തിന് ലക്ഷ്യം വെക്കുന്നു എന്നത് നിർണായകമായ ചില ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തുന്നുണ്ട്.

ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രചാരണത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വിരോധാഭാസം, ബോർസിനെതിരെ എതിരാളികൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന ആയുധം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുൻകാല ജോലി തന്നെയാണ്. അമേരിക്കയിലെ കുടിയേറ്റ നിയമങ്ങൾ കർശനമായി നടപ്പാക്കുന്നതിന് കേമനായ ഐസ് (ICE – U.S. Immigration and Customs Enforcement) എന്ന ഏജൻസിക്ക് വേണ്ടി പ്രവർത്തിച്ച പലാൻറിർ (Palantir) എന്ന എഐ കമ്പനിയിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നു ബോർസ്. “കുടിയേറ്റക്കാരെ നാടുകടത്താൻ സാങ്കേതികവിദ്യ നിർമ്മിച്ച് ലക്ഷങ്ങൾ സമ്പാദിച്ചു” എന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്ന പരസ്യങ്ങൾ വ്യാപകമാണ്.

എന്നാൽ, കഥയ്ക്ക് മറ്റൊരു വശമുണ്ട്. “ഐസുമായുള്ള പലാൻറിറിന്റെ ഇടപാടുകളിൽ പ്രതിഷേധിച്ചാണ് ഞാൻ 2019-ൽ ആ ജോലി ഉപേക്ഷിച്ചത്,” എന്നാണ് ബോർസ് ടെക്ക് മാധ്യമങ്ങളോട് വെളിപ്പെടുത്തിയത്. ചുരുക്കത്തിൽ, ഏത് വിഷയത്തിന്റെ പേരിൽ അദ്ദേഹം ഒരു കമ്പനി വിട്ടുവോ, അതേ വിഷയം ഉപയോഗിച്ച് അദ്ദേഹത്തെ രാഷ്ട്രീയമായി തകർക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ് ഇന്ന് ടെക് ലോകത്തെ ഭീമന്മാർ. ഇത് വെറുമൊരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പോരാട്ടമല്ല, മറിച്ച് ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് നിയന്ത്രണം എന്ന വിഷയത്തിൽ നടക്കുന്ന വലിയൊരു യുദ്ധത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.

കോടികൾ ഒഴുകുന്നതിന്റെ പിന്നാമ്പുറം

ബോർസിനെതിരായ ഈ പ്രചാരണത്തിന് പിന്നിൽ ‘ലീഡിംഗ് ദി ഫ്യൂച്ചർ’ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു സൂപ്പർ പാക് (Super PAC) ആണ്. രാഷ്ട്രീയ പ്രചാരണങ്ങൾക്കായി പരിധിയില്ലാതെ പണം സമാഹരിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഇത്തരം സംഘടനകൾ അമേരിക്കൻ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ നിർണായകമാണ്. ഈ സൂപ്പർ പാക്കിന് പണം നൽകുന്നത് ആരൊക്കെയാണെന്ന് അറിയുമ്പോഴാണ് ചിത്രം കൂടുതൽ വ്യക്തമാവുക.

പട്ടികയിൽ പ്രമുഖർ പലരാണ്:

• പലാൻറിർ സഹസ്ഥാപകൻ ജോ ലോൺസ്ഡേൽ
• ഓപ്പൺഎഐ പ്രസിഡന്റ് ഗ്രെഗ് ബ്രോക്ക്മാൻ
• പ്രമുഖ വെഞ്ച്വർ ക്യാപിറ്റൽ സ്ഥാപനമായ ആൻഡ്രീസെൻ ഹൊറോവിറ്റ്സ്
• എഐ സെർച്ച് സ്റ്റാർട്ടപ്പായ പെർപ്ലെക്സിറ്റി

ഇങ്ങനെ സിലിക്കൺ വാലിയിലെ വമ്പൻ പേരുകാരാണ് ഈ ഫണ്ടിംഗിന് പിന്നിൽ. ഇവരുടെ ലക്ഷ്യം വ്യക്തമാണ്: എഐ രംഗത്ത് കർശനമായ നിയമങ്ങൾ കൊണ്ടുവരാൻ സാധ്യതയുള്ള രാഷ്ട്രീയക്കാരെ പരാജയപ്പെടുത്തുക. യാതൊരു നിയന്ത്രണവുമില്ലാത്ത ഒരു ഡിജിറ്റൽ ലോകം സ്വപ്നം കാണുന്നവർക്ക് ബോർസിനെപ്പോലുള്ളവർ ഒരു തലവേദനയാണ്. “എനിക്കെതിരെ കുറഞ്ഞത് 10 മില്യൺ ഡോളർ (ഏകദേശം 83 കോടി രൂപ) അവർ ചിലവഴിക്കും. കാരണം, തൊഴിലാളികളുടെയും കുട്ടികളുടെയും ഭാവിയുടെ മേലുള്ള അവരുടെ അനിയന്ത്രിതമായ അധികാരത്തിന് ഞാൻ ഒരു ഭീഷണിയാണെന്ന് അവർക്കറിയാം,” ബോർസ് പറയുന്നു. “എന്നെ ഒരു പാഠമാക്കാനാണ് അവരുടെ ശ്രമം.”

എന്തുകൊണ്ട് അലക്സ് ബോർസ്?

സിലിക്കൺ വാലിക്ക് എന്തുകൊണ്ടാണ് അലക്സ് ബോർസിനോട് ഇത്രയധികം വിരോധം? ഉത്തരം ലളിതമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന് ഈ സാങ്കേതികവിദ്യയെക്കുറിച്ച് ആഴത്തിൽ അറിയാം. പല രാഷ്ട്രീയക്കാരെയും പോലെ “ഇതൊന്നും അറിയാത്ത ആളാണ്” എന്ന് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹത്തെ തള്ളിക്കളയാൻ സാധിക്കില്ല.

ഒരു കമ്പ്യൂട്ടർ സയൻസ് ബിരുദധാരിയായ ബോർസ്, തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടാൽ കോൺഗ്രസ്സിലെത്തുന്ന രണ്ടാമത്തെ മാത്രം ഡെമോക്രാറ്റ് അംഗമാകും ഈ യോഗ്യതയോടെ. സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ ഉള്ളുകള്ളികൾ അറിയാവുന്ന ഒരാൾ നിയമനിർമ്മാണ സഭയിൽ എത്തുന്നത് കമ്പനികൾക്ക് ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലാത്ത കാര്യമാണ്. “അവരുടെ കളത്തിലെ കള്ളത്തരങ്ങൾ എനിക്കറിയാം. അതുകൊണ്ടാണ് അവർ എന്നെ ഭയക്കുന്നത്,” ബോർസ് കൂട്ടിച്ചേർത്തു.

സിലിക്കൺ വാലിയുടെ ഈ ദേഷ്യത്തിന് പ്രധാന കാരണം ബോർസ് മുൻകൈയെടുത്ത് ന്യൂയോർക്കിൽ പാസാക്കിയ റെയ്സ് ആക്ട് (RAISE Act) എന്ന നിയമമാണ്. വലിയ എഐ കമ്പനികൾ (500 മില്യൺ ഡോളറിൽ കൂടുതൽ വരുമാനമുള്ളവ) തങ്ങളുടെ സുരക്ഷാ പദ്ധതികൾ പരസ്യമാക്കണമെന്നും എന്തെങ്കിലും വലിയ സുരക്ഷാ വീഴ്ച ഉണ്ടായാൽ അത് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യണമെന്നും ഈ നിയമം അനുശാസിക്കുന്നു. സത്യത്തിൽ, മറ്റ് വ്യവസായങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് വളരെ ലളിതമായ ഒരു നിയമമാണിത്. എന്നിട്ടും, ചെറിയൊരു സുതാര്യത കൊണ്ടുവരാനുള്ള ശ്രമം പോലും ടെക് ഭീമന്മാരെ പ്രകോപിപ്പിച്ചു.

നിയന്ത്രണത്തെ ഭയക്കുന്ന ഭീമന്മാർ

എഐ കമ്പനികൾക്ക് ഒരു തരത്തിലുള്ള നിയമങ്ങളും വേണ്ട എന്നതാണ് വാസ്തവം. ഇനി നിയമം വേണമെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് സംസ്ഥാന തലത്തിൽ വേണ്ട, ഫെഡറൽ തലത്തിൽ (കേന്ദ്ര തലത്തിൽ) മതിയെന്നാണ് അവരുടെ വാദം. കാരണം, ഫെഡറൽ തലത്തിൽ നിയമങ്ങൾ പാസാക്കിയെടുക്കാൻ കാലതാമസം വരും, കൂടാതെ അവിടെ സ്വാധീനം ചെലുത്താൻ കമ്പനികൾക്ക് എളുപ്പവുമാണ്. സംസ്ഥാനങ്ങൾ സ്വന്തമായി നിയമങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നത് തടയാൻ കഴിഞ്ഞ ഒരു വർഷമായി വലിയ പോരാട്ടമാണ് ഇവർ നടത്തുന്നത്.

ഇന്ത്യയിലടക്കം ആഗോളതലത്തിൽ നടക്കുന്ന ഒരു ചർച്ചയാണിത്. സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ വളർച്ചയെ തടസ്സപ്പെടുത്താതെ എങ്ങനെ ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് നിയന്ത്രണം സാധ്യമാക്കാം என்பது കേന്ദ്ര സർക്കാരുകൾക്ക് മുന്നിലുള്ള വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ്. അമേരിക്കയിൽ ഈ ചർച്ചകൾ ഇപ്പോൾ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.

ബോർസ് വെറുമൊരു വിമർശകൻ മാത്രമല്ല. എഐയെ എങ്ങനെ ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെ ഉപയോഗിക്കാം എന്നതിനെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ പദ്ധതികളും അദ്ദേഹത്തിനുണ്ട്. എട്ട് പ്രധാന മേഖലകളിലായി 43 നയ ശുപാർശകളുള്ള ഒരു ദേശീയ രൂപരേഖ അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടുവെച്ചിട്ടുണ്ട്. എഐ മോഡലുകളെ പരിശീലിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഡാറ്റ (training data) എന്താണെന്ന് കമ്പനികൾ വെളിപ്പെടുത്തണമെന്നും, നിർമ്മിത ഉള്ളടക്കങ്ങൾ (synthetic content) തിരിച്ചറിയാൻ സഹായിക്കുന്ന മെറ്റാഡാറ്റ ഉൾപ്പെടുത്തണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്ന നിയമനിർമ്മാണങ്ങൾക്കും അദ്ദേഹം തുടക്കമിട്ടിട്ടുണ്ട്.

സാങ്കേതികവിദ്യയും ജനാധിപത്യവും നേർക്കുനേർ

അലക്സ് ബോർസിന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പോരാട്ടം ഒരു വ്യക്തിയും ഏതാനും കമ്പനികളും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധം മാത്രമല്ല. ഇത് സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ ഭാവിയെയും ജനാധിപത്യത്തിൽ പണത്തിനുള്ള സ്വാധീനത്തെയും കുറിച്ചുള്ള ഒരു വലിയ സംവാദമാണ്. തങ്ങളുടെ താല്പര്യങ്ങൾക്ക് വിരുദ്ധമായി സംസാരിക്കുന്നവരെ പണം കൊടുത്ത് നിശബ്ദരാക്കാൻ ടെക് കമ്പനികൾക്ക് സാധിക്കുമോ? നിയമനിർമ്മാണ സഭകളിലേക്ക് ആര് പോകണമെന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത് വോട്ടർമാരാണോ അതോ സിലിക്കൺ വാലിയിലെ കോടീശ്വരന്മാരാണോ?

ഈ ചോദ്യങ്ങൾ അമേരിക്കയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ജനാധിപത്യ രാജ്യങ്ങൾ ഈ വെല്ലുവിളി നേരിടുന്നുണ്ട്. വിവരങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കാനും പൊതുജനാഭിപ്രായം രൂപപ്പെടുത്താനും കഴിവുള്ള എഐ പോലുള്ള ശക്തമായ സാങ്കേതികവിദ്യകൾക്ക് മേൽ ഒരു ജനകീയ നിയന്ത്രണം ആവശ്യമാണ്. അല്ലാത്തപക്ഷം, കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടുപോകാൻ അധികം സമയം വേണ്ടിവരില്ല. അലക്സ് ബോർസിന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലം എന്തായാലും, ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് നിയന്ത്രണം സംബന്ധിച്ച ഈ പോരാട്ടം വരും വർഷങ്ങളിൽ കൂടുതൽ ശക്തമാകുമെന്ന് ഉറപ്പാണ്.